Ο Δημήτρης Δανιήλ απαντά σε 10+1 ερωτήσεις

Ως το μοναδικό παιδί δύο γονιών γιατρών, η επιλογή της ιατρικής ήταν ως ένα βαθμό προδιαγεγραμμένη. Η επιλογή της ειδικότητας του ψυχιάτρου θα μπορούσε να θεωρηθεί μια μικρή επανάσταση καθώς δεν επέλεξε καμία από τις ειδικότητες των γονιών του, που θα του εξασφάλιζε ίσως μια πιο εύκολη πορεία και αναγνώριση.

ΣχετικάΆρθρα

Απόφοιτος της ιατρικής σχολής του Αριστοτελείου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο καταξιωμένος ψυχίατρος Δημήτρης Δανιήλ, συνέχισε τις σπουδές του στο Ηνωμένο Βασίλειο και ολοκλήρωσε την ειδικότητα του στην πανεπιστημιακή ψυχιατρική κλινική του Γενικού Νοσοκομείο Παπαγεωργίου. Εν συνεχεία δούλεψε στη Δανία στο τμήμα διπολικής διαταραχής του νοσοκομείου του Horsens στη Γιουτλάνδη, όπου μετακόμισε με την οικογένεια του, την σύζυγο και τα δυο του παιδιά. Σήμερα εργάζεται με την ειδικότητα του επιμελητή β΄ στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης ‘’Γεώργιος Παπανικολάου’’, στο οποίο κατά το παρελθόν διετέλεσε διοικητής ο πατέρας του . Παράλληλα είναι υποψήφιος διδάκτωρ της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αχέπα, ενώ έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του πάνω στη γνωστική -συμπεριφορική θεραπεία. Σημαντικό επίσης είναι και το ερευνητικό του έργο, καθώς συμμετέχει ταυτόχρονα σε τρεις έρευνες σχετικά με την εισαγωγή νέων φαρμάκων στη ψυχοθεραπευτική διαδικασία.

Αγαπά πολύ τη δουλειά του και ελπίζει στο μέλλον να δοθεί και στη χώρα μας η προσήκουσα σημασία στον τομέα της ψυχικής υγείας που πάσχει και τα τελευταία χρόνια ταλανίζει πολύ την ελληνική κοινωνία και ο αριθμός των ασθενών αυξάνεται ραγδαία.. Είναι αφοσιωμένος ψυχή τε και σώματι στην επιστήμη του – από τους ιατρούς που έχουν το τηλέφωνο τους 12 ώρες ανοικτό, είναι βέβαια και η ειδικότητα του ιδιάζουσα- σκύβει με αγάπη στους ασθενείς του και προσπαθεί πάντα να δώσει την καλύτερη δυνατή επίλυση στο πρόβλημα τους. Ζει ευτυχισμένος με την σύζυγό του Ελπίδα Τσαμασλίδου και τα δύο τρισχαριτωμένα τους παιδιά τον Θάνο και την Στέλλα 8 και 6 ετών αντίστοιχα. Είναι σεμνός, σοβαρός και χαμηλών τόνων . Με την ευγένεια που τον διακρίνει απάντησε στις γνωστές 10+1 ερωτήσεις μου χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος.

-Πώς (και γιατί) αποφάσισες να ασχοληθείς με την ειδικότητα της ψυχιατρικής; Στο εξωτερικό είναι σύνηθες και συχνό φαινόμενο να επισκέπτονται τους ψυχιάτρους, οι ασθενείς. Οι Έλληνες κατά πόσο ανταποκρίνονται; Πόσο βοηθά η ψυχανάλυση στην επίλυση των προβλημάτων των ασθενών;

Η αλήθεια είναι ότι η ψυχιατρική δεν ήταν στα αρχικά πλάνα μου, καθώς ως παιδί γιατρών το πιο σύνηθες θα ήταν να ακολουθήσω την παιδιατρική, που ήταν η ειδικότητα του πατέρα μου. Ωστόσο, στο τέταρτο έτος της ιατρικής αποφάσισα να ακολουθήσω την ψυχιατρική, για λόγους απροσδιόριστους αρχικά. Ίσως, να με ενέπνευσαν οι καθηγητές μου, ίσως να με επηρέασε η γοητεία που ασκεί σε όλους μας το ταξίδι στο ασυνείδητο και η γνωριμία μας με τους πιο ενδόμυχους φόβους μας ή ίσως επειδή η ψυχιατρική αποτελεί την πιο πολυσχιδή κατά τη γνώμη μου ιατρική ειδικότητα καθώς, πέραν της ιατρικής συνδυάζει στοιχεία και άλλων επιστημών , όπως αυτά της φιλοσοφίας και της κοινωνιολογίας , γεγονός που την καθιστά τέχνη.

Η εργασιακή μου εμπειρία στο εξωτερικό (Ηνωμένο Βασίλειο, Δανία), μου επιτρέπει να έχω μια πιο ολοκληρωμένη άποψη για τον τρόπο αντιμετώπισης των ψυχιατρικών νοσημάτων. Στην Ελλάδα παρά τις όποιες εξελίξεις υπάρχουν ακόμη πολλά στερεότυπα, που εμποδίζουν τους ασθενείς να επισκεφτούν κάποιο ειδικό και αν το κάνουν το κάνουν κρυφά και λίγο ενοχικά. Στο εξωτερικό αυτή η προκατάληψη έχει ξεπεραστεί και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν πρόβλημα να ζητήσουν ψυχιατρική βοήθεια. Πάντως τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την κρίση της πανδημίας οι Έλληνες έχουν απενοχοποιηθεί αρκετά από το στίγμα της επίσκεψης σε κάποιο ψυχίατρο και δείχνουν να συνειδητοποιούν, το πόσο σημαντική είναι η ψυχική τους υγεία για την ποιότητα της καθημερινότητας τους.

Η ψυχοθεραπεία δρα βοηθητικά στις περισσότερες περιπτώσεις, αρκεί το αίτημα του ασθενούς να είναι συγκεκριμένο και να έχει ρεαλιστική βάση.

Πόσες ώρες την ήμερα δουλεύεις;

Συνήθως εργάζομαι 8 με 12 ώρες. Ωστόσο ,το τηλέφωνό μου είναι πάντα ανοικτό για τους ασθενείς μου…

Πες μου τρία πράγματα που σε κάνουν ευτυχισμένο;

Μου αρέσει πολύ να περνάω χρόνο με τα παιδιά μου. Απολαμβάνω επίσης το διάβασμα και έχω ιδιαίτερη αδυναμία στην ιστορία, κυρίως τη Βυζαντινή. Τα ταξίδια αποτελούν επίσης μια από τις καλύτερες δραστηριότητες, που απολαμβάνουμε οικογενειακώς.

Κάνεις δουλειές του σπιτιού;

Οι δουλειές του σπιτιού, δεν αποτελούν δυστυχώς ένα από τα πιο δυνατά μου σημεία. Είμαι λίγο ανοργάνωτος θα έλεγα, αλλά βοηθώ πολύ σε ό,τι έχει να κάνει με τα παιδιά. Επομένως ,θα μπορούσα να πω ότι έχουμε βρει τις ισορροπίες μας και είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.

Φροντίζεις την εμφάνιση σου;

Φροντίζω την εμφάνισή μου όσο μπορώ, χωρίς υπερβολές. Άλλωστε, δεν μπορώ να αρνηθώ ότι το <<φαίνεσθαι>>, για εμένα είναι πολύ σημαντικό καθώς αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς μας.

Κάνεις κάποιο σπορ;

Προσπαθώ να γυμνάζομαι 3 με 4 φορές τη βδομάδα και να ακολουθώ μια ισορροπημένη διατροφή. Ωστόσο, κάποιες γλυκές παρασπονδίες , είναι αδύνατο να τις αποφύγω.

Τι αυτοκίνητο έχεις και τι αυτοκίνητο θα ήθελες να έχεις;

Έχω ένα οικογενειακό αυτοκίνητο ( Nissan Qashqai), το οποίο με βολεύει πολύ. Δεν θα ήθελα κάποιο άλλο στο μέλλον. Τα γρήγορα και ακριβά αυτοκίνητα δεν με συγκινούν ιδιαίτερα.

Ποια διάσημη θα ήθελες να καλέσεις σε δείπνο και γιατί;

Θα ήθελα να καλέσω την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, της οποίας το έργο θαυμάζω απεριόριστα. Έχω διαβάσει όλα της τα βιβλία και εκτιμώ ιδιαίτερα την καριέρα και τις διακρίσεις της.

Ποιο είναι το ακριβότερο δώρο που έχεις κάνει σε μια γυναίκα;

Το ακριβότερο δώρο είναι ένα διαμαντένιο κολιέ στη σύζυγο μου.

Τι θα άλλαζες στη Θεσσαλονίκη;

Νομίζω θα την έκανα πιο ανθρώπινη, πιο καθαρή και λίγο πιο σύγχρονη ώστε να της ταιριάζει ο χαρακτηρισμός συμπρωτεύουσα, που τώρα φαντάζει λίγο αδιάφορος και αφελής προκαλεί θυμηδία.

Ποιο είναι το motto σου στη ζωή;

Carpe diem. Όσο κοινότοπο και αν ακούγεται. Άδραξε τη μέρα, απόλαυσε τη ζωή γιατί είναι ένα δώρο. Εστίαζε στα θετικά και μην απελπίζεσαι. Αυτό άλλωστε προσπαθώ να μεταδώσω και στους ασθενείς μου, μια νέα οπτική για τη ζωή και τις καταστάσεις.