Αυτάρκεια: Τα έχω ευτυχώς καλά με τον εαυτό μου και κοιμάμαι, έχοντας συνομιλήσει μαζί του ήσυχος, καθημερινά… Βέβαια, ως άνθρωπος χρειάζομαι τους δικούς μου ανθρώπους για να μπορέσω να αναπτυχθώ μέσα στην αυτάρκεια αυτή. Έχοντας χάσει σε μια δεκαετία πολλούς δικούς μου ανθρώπους συγγενείς και φίλους, συνειδητοποιώ με πικρία ότι η αυτάρκεια στην εποχή μας είναι πικρή εντολή…
Βίος: Ελπίζω και εύχομαι να είναι μακρύς! Τον απολαμβάνω με τα καλά και τα άσχημα του. Τα άσπρα και τα μαύρα, τους κύκλους που συνεχώς ανοιγοκλείνουν. Συνεχίζουμε στη ροή του…
Γυμνό: Αν χρησιμοποιείται βάσει ανάγκης και καλαισθησίας είναι υπέροχο. Το ανθρώπινο σώμα είναι γλυπτό και η Τέχνη έχει τον τρόπο να το προβάλει σωστά. Το έχω χρησιμοποιήσει σε πέντε παραστάσεις από τις 36 που έχω σκηνοθετήσει και ήταν εξαιρετικά δοσμένο! Συνήθως μου λένε α, ναι είχε και γυμνό, αλλά τόσο οργανικό με την παράσταση, που το ξεχάσαμε! Σε μια χρονιά που περισσότερες από 10 παραστάσεις έχουν και γυμνό, σημείο αναφοράς είναι ο λόγος και ο τρόπος που δίνεται.
Δημιουργικότητα: Μέσο να ζήσεις, λόγος ύπαρξης και για εμένα τρόπος ζωής.
Έμπνευση: Είναι ένα δώρο που έρχεται από το Θεό. Σε όποιον Θεό κάποιος πιστεύει. Δεν είναι κουμπάκι που το πατάς και λειτουργεί! Για να υπάρξει έμπνευση, προϋπόθεση είναι η κατάρτιση, η μόρφωση, η καλλιέργεια η διαρκής αναζήτηση και ενημέρωση και η προσωπική μας θέση. Με αυτήν ακριβώς τη σειρά.
Ζήλος: Για ο,τιδήποτε καταπιαστώ. Αφετηρία δημιουργίας!
Ηθοποιός: Γεννήθηκα! Ο τυχερός άνθρωπος με το χάρισμα να μπορεί να εκπνέει πολλές ζωές , που άλλοι οριοθέτησαν – συγγραφέας και σκηνοθέτης – αλλά αυτός μπορεί να ζήσει. Κάθε φορά με τρόπο μοναδικό.
Θεατρίνων Θεατές: ” Το διαμάντι της ζωής μου”, φράση που έλεγε η Μαριάννα Τόλη για τη συνεργασία της με την ομάδα. τη δανείζομαι και εγώ. Μία ομάδα που ήρθε όχι για να προστεθεί απλώς σε όσες προϋπήρξαν αλλά για να αφήσει το αποτύπωμα της βάσει ρεπερτορίου, παραστάσεων, συνεργασιών και του γραμμικού συμβολισμού μεθοδολογίας που εκπροσωπεί.
Ιατρικό εμβόλιο κορωνοϊού: Απαραίτητο για να υπάρξει συνέχεια!
Καλλιτεχνικά σχέδια (επόμενα): Το ”Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι” στην εκδοχή του John Osborne, το ” Victims ” που θέλουμε να επαναλάβουμε και το καινούριο έργο του Γιάννη Σολδάτου “Ο γλάρος έφυγε με το λεωφορείο” , εξαιρετικά φιλόδοξο στοίχημα προς την άνοιξη.
Λαοπλάνος: Όποιος καταφέρει να μαγέψει το πλήθος και να το πείσει να τον ακολουθεί, αλλά χωρίς ουσιαστικά θετικό έρεισμα. Αφορά κυρίως πολιτικούς, αλλά έχει αποδειχθεί πως χαρακτηρίζει και καλλιτέχνες- δημιουργούς. Μακάρι, να ήταν αυτός που θα έβγαζε το λαό από την πλάνη του.
Μοντερνιές: Ο,τιδήποτε γίνεται με σκοπό μόνο τον εντυπωσιασμό, γιατί κάπου ” το ακούσαμε” και το υιοθετήσαμε, χωρίς να το ελέγξουμε ή να μας αφορά πραγματικά, ανυποστήρικτα.
Νέα γενιά ηθοποιών: Εξαιρετική στην κατάρτιση, τραγουδούν , παίζουν χορεύουν, μένει να αγαπήσουν λίγο παραπάνω το θέατρο και να μην κουράζονται -τόσο- εύκολα.
Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Το καλύτερο ρεπερτόριο απλώς, και μάλιστα πρωτοπαρουσιαζόμενο. Αυτό είναι το δικό μου προσωπικό στοίχημα περνώντας από πολλούς Έλληνες και ξένους δραματουργούς.
Όσμπορν Τζο: Κοίτα στα μάτια την οργή, μέσα από το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι , που ένας αριστοτέχνης καλλιτέχνης δημιουργεί. Τρεις τίτλοι έργων που χαρακτηρίζουν έναν από τους μεγαλύτερους, καινοτόμους σύγχρονους, συγγραφείς.
Παράσταση: Μία και μοναδική. Κάθε μέρα και άλλη , με όσο πιο πολύ “κλειδωμένες πληροφορίες” τόσο πιο πολύ ξεχωριστή κάθε μέρα. Μοναδική όσο και η Τέχνη μας που είναι φθαρτή μέσα στην καθημερινότητα τους.
Ρόλοι: Τους αγαπώ όλους και τον καθένα ξεχωριστά. Είμαι ερωτευμένος με το Μπάζιλ του Osborne, φέτος.
Σκηνοθεσία: Το μέγιστο δώρο που έχω ως άνθρωπος- δημιουργός, προσπαθώντας, όπως όλοι οι σκηνοθέτες να θαυματοποιήσω ενώνοντας τα κομμάτια του εκάστοτε παζλ που εγώ ανά πάσα στιγμή ορίζω και επαναδημιουργώ. Το μόνο παζλ που διαρκώς ανανεώνεται κι αλλάζει είναι αυτό της σκηνοθεσίας!
Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι: Το αριστούργημα του Oscar Wilde, κολασμένο αφού για αυτό φυλακίστηκε αλλά τόσο επίκαιρο και μεταφυσικά δυνατό, γνωστό και στη χώρα μας από την ιστορική εκδοχή Ποταμίτη-Σώκου -Πλέσσα , έρχεται τώρα με μια νέα σπουδαία ανάγνωση, αυτή του Osborne , που μας έχει συνεπάρει. Διόλου τυχαίο ότι το επιλέγουν σπουδαία σχήματα όπως το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας και άλλα . Τυχερός που εξασφάλισα τα δικαιώματα για την πρώτη παρουσίαση στη χώρα μας σε μία μεγάλη πολυπρόσωπη παραγωγή. Και είμαι χαρούμενος για την εξαιρετική ομάδα συντελεστών, από τους ηθοποιούς μέχρι τον τελευταίο συμμετέχοντα!
Υπερηφάνεια: Το προσόν των δυνατών.
Φαντασία: Το παιχνίδι της απαραίτητο σε όσους ασχολούνται με το θέατρο. ”Βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει”, συνήθιζε να λέει η δασκάλα μου η Ασπασία Παπαθανασίου!
Χρηματική στήριξη: Απαραίτητη για να υπάρξει κάθε ομάδα που παλεύει με σταθερότητα , υψηλούς στόχους , πρωτότυπο και ανανεώσιμο ρεπερτόριο , σταθερούς αλλά και νέους σημαντικούς συνεργάτες, ασταμάτητη παραγωγική δραστηριότητα , βραβεύσεις και διακρίσεις σταθερό κοινό και υποστήριξη από τους ειδικούς και φυσικά σταθερό χώρο και όραμα με συνέχεια. Α π α ρ α ί τ η τ η…
Ψυχισμός: Ο πιο ευάλωτος είναι αυτός των καλλιτεχνών και ακόμη περισσότερο των πρωτογενών δημιουργών
Ωραία έργα: Υπάρχουν τόσα πολλά και σπουδαία! Βλέπω πολλά, διαβάζω περισσότερα και εφευρίσκω άπειρα στις διαδικτυακές βιβλιοθήκες. Μακάρι ο Θεός να μου επιτρέψει να παρουσιάσω όσο γίνεται περισσότερα! Θυμάμαι πάντα τη φράση της Καρέζη σε μια από τις τελευταίες της συνεντεύξεις: ”Λυπάμαι που λόγω ταμείου αναγκάστηκα να στερηθώ , με τις επαναλήψεις νέους ρόλους, έργα της ψυχής μου πετάγματα!”
ΤΩΡΑ |
Είναι τόσο παθιασμένος με τη δουλειά του και εργάτης της Τέχνης του, που μόνο ο αέναα δημιουργικός ηθοποιός- σκηνοθέτης, Γιώργος Λιβανός, θα έμπαινε σε αυτό το τόσο μεγάλο οικονομικό ρίσκο- ελάχιστοι υπάρχουν στο χώρο που το διακινδυνεύουν- για να φτιάξει το δικό του θέατρο και να στεγάσει εκεί τα όνειρα του! Δημιούργημά του ο ζεστός και φιλόξενος χώρος του στην Κυψέλη, το Studio Κυψέλης, και η ομάδα του Θεατρίνων Θεατές με την οποία κάθε χρόνο ανεβάζει έργα πρωτοποριακά -και όχι μόνο- με καινοτόμο ματιά και σκηνοθετική προσέγγιση, με αισθητική, με όραμα , που σέβονται τον θεατή και προσπαθούν να τον μυήσουν στο θεατρικό γίγνεσθαι. Του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και μπράβο γιατί ό,τι ανεβάζει, το ανεβάζει με δικά του έξοδα και στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις και μόνο. Είναι πρωτοπόρος, απρόβλεπτος, οξυδερκής, ακάματος, γνώστης του θεάτρου και του αρχαίου δράματος, πολυβραβευμένος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η μεγάλη του αγάπη είναι το θέατρο και δεν το έκρυψε ποτέ, για αυτό και φροντίζει πάντα οι παραστάσεις του να είναι καλοδουλεμένες, με καταξιωμένους συντελεστές και αρκετές φορές, μάλιστα, πολλές από αυτές πολυπρόσωπες, χωρίς να φείδεται εξόδων… Σημαντική, ξεχωριστή και τιμητική στιγμή στην καριέρα του, ως ηθοποιός, ήταν η συνεργασία του με τη μέγιστη των ηθοποιών, το ιερόν τέρας Άννα Συνοδινού με την οποία στις ”Ευμενίδες” μοιράστηκε το ρόλο της Αθήνας. Τη φετινή σεζόν παρουσιάζει το διαχρονικό έργο , του εραστή της ομορφιάς και τεράστιου συγγραφέα Oscar Wilde ”Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι”, με την εκδοχή, όμως, ενός άλλου σημαντικού συγγραφέα του John Osborne. Πρέπει να δείτε αυτή την παράσταση για να διαπιστώσετε πόσο πολύ και καλή δουλειά έγινε και πόσες πολλές πρόβες χρειάστηκαν, για να επιτευχθεί το αρτιότερο αποτέλεσμα! Ο πολυδιάστατος και χαρισματικός, Γιώργος Λιβανός από το Α ως το Ω!
Σχόλια για αυτό το άρθρο