Νίκος Ιωαννίδης: «Η ιστορία του Τσαφέντα είναι άγνωστη στην Ελλάδα»

ΣχετικάΆρθρα

Τον είδα πρώτη φορά στο θέατρο στην παράσταση “Bachelor Party” που έκανε την παρθενική του εμφάνιση, σπουδαστής ακόμα της δραματικής σχολής. Ευθυτενής, θεωρητικός, με υπέροχη κορμοστασιά, στιβαρός και γοητευτικός, ο Νίκος Ιωαννίδης ξεχώριζε πάνω στο θεατρικό σανίδι και δεν περνούσε απαρατήρητος. Από τότε τον είδα στις περισσότερες παραστάσεις που συμμετείχε και χαιρόμουν με την εξέλιξή του σε διαφορετικά είδη θεάτρου και έργα. Κάποια από αυτά ήταν αρκετά δύσκολα, όπως ο μονόλογος που πρωταγωνιστεί τη φετινή σεζόν «Σκότωσα τον νταή του απαρτχάιντ» στο Θέατρο Από Κοινού σε σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη, που σημειώνει μεγάλη επιτυχία. Ο Νίκος Ιωαννίδης ενσαρκώνει τον Δημήτρη Τσαφέντα, μία από τις πιο αμφισβητούμενες προσωπικότητες της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας, Έλληνας ομογενής, μιγάς, που στάθηκε απέναντι σε μια κοινωνία που δεν τον αποδεχόταν, καταδικάστηκε και έμεινε 33 χρόνια σε φυλακή-ψυχιατρείο της Πραιτόρια γιατί δολοφόνησε τον Χέντρικ Φερβούντ, τον αρχιτέκτονα του απαρτχάιντ. Ο απαιτητικός ρόλος του ταιριάζει γάντι, θαρρείς και γράφτηκε για αυτόν, η υπόδυσή του είναι εξαιρετική, γίνεται ένα με το ρόλο και επιτυγχάνει την απόλυτη ταύτιση. Αξίζει να τον δείτε σε αυτόν το ρόλο και σε αυτή την παράσταση! Με αφορμή το έργο «Σκότωσα τον νταή του απαρτχάιντ» σε κείμενο του Γιώργου Δαμιανού, κουβεντιάσαμε για το ρόλο του, την παράσταση και πολλά άλλα στην παρακάτω αποκλειστική συνέντευξη.

–Mίλησέ μου για το ρόλο σου στο «Σκότωσα τον νταή του απαρτχάιντ»

Ο Δημήτρης Τσαφέντας είναι μια από τις πιο αμφισβητούμενες προσωπικότητες της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας. Το 1966, στη Βουλή της Συνέλευσης της Νότιας Αφρικής, μαχαίρωσε μέχρι θανάτου τον Πρωθυπουργό Hendrik Verwoerd, τον αρχιτέκτονα του απαρτχάιντ. Παρόλο που η πράξη του είχε ξεκάθαρα πολιτικά κίνητρα, χαρακτηρίστηκε σχιζοφρενής και μπήκε στα βιβλία της ιστορίας ως ένας διαταραγμένος δολοφόνος. Η ιστορία του, ωστόσο, είναι πολύ πιο περίπλοκη και αγγίζει θέματα δικαιοσύνης, θυσίας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.Όπως το έθεσε ο ίδιος: Κάθε μέρα, βλέπεις έναν άντρα που γνωρίζεις να διαπράττει ένα πολύ σοβαρό έγκλημα για το οποίο υποφέρουν εκατομμύρια άνθρωποι. Δεν μπορείτε να τον πάτε στο δικαστήριο ή να τον καταγγείλετε στην αστυνομία, γιατί αυτός είναι ο νόμος στη χώρα. Θα έμενες σιωπηλός και θα τον άφηνες να συνεχίσει το έγκλημά του ή θα έκανες κάτι για να τον σταματήσεις;

-Γιατί είπες το «ναι» στο συγκεκριμένο έργο;

Το «ναι» στο συγκεκριμένο έργο ήταν αδιαπραγμάτευτο . Το έψαχνα αυτό το έργο χωρίς να ξέρω ότι υπάρχει . Σαν θεματολογία δηλαδή! Είχε φροντίσει όμως ο συγγραφέας του έργου αυτού Γιώργος Δαμιανός να το γράψει απ το 2011 και με περίμενε να το ψάξω… και να το βρω! Αυτό το έργο λοιπόν δεν είναι απλώς μια ιστορία για ένα πολιτικό έγκλημα. Θίγει θέματα που ακόμα και σήμερα αφορούν. Μιλά για την αντοχή, τη θυσία και την επιμονή ενός ανθρώπου που τόλμησε να σταθεί απέναντι σε ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα. Αγγίζει ερωτήματα που εξακολουθούν να είναι επίκαιρα: πώς αντιδρούμε στις αδικίες γύρω μας; Αξίζει να θυσιαστείς για κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου; Το έργο αναδεικνύει τη δύναμη του «εμείς» και όχι του «εγώ». Κάτι τόσο αναγκαίο σήμερα….

– Τι σε εντυπωσίασε ιδιαίτερα σε αυτό το έργο;

Η απόφαση του Δημήτρη Τσαφέντα να πράξει αυτό που πίστευε, γνωρίζοντας τις συνέπειες. Η αντοχή του στις φυλακές και στα ψυχιατρεία για 33 χρόνια, χωρίς ποτέ να μετανιώσει. Η σιωπή του, ακόμα και όταν του δόθηκε η ευκαιρία να αποδράσει. Με εντυπωσίασε, επίσης, το γεγονός ότι η ιστορία του παραμένει άγνωστη στην Ελλάδα.

-Πώς είναι να συνεργάζεσαι με τον Κοραή Δαμάτη;

Με τον Κοραή είμαστε φίλοι κοντά 25 χρόνια. Τον ξέρω και με ξέρει πέρα από θεατρικές συνεργασίες. Χωρίς τον Κοραή δεν θα τολμούσα ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα. Έκανε μια εξαιρετική θεατρική διασκευή στο κείμενο του Γιώργου Δαμιανού και διαθέτει μοναδική ικανότητα στη δραματουργική ανάλυση και στη δουλειά με τον ηθοποιό. Είναι πραγματικά δώρο να συνεργάζεσαι μαζί του.

– Ποιοι είναι οι λόγοι εκείνοι που θα σε κάνουν να θέλεις να συμμετάσχεις σε μια δουλειά;

Πρώτα απ’ όλα, το κείμενο. Να είναι καλογραμμένο και να έχει κάτι να πει. Έπειτα, οι συνεργάτες. Ο χαρακτήρας τους είναι εξίσου σημαντικός με τη δουλειά τους. Τέλος, η πρόκληση. Θέλω κάθε δουλειά να με βάζει σε διαδικασία δημιουργίας, όχι επανάληψης.

-Σε τρομάζει το μέλλον;

Δεν μπορώ να το προβλέψω, οπότε προσπαθώ να μην ασχολούμαι τόσο μαζί του. Κάνω σχέδια αλλά αν δεν πραγματοποιηθούν, θα κάνω άλλα.

-Πώς βλέπεις το θέατρο το 2025;

Με τα καλά του και τα κακά του. Πληθαίνει ο κόσμος που πάει στο θέατρο αλλά πληθαίνουν και οι παραστάσεις που ανεβαίνουν. Εύχομαι για όλες τις δουλειές να υπάρξει ανταπόκριση.

-Θυμάσαι ποια ήταν η πρώτη παράσταση που είδες και πώς ένιωσες;

Θυμάμαι το θέατρο, όχι την παράσταση. Ήμουν περίπου 7 ετών, στο θέατρο Κεφαλληνίας. Θυμάμαι μόνο να κάθομαι στην πρώτη σειρά ,τους ηθοποιούς να παίζουν ακριβώς μπροστά μου, και εγώ να είμαι ακίνητος και καρφωμένος επάνω τους για όλη τη παράσταση. Μάλλον δέος το λες αυτό …χαχαχα. Αργότερα ( αρκετά χαχα) η παράσταση που είδα και πραγματικά με συγκλόνισε ήταν η ‘’ Τρελή του Σαγιό ‘’ στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη. Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά.

-Ποια ήταν η πρώτη παράσταση που έπαιξες;

Επαγγελματικά η πρώτη παράσταση μου ήταν το “Bachelor Party” στο θέατρο Χυτήριο , ως τριτοετής στην δραματική σχολή τότε αλλά αυτή που θεωρώ μέσα μου ως πρώτη και σημαντική είναι ο ‘’ Βροχοποιός ‘’ στο Θέατρο Μέλι τότε , 2003.

-Είχες είδωλα όταν ήσουν μικρός;

Μικρός όχι. Μεγαλώνοντας άρχισα να θαυμάζω προσωπικότητες και δράσεις ανθρώπων.

– Ποια είναι η καθημερινότητά σου;

Αυτό τον καιρό τον περισσότερο χρόνο μου τον έχει απορροφήσει η παράσταση ‘’ Σκότωσα τον νταή του απαρτχάιντ ‘’ . Παρόλο που έχουν ξεκινήσει οι παραστάσεις συνεχίζω να δουλεύω πάνω στο ρόλο σχεδόν καθημερινά. Μονόλογος βλέπεις. Δεν είναι να τον αφήνεις στην τύχη του. Έπειτα είναι ο αθλητισμός που είναι ένα βασικό κομμάτι στη ζωή μου . Τον τελευταίο καιρό έχει μπει στη ζωή μου μια θεότρελη σκυλίτσα η Harley και ‘’δουλεύουμε τη σχέση μας. Όλα αυτά περιμένοντας να ξεκινήσω γυρίσματα ξανά στην σειρά “Ηλέκτρα” της ΕΡΤ, μια πολύ προσεγμένη δουλειά με υπέροχους συνεργάτες που έχω τη χαρά να είμαι μέλος της.

-Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;

Να καταφέρω να ταξιδέψω την παράσταση ‘’Σκότωσα τον νταή του απαρτχάιντ ‘’ σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο…

– Έχεις μετανιώσει μέχρι τώρα για κάτι που έκανες ή δεν έκανες;

Επαγγελματικά όχι. Και δεν με απασχολεί. Πάμε παρακάτω!

– Κρατάς τις στιγμές μέσα σου, αναπολείς, γυρνάς πίσω σε ό, τι έντονο έζησες;

Ναι. Αλλά μόνο στις ωραίες επιτρέπω επισκέψεις στο σήμερα…

– Ποιος είναι ο ορισμός της ευτυχίας για εσένα;

Υγεία , άνθρωποι γύρω σου να σε αγαπούν και να τους αγαπάς . Συντροφικότητα , ζώα , φύση , καθαρός ουρανός, συζητήσεις που σου ανοίγουν το μυαλό , χιούμορ και η αίσθηση ότι κανείς δεν υποφέρει… δύσκολο.