Στο “Σπίτι” της οδού Ελπίδος γίνονται θαύματα..

To ΜDA Ελλάς – Σωματείο για τη φροντίδα των ατόμων με Νευρομυϊκές Παθήσεις- ιδρύθηκε στην Ελλάδα πριν από 15 χρόνια από τη Βάνα Λαβίδα. Με τα χρόνια γίνεται όλο και πιο δραστήριο και στο δυναμικό του βρίσκονται τέσσερις υπέροχες γυναίκες η Σίσση Χλωμίσιου, η Λάνα Δαυίδ και η Μπριζίτ Πολέμη που έχουν δωθεί με όλο τους το είναι για να επικοινωνήσουν το έργο τους σε οικογένειες με ανάγκη και όχι να παραμείνουν με ένα ποτήρι στο χέρι σε κάποια φιλανθρωπική δεξίωση.

ΣχετικάΆρθρα

Εχω πολλούς γνωστούς με παιδιά με νευρομυϊκές παθήσεις. Είναι κάτι που περνάει από τη μητέρα στο παιδί και δυστυχώς ένα κακό που έρχεται μετά από χρόνια και αλλάζει τα πάντα. Δε σταματάει τα όνειρα όμως , όπως δε σταμάτησε τα όνειρα του Στίβεν Χόκινγκ. Με την ελπίδα πως θα βρεθεί η θεραπεία το μοναδικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να βοηθάμε αυτούς τους εντελώς κανονικούς ανθρώπους να μπορούν να πραγματοποιούν τα όνειρά τους και να διοχετεύουν κάπου τη δημιουργία τους. Να βάλουμε χρωματιστά γυαλιά και τα πάρουμε τα πράγματα διαφορετικά. Το MDA προσφέρει εκτός από παροχές και θαλπωρή στις οικογένειες με διάφορες υπηρεσίες ..από φυσιοθεραπείες μέχρι σχολή θεάτρου και στήριξη για συμμετοχή στους παραολυμπιακούς..

Στις 15 Ιουνίου, το MDA ετοιμάζει ένα μεγάλο μπαζάρ στο κλαμπ της Εκάλης και σας προσκαλούμε όλους και όλες να έρθετε να ψωνίσετε και να γνωρίσετε τα παιδιά ώστε να σας εξηγήσουν πόσο σημαντικό είναι αυτό το έργο που γίνεται. Ετσι έκαναν χθες και σε εμάς που επισκεφτήκαμε το “Σπίτι” τους στην Πλατεία Βικτωρίας.

Το “Σπίτι του MDA” βρίσκεται στο συμβολικό δρόμο με το όνομα Ελπίδος, στη Βικτώρια. Σε απόσταση αναπνοής από το σταθμό Βικτώρια του ΗΣΑΠ και στον από χρόνια διαμορφωμένο πεζόδρομο της πλατείας, είναι ένα στολίδι σε μια περιοχή που ήταν υπέροχη και σιγά σιγά προσπαθεί να επανέρθει στην παλιά της αίγλη.

Στο κτίριο που είναι το “Σπίτι” υπάρχει ημιυπόγειο, υπερυψωμένο ισόγειο, Α΄ και Β΄ ορόφοι και δώμα. Δεσπόζει στην πλατεία Βικτωρίας και καθημερινά παρέχει υπηρεσίες που στηρίζονται στις αρχές της ανακουφιστικής φροντίδας. Άλλωστε ο κύριος σκοπός του MDA Ελλάς είναι η βελτίωση της καθημερινότητας των ασθενών με νευρομυϊκές παθήσεις.

Στην ξενάγησή μας συνειδητοποιήσαμε ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τα άτομα που ονειρεύονται και έχουν δύναμη στη ζωή τους. Το ΜDA Ελλάς, βοηθά τα Μέλη του στην επικοινωνία μεταξύ τους, συμβάλλει στη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου τους, και στηρίζει την ψυχαγωγία και την εκπαίδευσή τους μέσω διαφόρων δραστηριοτήτων. Κάτσαμε στη σχολή θεάτρου και κυριολεκτικά θαυμάσαμε το έργο της Αννίτας Καπουζίδη και τη δύναμη και το ταλέντο της Εύας Λαμπάρα, της Μαριάννας Λυγερή και της Μαίρης Κωσταντινίδου.

Το Εργαστήρι Θεάτρου είναι για τα μέλη ηλικίας 18 ετών και άνω. Ένα ταξίδι στο μαγικό κόσμο του θεάτρου με τελικό προορισμό τη δημιουργία μιας ακόμη παράστασης, με συντονίστρια Εργαστηρίου την Αννίτα Καπουσίζη, η οποία είναι φιλόλογος, ηθοποιός και θεατρολόγος, αφοσιωμένη στο λειτούργημα αυτό. Διότι περί λειτουργήματος πρόκειται. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις τις δράσεις αυτές, όταν πρέπει να τις παρουσιάσεις σε χώρους που δεν έχουν τις απαραίτητες υποδομές; Η Αννίτα Καπουσίζη με την επιμονή της στην ομαδική δουλειά, καταφέρνει να μην βλέπεις ούτε τα αμαξίδια, ούτε τα χέρια που δεν μπορούν να κινηθούν, ούτε τα πόδια. Βλέπεις μόνο ανθρώπους που κάνουν τα πάντα, γιατί μπορούν και τα σκέφτονται και τα οραματίζονται. Η επόμενη παράσταση ετοιμάζεται να παρουσιαστεί τον Ιούνιο και αναμένεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, αφού έχει να κάνει με κείμενα αρχαίας τραγωδίας αλλά και μονολόγους που έχουν γράψει η Εύα Λαμπάρα και η Μαίρη Κωνσταντινίδου.

Δείτε φωτογραφίες από το “Σπίτι του MDA”

Στο “Σπίτι” λειτουργεί Θεραπευτικό Γυμναστήριο, διαμορφωμένο με εξειδικευμένα και σύγχρονα μηχανήματα αποκατάστασης. Τα μέλη μας υπό την επίβλεψη Φυσικοθεραπευτή, έχουν την δυνατότητα να κάνουν ασκήσεις ενδυνάμωσης, ισορροπίας, ενδυνάμωσης κορμού κ.α. δύο φορές την εβδομάδα από δύο ώρες.

Moυ έκανε εντύπωση η αισιοδοξία και το χιούμορ στα έργα που έχει ζωγραφίσει η εκπληκτική Εύα Λαμπάρα.. Συνήθως οι καλλιτέχνες στρέφονται προς την απαισιοδοξία. Στη δική της περίπτωση αν και θα είχε όλους τους λόγους..όχι.