O Πρίγκιπας κι εγώ: ένας χρόνος χωρίς τον Prince

Από την/τον Χρήστος Χατζής | 21 Απριλίου 2017

18051962_10207151693670644_347318530_n

Τον ερωτεύτηκα ένα μεσημέρι στα τέλη του 1979 όταν τον είδα και άκουσα για πρώτη φορά στην τηλεόραση της Ερτ στη μεσημεριανή εκπομπή του δημοσιογράφου και σπουδαίου μουσικόφιλου -RIP- Χρήστου Οικονόμου. Έπαιξε το ‘I Wanna be Your Lover’ και με χτύπησε ηλεκτροσόκ! Στη συνέχεια το μοναδικό μου όνειρο ήταν να δουλέψω στη δισκογραφική του εταιρεία εδώ -τότε WEA- μόνο για πάρτη του. Μου πήρε 5 χρόνια να το πραγματοποιήσω.

17975935_10207151700430813_2118974712_o

Το φθινόπωρο του 1984 κι ενώ δούλευα στην CBS/Sony στο πάρτι της πρώτης προβολής του φιλμ ‘Purple Rain’ στο ιστορικό κλαμπ Εργοστάσιο,  μεθυσμένος και έξαλλος, πιάνω σε μια γωνιά τον, καλή του ώρα, διευθυντή της WEA Ίωνα Σταμπουλή και του λέω με θράσος ,’είναι ντροπή που δεν με έχεις στην εταιρεία σου να δουλέψω αυτόν τον καλλιτέχνη,ν α τον κάνω σούπερστάρ!’. Έφυγα στο τέλος της χρονιάς από τη CBS, πήγα μόνο για 3 μήνες στην ΕMI αφού το τηλέφωνο χτύπησε τέτοια εποχή τέλη Απριλίου για να μου ζητήσει ραντεβού ο Ίων. Στις 16 Μάη μήνα του 1985 ήμουν πλέον στη WEA. Και φυσικά στη συνέχεια χάλασα μια περιουσία για χάρη του -ένα τριάρι στο Κολωνάκι τουλάχιστον- τρέχοντας ξοπίσω του στις Ευρωπαϊκές τουρνέ κάθε καλοκαίρι από το ’85 έως το ’90, πολλές φορές για την ίδια συναυλία σε τέσσερις διαφορετικές χώρες, ή και για 6 συνεχόμενα βράδια στο Wembley.

18015537_10207151697990752_1551253204_o

Τον συνάντησα δύο φορές σε δύο κλειστά πάρτι. Την πρώτη στο Busby’s σε μία κάθετο της Oxford, όπου έπαιξε ένα έξτρα σετ με γκεστς, ανάμεσά τους και ο Keith Richards στο ‘Miss you’ των Rolling Stones. Δίπλα μου χόρευαν ο Phill Collins, o Neil Tennant κι όλοι οι σούπερστάρς της εποχής. Στο δεύτερο πάρτι στο Heaven, δεν έπαιξε μουσική, ήταν αφιερωμένο στο άλμπουμ ‘Parade’ και την ταινία ΄’Under the cherry Moon’ και φυσικά για τις συναυλίες που έδινε στο Λονδίνο την ίδια περίοδο. Όρθιος χωρίς ποτό εννοείται, καθόταν  σε μια γωνιά και δίπλα του ο κάτι σε μάνατζερ, κανείς δεν τόλμαγε να του μιλήσει, ούτε ένας από τους δεκάδες σούπερστάρς που ήταν πάλι εκεί. Αφού ‘κοπάνησα’ 5-6 ποτά -Αγγλικά, μισές μερίδες- λέω στην Ζακλίν της Warner International ‘εμένα δε με νοιάζει θα πάω να του μιλήσω κι ας με διώξει!’ γέλασε και μου είπε ‘Go Christos Go!.

18009079_10207151691990602_1876917019_n

 

Και πήγα κι αισθάνθηκα τόσο περίεργα που σήκωσε το κεφάλι να με κοιτάξει,αφού έφτανε μέχρι το στήθος μου…δύο λόγια μόνο είπα, πόσο τον αγαπώ κι ότι έρχομαι από την Ελλάδα, τη χώρα που γέννησε την Αφροδίτη της Μήλου ( στο άλμπουμ ‘Parade’ υπάρχει ένα μίνι πιάνο ινστρουμένταλ με τίτλο ‘Venus De Milo’), με ξανά-γλυκοκοίταξε και μου ψιθύρισε ένα ‘Thank You’. Αυτό ήταν όλο και μου ήταν υπέρ αρκετό… My Dearest and Beloved Prince Of All Times.

 

Στο Cosmoradio θυμόμαστε μερικά από τα πολλά διαμάντια που έγραψε ο Prince σε ένα αφιέρωμα με συναρπαστικές εκτελέσεις από σπουδαίους καλλιτέχνες όλων των κατηγοριών.

1 Nothing Compares 2 U by Jimmy Scott 2 Purple Rain by Randy Crawford 3 Sometimes It Snows In April by Native 4Manic Monday by Ephemera 5 Kiss by Edison Cordeiro 6 How Come U Don’t Call Me Anymore by Stephanie Mills 7 Do Me Baby by Melisa Morgan 8 Diamonds And Pearls by Phil Perry & Everette Harp 9 Little Red Corvette by Bob Belden10 If I Was Your Girlfriend by T.L.C. 11 Sign ‘O’ The Times by Chaka Khan 12 When Doves Cry by Patti Smith 13Girls And Boys by The Dynamics 14 1999 by The Mike Flowers Pop 15 Gett Off by Myrna Braza 16 Rasberry Beret byHindu Loves God 17 When You Were Mine by Cyndi Lauper 18 Take Me With U by Sharleen Spiteri 19 I Wanna Be Your Lover by Corinne Bailey Rae 20 I Feel For U by Rebbie Jackson

 

 

 

 

Χρήστος Χατζής

Χρήστος Χατζής

Με αποκαλούν Radiohead όσοι με γνώρισαν από το ραδιόφωνο. Άλλοι θα μπορούσαν να με αποκαλούν Telehead , Recordhead ή και Presshead λόγω της ενασχόλησής μου με την τηλεόραση, τη δισκογραφία και τα περιοδικά. Όπως και να΄χει το κεφάλι είναι ακόμα στη θέση του και αντέχει να δέχεται και να επεξεργάζεται τα πάντα γύρω από τη μουσική και το θέαμα. Αυτός ο λαμπερός κάποτε κόσμος, σήμερα έχει αλλάξει, αξίζει όμως να θυμόμαστε πώς φτάσαμε μέχρι εδώ και να υποψιαζόμαστε το καλύτερο αύριο.

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *