ΤΩΡΑ |
Μετρά 17χρόνια στον καλλιτεχνικό χώρο και έχει δοκιμαστεί σε όλα τα είδη τουθεάτρου. Ο λόγος για τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη, ο οποίος μιλά στη «City Press» για τη συνεργασία του με τον Πέτρο Φιλιππίδη, για τον «ρόλο» του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, για τον ρόλο του έρωτα στη ζωή του, καθώς και για την αντιμετώπιση της προσωπικής του ζωής από τα media.
-Πώς αισθάνεσαι που βρίσκεσαι και στην τηλεόραση και στο θέατρο;
Αισθάνομαι τυχερός σε μία τόσο δύσκολη περίοδο! Από την άλλη, όμως, θεωρώ ότι δεν είναι μόνο θέμα τύχης, αλλά και συνεχούς δουλειάς τα τελευταία χρόνια, καθώς και σωστής διαχείρισης των όποιων ευκαιριών μου έχουν δοθεί στη δουλειά. Όσο περνάει από το χέρι μου, προσπαθώ να κάνω τις καλύτερες δυνατές επιλογές σε συνεργασίες, γιατί είναι εξίσου σημαντικό με ποιους παίζεις, όπως και τι παίζεις.
Έχει υπάρξει συνεργασία που να έχεις μετανιώσει;
Δεν έχω μετανιώσει, αλλά έχω βρεθεί σε δύσκολη θέση, όταν επέλεξα τη συγκεκριμένη συνεργασία επειδή πίστεψα πολύ σ’ αυτή! Όπως και στη ζωή δεν θα τα πάμε με όλους καλά. Έτσι, δεν θα μπορέσουμε να συνεργαστούμε και με όλους καλά. Άσχετα, αν υπάρχουν άλλες προθέσεις. Βέβαια, η ..δουλειά του ηθοποιού εξαρτάται πάρα πολύ από τον σκηνοθέτη. Εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα! Να συνεννοηθείς πολύ καλά με τον σκηνοθέτη και να βρεθούν οι κατάλληλες ισορροπίες, ώστε να πάρει από σένα το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Έχω δουλέψει με πολλούς και διάφορους σκηνοθέτες και έχω μάθει να «προσαρμόζομαι» στο πως δουλεύει ο κάθε σκηνοθέτης. Μου έχει κάνει πάρα πολύ καλό, γιατί μπορώ να βρίσκομαι σε ένα σχήμα που ενίοτε ονομάζεται εμπορικός ή ποιοτικός θίασος -βάζουμε ταμπέλες γιατί αναγκαζόμαστε, ώστε να ξεχωρίζουμε κατά κάποιο τρόπο.
Αν δεν πετύχει κάτι, είναι καλό, γιατί το έχεις ζήσει και αν σου τύχει κάτι αντίστοιχο θα ξέρεις πως θα το διαχειριστείς.
-Μία χαρακτηριστική περίπτωση ήταν το «Έχω ένα μυστικό» που αφορούσε στη ζωή της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Θα ξανά έκανες βιογραφική δουλειά;
Ναι, βέβαια! Οι βιογραφικές σειρές είναι και οι αγαπημένες μου. Παρακολουθώ από δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ στη τηλεόραση, μέχρι βιογραφικές ταινίες… Αμέσως θα έλεγα «ναι». Είναι πολύ ενδιαφέρον να υποδυθείς ένα αληθινό πρόσωπο! Μπορεί η σειρά να μην είχε την τεράστια αποδοχή, αλλά ήταν πολύ καλή ευκαιρία για μένα, γιατί ερμήνευσα ένα σπουδαίο «ρόλο». Απ’ όλα έχεις να κερδίσεις κάτι! Θα ήμουν κουτός αν έλεγα ότι έχασα κάτι. Μπήκα στα βαθιά, έπρεπε να προσεγγίσω έναν «εκρηκτικό» χαρακτήρα, όπως ήταν ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, και μου δόθηκε η ευκαιρία να κινηθώ σ’ ένα μεγάλο υποκριτικό πλαίσιο.
Πώς αισθάνεσαι που βρίσκεσαι στη σκηνή ενός ιστορικού θεάτρου, αυτού του «Μουσούρη»;
Καταρχάς, αισθάνομαι πολύ χαρούμενος που παίζω με τον Πέτρο Φιλιππίδη. Έναν ηθοποιό που θαυμάζω από τότε που ήμουν στη σχολή. Είναι μεγάλο σχολείο να παίζω μαζί μ’ έναν ευφάνταστο ηθοποιό. Και χαίρομαι που συνεχίζω να κάνω κλασσικό ρεπερτόριο. Συμμετέχω σε μία πολύ δυνατή παράσταση, μία σπουδαία διασκευή, διαφορετική, μη αναμενόμενη. Είναι μία κλασσική κωμωδία, όπου ο θεατής περιμένει κάτι ανάλογο από τις προηγούμενες φορές, ενώ εδώ νομίζω ότι τα χάνει πολύ εύκολα!
Ένα ιστορικό θέατρο, που ποιος δεν έχει παίξει…
Περνάτε διάφορα μηνύματα μεταξύ άλλων για την αγάπη. Τι ρόλο παίζει στη ζωή σου;
Η αγάπη είναι το πρώτο συναίσθημα και μαζί με τον έρωτα αποτελεί την κινητήριο δύναμη! Νομίζω ότι δεν μπορούμε να υπάρξουμε χωρίς αυτήν… Όπως λέει και το τραγούδι του Χατζιδάκι: «Χωρίς νερό το ψάρι, χωρίς αέρα το πουλί…», δεν γίνεται τίποτα. Έτσι είναι για τον άνθρωπο, έτσι και για μένα!
Αποτελεί πηγή δημιουργίας;
Σαφώς! Ουσιαστικά, αποτελεί τη…βενζίνη της ημέρας! Στη δική μας δουλειά καταθέτουμε καθημερινά πράγματα, είναι ό,τι ωραιότερο να ερχόμαστε εδώ με όρεξη, γεμάτοι αγάπη –και γιατί όχι και έρωτα- και αυτό μας δίνει πολύ δύναμη για να βρεθούμε στη σκηνή. Μας δίνει ενέργεια!
Στο παρελθόν τα media ασχολήθηκαν με την προσωπική σου ζωή. Σ’ ενοχλεί όταν γίνεσαι «πρωταγωνιστής» για τις σχέσεις σου;
Δεν μπόρεσα να το αποφύγω, αλλά δεν χαιρόμουν κιόλας που το έβλεπα. Από την άλλη δεν προσπαθούσα ποτέ να προκαλέσω περισσότερο από αυτό που υπήρχε ήδη σαν γεγονός και προσπαθώ συνέχεια να ζω τη ζωή μου! Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο! Και δεν έχω να λογοδοτήσω και σε κανέναν! Δεν το έκανα πριν, δεν θα το κάνω και τώρα! Δεν θα κρυφτώ, δεν θα ζω κλεισμένος στο σπίτι μου… Είναι ένα παιχνίδι που έχει κάποιους κανόνες και μπαίνοντας σ’ αυτό το παιχνίδι προσπαθείς να τους κατανοήσεις και να παίξεις σ’ αυτό το γήπεδο όσο καλύτερα μπορείς.
Το ουσιαστικό είναι, ό,τι υπάρχει γύρω από την προσωπική μου ζωή, να γίνεται μ’ ένα μέτρο, να μην με προσβάλει και να μην ξεπερνά τα όρια και τα μέτρα. Να μπαίνει σαν κυριολεκτικά μέσα από την κλειδαρότρυπα… Να σχολιάζεται ξανά και ξανά, για λόγους εντυπωσιασμού. Πολλές φορές, θύμωσα για πράγματα που λεγόντουσαν για εμένα, αλλά έλεγα ότι είναι ένα κομμάτι των media και πρέπει να το αντιμετωπίσω.
Πόσο εύκολο είναι τελικά για έναν γνωστό ηθοποιό να προφυλάξει την προσωπική του ζωή;
Δεν μπορείς να κάνεις και πολλά! Έχω δει πράγματα για μένα, που είμαι σίγουρος, ότι τα έχουν μεταφέρει άνθρωποι που βρίσκονταν στον ίδιο χώρο μ’ εμένα, γιατί δεν υπήρχε κανένας δημοσιογράφος ή παπαράτσι. Ούτε υπάρχει το παραμύθι που λένε ότι κυνηγάνε τους ηθοποιούς, τραγουδιστές… Αυτά ανήκουν στη σφαίρα φαντασίας! Δεν έχουμε ελληνικό star system, δεν είμαστε Χόλιγουντ και πολύς κόσμος το ‘χει καταλάβει…
Η συνέντευξη που έδωσε ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΟΥΡΔΟΥΜΗΣ και δημοσιεύεται σήμερα στη ”FREE SUNDAY”.
Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο
φωτογραφίες Cosmopoliti από την επίσημη πρεμιέρα στο Θέατρο Μουσούρη – επάνω με τη μόνιμη πηγή βενζίνης του, τη μητέρα του..
INFO:
Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης πρωταγωνιστεί στην καθημερινή τηλεοπτική σειρά, «Κλεμμένα Όνειρα» του MEGA.
Θεατρικά, εμφανίζεται στο Θέατρο Μουσούρη, με το έργο «Υπηρέτης με δύο αφεντικά» του Κάρλο Γκολντόνι, σε μία…ανατρεπτική διασκευή των Πέτρου Φιλιππίδη και Χρήστου Σιμαρδάνη και σε σκηνοθεσία του πρώτου. Μαζί τους επί σκηνής οι: Πάνος Βλάχος, Ιωάννα Τριανταφυλλίδου, Άννα Μονογιού, Τάκης Παπαματθαίου, Σπύρος Μπιμπίλας, Χρήστος Σιμαρδάνης, Σταυρίνα Ψιμοπούλου, Τάσος Μερκούρης, Ηλίας Γιαννάκης.
Σχόλια για αυτό το άρθρο