ΤΩΡΑ |
Noblesse oblige
Καθόταν κάποτε ο Βούδας κάτω από ένα μεγάλο banyan tree και διαλογιζόταν στη σκιά του. Τον πλησιάζει ένας τύπος και στα καλά καθούμενα αρχίζει να τον βρίζει πατόκορφα. Και τι δεν του είπε. Κάποια στιγμή σταμάτησε και ο Βούδας τον ρωτάει, «τελείωσες»; «ναί» του απαντάει ο άλλος, «ωραία» του λέει ο Βούδας, «να σε ρωτήσω κάτι»; «λέγε μου» απαντάει ο τύπος. «Άν πας κάπου και προσφέρεις ένα δώρο και αυτό δεν γίνει δεκτό, τι θα το κάνεις»; «Έ…, θα το πάρω πίσω» απαντάει ο άλλος. «Κι εγώ λοιπόν, το ίδιο κάνω με τα λόγια που μου είπες προ ολίγου σου τα επιστρέφω» είπε ο μεγάλος προφήτης.
Ο άλλος κατάλαβε αμέσως τη σημασία των λόγων του και μετανοιωμένος γίνεται μαθητής του
και τον ακολουθεί για την υπόλοιπη ζωή του.
Μου συνέβει κι εμένα μιά φορά, πού αλλού; οδηγώντας στην Ελλάδα. Το τί άκουσα δεν λέγεται. Αλλά μόλις τελείωσε ο κύριος τις βρισιές του, του απάντησα, «τελειώσατε κύριε; επιστρέφονται σε σας». Γούρλωσε τα μάτια του, γιατί το μόνο που περίμενε ήταν να του ανταπαντήσω με βρισιές, κατέβασε το κεφάλι του και το επεισόδιο έληξε.
Όμως ευτυχώς, συμβαίνει και το αντίθετο. Δοκιμάστε να είστε αληθινά ευγενείς με έναν άγνωστο, στο ταξί, στην τράπεζα, στο κατάστημα που ψωνίζετε, στη δημόσια υπηρεσία και θα διαπιστώσετε οτι οι περισσότεροι άνθρωποι αντιδρούν θετικά και άμεσα στην ευγένεια.
Χαρίστε ένα χαμόγελο εκεί που βλέπετε ξινίλα και κατσούφηδες ανθρώπους.
Δεν κοστίζει τίποτα αλλά μπορεί να αλλάξει πολλά. Στο κάτω κάτω, έτσι δεν θέλετε κι εσείς να σας φέρονται; ε, ποιό είναι το πρόβλημα; ποιός θα κάνει την αρχή; να την κάνετε εσείς. Άρχοντες δεν είστε;
Σχόλια για αυτό το άρθρο