
Μια ξεχωριστή μουσικοθεατρική εμπειρία, βαθιά ποιητική και επίκαιρη, παρακολουθήσαμε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στην Αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας. Η παράσταση “Η Ωραία Ελένη στην Κοιλάδα των Νεκρών Ερώτων“, σε κείμενο και δραματουργία του Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα και σκηνοθεσία του Κωστή Καπελώνη, αποτελεί έναν σύγχρονο ύμνο στη γυναίκα, την ειρήνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Στον κεντρικό ρόλο της Ελένης η εξαιρετική Γεωργία Ζώη. Η ερμηνεία της άγγιξε βαθιά το κοινό, καθώς η Ελένη –σε προχωρημένη ηλικία πια– παίρνει για πρώτη φορά η ίδια τον λόγο. Δεν μιλούν οι ποιητές, οι άντρες ή οι στρατηγοί. Μίλησε εκείνη. Από τα τείχη της Τροίας μέχρι τους σύγχρονους πολέμους, η φωνή της Ελένης γίνεται κραυγή ενάντια στη βία, στον πόλεμο και στην κακοποίηση των γυναικών. Θρηνεί για τα παιδιά που χάθηκαν, καταγγέλλει τους άρχοντες που πλουτίζουν με αίμα και διεκδικεί το δικαίωμα των γυναικών να μιλούν, να αντιστέκονται και να ζουν. Η Ελένη του Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα παύει να είναι το εξιλαστήριο θύμα μιας τραγωδίας και μεταμορφώνεται σε σύμβολο Ειρήνης, Αγάπης και Ελευθερίας.

Η Ζωή Τηγανούρια, ταλαντούχα βιρτουόζος του ακορντεόν, υπογράφει την πρωτότυπη μουσική και εμφανίστηκε επί σκηνής μαζί με τον Στέλιο Γενεράλη στα κρουστά. Μέσα από μοιρολόγια, τραγούδια έρωτα, ύμνους αντίστασης και έναν συγκλονιστικό τελικό ύμνο στην Ειρήνη, λόγος και μουσική ενώθηκαν σε ένα συναισθηματικό ταξίδι γεμάτο ένταση, συγκίνηση, θυμό, χιούμορ, τρυφερότητα και πάθος. Στην παράσταση ακούστηκαν σημαντικά παραδοσιακά τραγούδια, όπως “Ξένος εδώ, ξένος εκεί” και “Τι έχεις καημένη κόρη”, τα οποία ερμήνευσε η Γεωργία Ζώη, προσδίδοντας μια βαθιά λαϊκή και συλλογική μνήμη στο μονόλογο.

















Φωτογραφίες: Χάρης Ακριβιάδης











































Σχόλια για αυτό το άρθρο