Η γιορτή για τα 80 χρόνια του Γιάννη Μαρκόπουλου στο Ηρώδειο

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 2 Ιουλίου 2019

DSC_3106

Στο κατάμεστο Ηρώδειο γιορτάστηκαν  τα 80 χρόνια του Γιάννη Μαρκόπουλου σε μια πραγματικά συγκινητική βραδιά από αυτές που μένουν στη μνήμη μας για πάντα. Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και ο Γιάννης Χαρούλης ενθουσίασαν και συγκίνησαν με τις ερμηνείες τους σ’ ένα απαιτητικό ρεπερτόριο με τραγούδια που έχουν αφήσει έντονο το αποτύπωμά τους στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Τραγούδια από αυτά που έχουν στιγματιστεί από τις πρώτες ερμηνείες τους και που πήραν νέα πνοή από δύο ιδανικούς όπως αποδείχθηκε ερμηνευτές της νεότερης γενιάς.

DSC_3009

Και όλα ήταν όπως έπρεπε να είναι σε μια γιορτή για τον συνθέτη που αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο του ελληνικού τραγουδιού. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος ανέβηκε στην σκηνή καταχειροκροτούμενος από τους χιλιάδες λάτρεις της μουσικής του, που γέμισαν ασφυκτικά το αρχαίο Ωδείο, αλλά και από εκείνους που δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν εισιτήριο και κάθισαν έξω από το Ηρώδειο για να ακούσουν τη συναυλία.
Ο Γιάννης Μαρκόπουλος διεύθυνε την ορχήστρα Παλίντονος Αρμονία και έχοντας μαζί του το Χορωδιακό Εργαστήρι Σταύρου Μπέρη, δεν ήταν λίγες οι φορές που το χειροκρότημα ερχόταν και στην μέση των τραγουδιών.

DSC_2321

Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και ο Γιάννης Χαρούλης είχαν να μετρηθούν με τραγούδια θρύλους όπως τα “Παραπονεμένα λόγια”, το “Μιλώ για τα παιδιά μου” και τα “Χίλια μύρια κύματα”, αλλά και “Τα λόγια και τα χρόνια” και τα “Μαλαματένια λόγια” και κατάφεραν να συγκινήσουν και να ενθουσιάσουν το κατάμεστο Ηρώδειο με τις στιβαρές τους ερμηνείες και το σεβασμό που προσέγγισαν το έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου.
Ήταν μια γιορτή από αυτές που μένουν χαραγμένες στη μνήμη μας και αποτελούν σημείο αναφοράς.

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *