Tέχνη ή πυροτέχνημα;

O Aύγουστος βαράει στο κεφάλι και επίσης βγάζει καρπούζια που είναι δροσερά, νόστιμα και ωφέλιμα εκτός κι αν πέσεις στην περίπτωση καρπουζιού- κολοκύθας που είναι από έξω μπέλα μπέλα κι από μέσα κατσιβέλα. Κάτι που φαίνεται να επηρεάζει και με το παραπάνω τους επώνυμους, ο συνδυασμός δηλαδή «καψίματος» στο κεφάλι και καρπουζιού – κολοκύθας. Ούτως ή άλλως είναι αποδεδειγμένο ότι δεν υπάρχει πιο στάνταρ δελτίο καιρού από τους σταρ. Σύμφωνα με τις δηλώσεις τους και τα καμώματά τους, καταλαβαίνεις τι καιρό κάνει ή θα κάνει καλύτερα κι από μετεωρολογικό δελτίο.

ΣχετικάΆρθρα

Όταν στις συνεντεύξεις τους λένε «φορτίζω τις μπαταρίες μου» σημαίνει ότι είναι ντάλα καλοκαίρι και δεν καταδέχτηκε να τους προσλάβει ούτε μπουλούκι από αυτά που οργώνουν την επαρχία. Όταν διαμαρτύρονται για την έλλειψη ελληνικής μυθοπλασίας στην τηλεόραση σημαίνει ότι φθινοπώριασε, άρχισε η σεζόν και πάλι μείνανε στην απ’ έξω. Κι όταν σου λένε «εγώ μιλάω μόνο για τα επαγγελματικά μου» έχουμε πάει Οκτώβριο, ανοίγουν τα θέατρα και κάπου καβαντζώθηκαν οπότε και τρέχουν στα πρωινάδικα. Κατά την άνοιξη, που τελειώνει η δουλειά, αρχίζουν και θυμούνται την οικονομική κρίση, και το «που πάει αυτός ο τόπος».

Ουδέν μεμπτόν ως εδώ, τη δουλειά τους κάνουν οι άνθρωποι και καλά κάνουν. Το πρόβλημα αρχίζει όταν μέσα στην αγωνία τους να διατηρηθούν στην επικαιρότητα, κυρίως στα μέσα του Αυγούστου, όπου βλέπουν φως μπαίνουν και φιλάνε ποδιές που οι ίδιοι μέχρι πρότινος τις κατούραγαν. Γιατί φίλε μου, δεν γίνεται να μας τα έχεις τσουρεκοποιήσει για την ποιότητα, αυτοδιαφημίζοντας γκεμπελικά το καλλιτεχνικό σου μεγαλείο σε σημείο που ακόμα κι αν δεν το έχεις, πειθόμαστε όλοι ότι το έχεις και μετά να βγαίνεις σε κουτσομπολίστικα περιοδικά δίπλα στη φωτό της Ελένης και του Ματέο από τις Αχλάδες ή όπως αλλιώς λέγεται εκεί που παραθερίζουν και να μου μιλάς για το επέκεινα, τη θεωρία της σχετικότητας και την εντροπία.

Πρώτα από όλα προκαλείς σοβαρό εγκεφαλικό σε αυτήν που σε διαβάζει περιμένοντας να κάνει ντεκαπάζ σε κομμωτήριο και μετά τα βάζει με τη δόλια την κομμώτρια κατηγορώντας την ότι η βαφή επηρέασε τα εγκεφαλικά της κύτταρα. Και βασικά αποδεικνύεις αυτό που έγραψα και στην αρχή, ότι δηλαδή μάπα το καρπούζι της καλλιτεχνικής σου αίγλης (Ζαππείου).

Στη σόουμπιζ, τον πόλεμο και τον έρωτα, είναι αλήθεια πως σχεδόν τα πάντα επιτρέπονται και καλά κάνουν και επιτρέπονται να έχουμε να διαβάζουμε κι εμείς οι κοινοί θνητοί. Όμως όπως ο ρόλος που παίζεις στο σανίδι χρειάζεται δουλειά και αφοσίωση έτσι και ο ρόλος σου στη ζωή χρειάζεται συνέπεια. Δεν μπορείς να μιλάς για έκπτωση αξιών, να εκφράζεσαι υποτιμητικά για συναδέλφους του πιο ανάλαφρου ρεπερτορίου, να ποιείς ήθος θάβοντας τον κόσμο όλο και ραδιουργώντας και μετά να μου βγαίνεις στα περιοδικά του κιλού με βαθυστόχαστες συνεντεύξεις. Ποιο είναι το επόμενο σου βήμα δηλαδή; Ημίγυμνη φωτογράφιση γιγαντοαφίσα στη Σούπερ Κατερίνα;

Κάθετούτου, εξαποανέκαθεν, εξαδιαιρέτου, εξαποδώ και εξάνθημα (κάπως έτσι μπερδεύουν τις έννοιες και τις λέξεις οι συντάκτες των εν λόγω περιοδικών) οι «έντεχνοι» καταδέχονται να απαντήσουν σε ερωτήσεις με τις παραπάνω λέξεις και σανσκριτικό συντακτικό για τις ενδόμυχες, μη σου πω και ενδοφλέβιες σκέψεις τους, ενώ στην διπλανή σελίδα μια κυρία πιάνει τα βυζιά της, μας δίνει το τηλέφωνο της και μας προτρέπει «τηλεφώνα μου τώρα». Κι αυτή θέατρο παίζει αλλά έχω την εντύπωση ότι είναι πολύ πολύ πιο τίμιο συν του ότι αν κάτσεις να μιλήσεις μαζί της, θα καταλάβεις και τι σου λέει.

Η εμποροπανήγυρις της υψηλής (ποιος ήρθε;) τέχνης ήταν πάντα πολύ πιο ύπουλο, ψεύτικο και βρώμικο παιχνίδι από αυτό της ας πούμε λαϊκής σόουμπιζ. Από εμπειρία, τις περισσότερες φορές που έχω βρεθεί να παίρνω συνεντεύξεις από «ιερά τέρατα» είτε βαρέθηκα, είτε ανακάλυψα σκέτα τέρατα υποκρισίας με τσιτάτα και σοφιστείες ξεπατικωμένες από διαγώνιες αναγνώσεις βιβλίων. Φουλ στη σνομπαρία και το δήθεν για μια συνέντευξη που θα δημοσιευτεί σε περιοδικό από αυτά που βάζουμε δίπλα στον καμπινέ για να περνάνε οι δύσκολες ώρες της δυσκοιλιότητας.

Ίσως για κάποιους καλλιτέχνες, τελικά το τράβηγμα στο καζανάκι, ισοδυναμεί με το κουδούνι του θεάτρου. Στο τρίτο βγαίνουν.