Αγάπη

Γεννιόμαστε μ’ αυτή και απ’ αυτή, ζούμε μ’ αυτή και αν είμαστε τυχεροί, πεθαίνουμε μ’ αυτή. Πολλές οι στιγμές που θα τη νοιώσουμε στη ζωή μας. Άλλες φορές θα μας γεμίσει με χαρά και ευτυχία και άλλες θα μας παρασύρει στις πιό σημαντικές αποφάσεις της ζωής μας. Η έλλειψή της μας φέρνει θλίψη και πόνο.

ΣχετικάΆρθρα

Τί είναι όμως η αγάπη.  Στα λεξικά, δεν βρίσκουμε ικανοποιητικές απαντήσεις.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ζωή χωρίς αγάπη.

Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο. Αυτή κινεί τα πάντα. Αυτή «γεννάει», αυτή «συντηρεί», αυτή «διαλύει», αυτή «ανασταίνει», αυτή «θαυματουργεί».  Δεν υπάρχει ανθρώπινη ιστορία, μυθιστόρημα, τηλεοπτική σειρά, κινηματογραφική ταινία, θεατρικό έργο, τραγούδι, μουσική σύνθεση, έργο τέχνης, που η αγάπη σε διαφορετικές δόσεις και μορφές, να μην συμμετέχει. Ακόμα και το μίσος είναι μία αρνητική έκφανση της αγάπης.  Για χάρη της έγιναν πόλεμοι, χτίσθηκαν παλάτια, δημιουργήθηκαν τα μεγαλύτερα έργα τέχνης.

Γράφει σε μία από τις επιστολές του ο Marcilio Ficino*, για πολλούς ο πατέρας της Αναγέννησης,

…“Whoever loves passionately in some way takes himself from himself and gives himself up to his beloved, so the beloved, if he is right minded, cherishes the lover as his own. For everyone should hold dearest what belongs to him. Now the lover fashions in his mind the image of the one he loves, and so his mind becomes, as it were, a mirror in which the form of the beloved is reflected. Since the beloved recognises himself in the lover, he is compelled to love him. But if we seek the truth of that proverb from nature, she will perhaps teach us this: likeness always begets love. But likeness is a quality that is the same in more than one person, for if one man is like another the other is necessarily like him. And so the same likeness that compels one man to love another also leads the other to love him. For, as we experience everyday, when two strings of lyres are tuned to the same pitch, whenever the one is plucked the other vibrates.”…

…«Όποιος αγαπά με πάθος, προσφέρει κατά κάποιο τρόπο, τον εαυτό του, στον αγαπημένο του και αυτός άν είναι λογικός, τον αγαπάει σαν τον εαυτό του. Γιατί ο καθένας μας πρέπει να φροντίζει αυτό που του ανήκει. Όποιος αγαπάει, έχει στο νού του την εικόνα του αγαπημένου του και έτσι ο νούς του γίνεται ένας καθρέπτης που αντανακλά τη μορφή του. Βλέποντάς τον στον καθρέπτη, αναγνωρίζει τον εαυτό του στη μορφή του άλλου και έτσι, ωθείται να τον αγαπήσει.  Άν αναζητήσουμε την αλήθεια των παραπάνω στην Φύση, αυτή θα μας διδάξει το εξής: η ομοιότητα φέρνει αγάπη. Όμως η ομοιότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που είναι το ίδιο σε πολλά άτομα, και έτσι, άν ένας άνθρωπος ομοιάζει με κάποιον άλλο, τότε και ό άλλος ομοιάζει μ’ αυτόν. Η ομοιότητα που ωθεί ένα άνθρωπο να αγαπήσει έναν άλλο, κάνει και τον άλλο να αγαπάει αυτόν. Γιατί, όπως γνωρίζουμε από την καθημερινότητά μας, αν δύο χορδές μιάς λύρας συντονιστούν στην ίδια νότα, όταν παίζεις τη μιά πάλλεται και η άλλη.»…

Η αγάπη συγχωρεί, κατανοεί, υπομένει, θυσιάζεται, καταδέχεται και δεν διαμαρτύρεται.  Οι άνθρωποι μονιάζουν, επικοινωνούν, δημιουργούν και προοδεύουν. Όσοι έχουν παιδιά γνωρίζουν οτι η αγάπη προς αυτά είναι η υπέρτατη μορφή αγάπης που έχουν ποτέ νοιώσει. Δύσκολα περιγράφεται με λόγια το σύνθετο συναίσθημα χαράς, στοργής, αφοσίωσης, ταύτισης, γαλήνης και λατρείας που ζούμε δίπλα τους.

Πώς συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο;  Απλά, ο μόνος τρόπος για να «πάρουμε» κάτι από κάποιον, είναι «δίνοντάς του». Η δε ανταμοιβή μας είναι άμεση, δηλαδή την ίδια στιγμή που «δίνουμε», «παίρνουμε».  Σκεφτείτε τη χαρά που νοιώθετε όταν προσφέρετε κάτι σε κάποιον αγαπημένο.  Και αντίθετα, όταν «παίρνουμε» κάτι που δεν μας ανήκει, «χάνουμε» κάτι την ίδια στιγμή. Μπορεί να νομίζουμε οτι ιδιοποιηθήκαμε κάτι ξένο, όμως οι τύψεις και οι ενοχές είναι ένα σοβαρό τίμημα. Έτσι λειτουργεί η Φύση. Γι αυτό αγαπούμε, ….γιατί αγαπώντας, αγαπιόμαστε. Έτσι, παίρνουμε αγάπη μόνον όταν τη δίνουμε και η ποιότητά της είναι όμοια με αυτή που προσφέρουμε. Αυτή την αλήθεια είναι χρήσιμο να την έχουμε στο νού μας και στη καρδιά μας.

*The Letters of Marcilio Ficino 1975 Fellowship of the School of Economic Science, London Letter 129 “When the reciprocity of love is born”

All hearts by Jim Dine b. 1935 American painter, sculptor, printmaker, illustrator, performance artist, stage designer and poet