ΤΩΡΑ |
Ο χαρισματικός Θανάσης Δόβρης με πλούσιο βιογραφικό -αποφοίτησε από την Ανωτέρα δραματική σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου, έκανε μαθήματα οκτώ χρόνια μουσικής, θεωρίας βιολιού, τραγουδιού στο δημοτικό ωδείο Λάρισας και παρακολούθησε υποκριτική και αυτοσχεδιασμό στο ”Studio υπό το μηδέν” του Νίκου Καραγέωργου- ανήκει στους ”καλούς ηθοποιούς”, το θεατρικό όρο που χρησιμοποιείται για τους πραγματικούς καλλιτέχνες. Δεν είναι αναγνωρίσιμος στο ευρύ κοινό -είναι όμως, πασίγνωστος και πρώτος μεταξύ πρώτων στο χώρο του- γιατί είναι ταγμένος και δοσμένος στο καλό θέατρο. Στη λάμψη του καλού θεάτρου, των παραστάσεων που γράφουν ιστορία, αποσπούν εγκωμιαστικές κριτικές από κοινό και ειδήμονες και συμβάλλουν στο πολιτιστικό γίγνεσθαι. Γι’ αυτό, άλλωστε, τα περισσότερα έργα που επιλέγει να πρωταγωνιστήσει ή να να συμπρωταγωνιστήσει, είναι από τα πιο δύσκολα και απαιτητικά της παγκόσμιας δραματουργίας. Και αυτό το κάνει γιατί μπορεί να ανταπεξέλθει, πασίδηλα! Τον ενδιαφέρει να συμμετάσχει σε καλές παραστάσεις, σε καλά έργα, να κάνει καλές συνεργασίες και να σκηνοθετεί αυτά που εκείνος επιθυμεί… Και διαθέτει όλα τα προσόντα για την επίτευξή τους: δυνατά εκφραστικά μέσα, ορθοφωνία, σκηνική παρουσία, ευρεία γκάμα, γνώσεις. Είναι ηθοποιός-σκηνοθέτης-δραματουργός διαμάντι! Δουλεύει ακάματα πάντα για την ουσιαστική και ποιοτική Τέχνη της υποκριτικής και όχι για το περιτύλιγμα της. Σεμνός, ταπεινός, χωρίς έπαρση, εργάτης ακάματος του λειτουργήματος του με μόνη του ανταμοιβή τα ”μπράβο” και την καταξίωση του φιλοθεάμονος κοινού. Είμαι βέβαιος, ότι θα έρθει κάποια στιγμή, όπου θα πρωταγωνιστήσει σε ένα ποιοτικό σίριαλ και θα γίνει δημοφιλής στον κόσμο, ο οποίος πρέπει να αναγνωρίσει, τα αληθινά διαμάντια που διαθέτει το θέατρο, αλλά μένουν βαθιά κρυμμένα, ώσπου να βγουν στην επιφάνεια και να λάμψουν την κατάλληλη ώρα και συγκυρία.
Φέτος ο έξοχος καλλιτέχνης Θανάσης Δόβρης, πρωταγωνιστεί στην τραγωδία του Αισχύλου ”Προμηθέας” που σκηνοθέτησε για το θέατρο Skrow, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, και παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο ”Κοτζάμπαση του Καστρόπυργου” του Μ. Καραγάτση, που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Τάρλοου για το θέατρο Πορεία, ενώ ο ίδιος έχει σκηνοθετήσει τον ” Μακμπέθ” για το θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν υπόγειο. Να τις δείτε όλες αυτές τις παραστάσεις! Ο φιλοσοφημένος, ψαγμένος, πολυτάλαντος και εκλεκτός ηθοποιός- σκηνοθέτης, Θανάσης Δόβρης, από το Α ως το Ω!
Ανθρωπισμός: Η λέξη που, όποτε τελικά δικαιώνεται, είναι μια έκπληξη.
Βασίλης Μαυρογεωργίου: Του Βασίλη του έχω αδυναμία μεγάλη, θα παίζω πάντα για τον Βασίλη ακόμα και σε συνθήκες μη ευνοϊκές , γιατί έτσι! Μας συνδέουν πολλά, πολύ ωραίες δουλειές και στιγμές και δύσκολες στιγμές και όλα.
Γνώμη: Η γνώμη δεν κοστίζει τίποτα και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί και να βλάψει. Όμως είναι υπερτιμημένη. Παίρνω υπόψη μου τη γνώμη πολύ συγκεκριμένων ανθρώπων στη ζωή μου, όμως, παράλληλα τις ακούω όλες με προσοχή, άλλωστε, οι γνώμες στη αληθινή τους διάσταση είναι τόσο μεταβαλλόμενες και κρυμμένες.
Δημοφιλία: Δεν την ξέρω, την βλέπω μόνο όταν συμβαίνει σε φίλους, δεν έχω γνώμη, φαντάζομαι και η δημοφιλία έχει ποιότητες, σε τι και γιατί και πώς είσαι δημοφιλής, και ποιοι είναι αυτοί που σε κάνουν δημοφιλή.
Ευπρέπεια: Είναι ωραία, όταν κρύβει από κάτω της και μια απρέπεια.
Ζωοδότης: Η παρέα είναι ζωή, η αγάπη η άλογη είναι ζωή, το σύμπαν είναι ζωή, όλοι οι δωροποιοί είναι οι ευτυχισμένοι!
Ηθοποιός: Στον τόπο μας , όπως λέει και ο αγαπημένος συνάδελφος μου Ήμελλος , από τα πιο δύσκολα επαγγέλματα, εκτεθειμένο τελείως θα πρόσθετα εγώ , στην ιδανική του μορφή ο ηθοποιός είναι ένα ποιητικό ον που ζει για εσένα.
Θέατρο : Από τους τελευταίους συλλογικούς, τελετουργικούς χώρους που ο άνθρωπος μπορεί να μείνει μόνος του , με τον εαυτό του και να αναλογιστεί όλον αυτό τον παραλογισμό που είναι αναγκασμένος να ζει.
Ιατρικό εμβόλιο κορωνοϊού: Το έκανα, αλλιώς δεν θα δούλευα . Δεν έχω ιδέα να εξηγήσω τίποτα άλλο μέσα σε αυτό το ιατροδημοσιογραφικοπολιτικοοικονομικό χάος.
Κρατισμός: Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτή η λέξη, προφανώς μιλούμε για τα χρόνια των παντοκρατοριών ή των ολοκληρωτικών κρατών, της πρακτικής δομής των χωρών του κομμουνισμού. Δηλαδή, μιλούμε παρελθοντικά, τουλάχιστον στον τόπο μας , ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Με την έλευση της πανδημίας φωνάζει το πράγμα για μια ισορροπία ανάμεσα στα δύο, επειδή έχουμε αφήσει πίσω για κάποιο λόγο την ουτοπία μιας και είναι δύσκολη, και έχουμε αποδεχτεί πια το κυνήγι του θησαυρού.
Λόγιος: Οι αληθινά λόγιοι είναι πραγματικά δυσεύρετοι και κρυμμένοι. Οι άλλοι θα ήθελαν να είναι λόγιοι , αλλά είναι απλώς στεγνοί αποθηκευτές γνώσεων και γλείφτες…
Μετριοφροσύνη: Με το που ειπωθεί αυτή η λέξη, είναι αυτομάτως ένοχη.
Νοήμων: Έχει χαθεί το νόημα, είμαστε άνευ νοήματος συλλογικά…
Ξενισμός: Από ό,τι αντιλαμβάνομαι η μίμηση για κάθε τι μη δικό σου, αλλά και τι είναι δικό σου τελικά; Ξέρεις;
Οντότητα: Κάποια πλάσματα, άνθρωποι, ή ζώα μεταφυσικά αλλοπαρμένα, όχι του κόσμου τούτου . Πρόσφατα, είδα μια τέτοια ύπαρξη, σε ένα θέατρο έπαιζε και ήταν κάτι ολόκληρο αισθητό και νοητό. Ήταν μία οντότητα.
Προμηθέας: Η απόλυτη ιστορία από έναν κόσμο που δεν ξέρουμε. Η ιστορία της ταπείνωσης, της επανάστασης και της εξέγερσης. Η περηφάνια του Μαρξ . Ένας ποιητής με βαθιά πολιτική συνείδηση που για να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, δεν παίζεται…
Ρόλοι: Δεν ξέρω τι είναι , τους συγγραφείς αγαπώ , τους δημιουργούς , για να τους υπηρετήσω!
Συνείδηση: Και φίλος και εχθρός…
Τραγωδίες : “Ω σεβαστή μητέρα μου κι αιθέρα εσύ , που γύρω από τα πάντα, φως εκπέμπεις, βλέπεις , εμένα, πόσο άδικα πάσχω;” ”Προμηθέας” (μετ. Ελένη Βαροπούλου)
Υπερπέραν: Το επέκεινα, η άλλη όχθη. Αυτά που δεν γνωρίζουμε θα μας σώσουν…
Φυσιολάτρης : Δεν θα έπρεπε να είναι ονομασμένη ιδιότητα. Θα έπρεπε να είναι κατάσταση φυσική μπας και σωζόμασταν.
Χαμένος χρόνος: Ένα ζητούμενο στη ζωή μας, τώρα που ο χρόνος είναι μόνο χρήμα . Όχι, είναι εκδίκηση και προσωπική επανάσταση να δημιουργείς “χαμένο χρόνο..”
Ψυχολογία: Μία γενικόλογη έκφραση -λέξη- σημείο των καιρών, που τροφοδοτεί πολύ την ατομικότητα μας.
Ωραίες δουλειές: Είναι οι ωραίοι άνθρωποι και το σμίξιμο , το κόλλημα μεταξύ τους. Και πάμε παρακάτω ,να λέμε και καμία κουβέντα με μια τρυφερότητα και μια ανακούφιση, μακριά από τους πρωταθλητισμούς…
Σχόλια για αυτό το άρθρο