ΤΩΡΑ |
Δεν είχα σκοπό να βγω εκείνο το βράδυ. Αλλά οι φίλοι μου — άντρες στα πενήντα, παλιοί καλοί Gen X, γεμάτοι ενέργεια και κρίση ταυτότητας — με έπεισαν. Πήγαμε πρώτα στα Άστρα. Ο DJ Jojo παίζει κάτι 2000s χιτάκια κι εκεί γίνεται ένα περίεργο πάντρεμα: τα νιάτα που προσποιούνται ότι ξέρουν, και οι παλιοί που προσποιούνται ότι θυμούνται. Εγώ πίνω ένα ποτό με μια φίλη μου, που είναι 52 και λάμπει. Δεν θέλει να γνωρίσει κανέναν. Χορεύει για την πάρτη της. Και της την πέφτουν κάτι 30ρηδες, που εντυπωσιάζονται από την άνεσή της και φυσικά γιατί δεν βγήκαν για να περάσουν τη βραδιά μόνοι τους. Ακολουθεί η Μονή. με εφήβους που τραβάνε story και κοιτάζουν εμάς σαν φαντάσματα με wristbands. Καταλήγουμε στο cavo paradiso στον DJ Aoki. Ναι, αυτόν που πετάει τούρτες στο κοινό. Για να “έχουμε άποψη”. Είναι σουρεάλ. Οι φίλοι μου γελάνε σαν έφηβοι, φωνάζουν ότι “ζουν τη στιγμή” , οι φίλες κάνουν πως λικνίζονται φορώντας παγέτες— η στιγμή όμως μυρίζει λίγο απελπισία. Μετράμε σίγουρα όλοι μέσα μας τις ώρες ύπνου που χάνουμε.
Οι μικρότερες που τους συνοδεύουν κουνιούνται σε ρυθμούς που οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν και τακούνια που τις δυσκολεύουν ιδιαίτερα. Τους γλωσσοφιλάνε και κεφαλοκλειδώνουν με αυτόν τον κτητικό τροπο που έχουν οι νεότερες γυναίκες, βλέποντας ανταγωνιστικά τους πάντες. Όσο πιο κοντό το μίνι, τόσο μεγαλύτερη η ανασφάλεια. Και εκείνοι παινεύονται για τα ξενύχτια, τα vibes, τις μουσικάρες και άλλα πολλά που παραπέμπουν σε κρεπαλες και αχαλίνωτο σεξ προφανώς.
Εκεί κάπου μου έρχεται το And Just Like That…. Οι γυναίκες της σειράς, όπως και οι φίλες μου, δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν τίποτα. Οι άντρες γύρω μου όμως — καλοί, ευγενικοί, αγαπημένοι μου φίλοι — παλεύουν με τον χρόνο. Θέλουν να νιώσουν ξανά είκοσι, με “μουσικάρες” και “ποτάρες” .
Δεν ήταν κακή η βραδιά. Αλλά πιο πολύ απ’ όλα, ήταν καθρέφτης. Για μένα, για τους φίλους μου, για το πώς περνάμε τη δεύτερη εφηβεία μας — με λιγότερη αφέλεια και περισσότερο ιδρώτα. Και τελικά, με μια δόση ελευθερίας που δεν είχαμε στα είκοσι.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Κ της Καθημερινής.
Σχόλια για αυτό το άρθρο