“Είναι Δύσκολο Πράγμα Η Ελευθερία”

-Είσαι από τους ηθοποιούς που ακουμπούν στο σκηνοθέτη τους;
Μου αρέσει ο σκηνοθέτης να έχει δυνατή άποψη το έχω ανάγκη ως ηθοποιός. Όταν η άποψη του είναι αντίθετη από τη δική μου συνήθως, η διαδικασία είναι πιο δημιουργική. Εκτιμώ και αγαπώ τους σκηνοθέτες που είναι «δύσκολοι», γι΄ αυτό με σπρώχνουν και εμένα να βρω και άλλες πτυχές της Τέχνης μου και άλλες πτυχές του εαυτού μου. Είμαι από τους τυχερούς ηθοποιούς, γιατί έχω συνεργαστεί με πολύ σπουδαίους σκηνοθέτες.
-Τι είναι η ελευθερία για εσένα;
Ελευθερία για μένα είναι στιγμές…. Κι εγώ την ορίζω και τη βρίσκω μόνο σε ακραία πράγματα. Απλώς τώρα πια μεγαλώνοντας μου αρέσει να φτιάχνω και δίχτυ ασφαλείας, να προετοιμάζω την πτήση μου…. Είναι δύσκολο πράγμα η ελευθερία. Ακόμη και εμείς οι ίδιοι, εγκλωβίζουμε και παγιδεύουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. ΄Οσο πιο πολλά μαθαίνεις, τόσο πιο λίγα ξέρεις…. Πάντως, η ελευθερία, όταν τη νιώθεις, νομίζω ότι είναι από τα πιο όμορφα συναισθήματα….
-Δουλεύεις τους ρόλους κυρίως με το μυαλό ή με την ψυχή;
Τους δουλεύω κυρίως με το ένστικτο. Πριν οποιαδήποτε λογική ή ψυχική διαδικασία, το ένστικτο είναι αυτό που μου δίνει τη ρότα, ακόμη και για τον τρόπο με τον οποίο θα δουλέψω τον χαρακτήρα. Γιατί, μου αρέσει να δουλεύω διαφορετικά τους χαρακτήρες και όχι με τον ίδιο τρόπο. Η αλήθεια είναι, ότι μπαίνει μετά από ένα σημείο και έπειτα, η Τέχνη της υποκριτικής, η δουλειά, αυτό που λέμε λεπτομέρεια….
-Με ποιους τρόπους διεκδικείς αυτό που βάζεις στόχο στην επαγγελματική και την προσωπική σου ζωή;
Νομίζω, ότι γίνεται λίγο-πολύ, τουλάχιστον στη δική μου ζωή, και μάλιστα λίγο καρμικά. Όταν είχα δει παράσταση του Μαρμαρινού και του Τερζόπουλου, μαγεύτηκα και μέσα μου είπα ότι θέλω να δουλέψω με αυτούς τους ανθρώπους. ΄Ημουν τυχερός και δούλεψα μαζί τους. Αν κάτι το θέλω πάρα πολύ, θα κάνω τα πάντα γι αυτό! Παράδειγμα , ο ρόλος μου στο «Ταγκό των Χριστουγέννων», όπου ο Νίκος Κουτελιδάκης ο σκηνοθέτης είχε επιλέξει τον ηθοποιό που θα έπαιζε το ρόλο. Διάβασα το βιβλίο του Ξανθούλη, πήγα και τον βρήκα και του είπα : « Εγώ θα παίξω αυτό το ρόλο πάση θυσία». Και τον έπαιξα!

-Γιατί η απόσταση είναι αναγκαία στη σχέση των καλλιτεχνικών με την εξουσία;
Κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει εξουσία. Ο ρόλος του καλλιτέχνη είναι να μιλά μέσα από το έργο του. Να προσπαθεί, όσο πιο πολύ μπορεί να φωτίζει τις σκοτεινές πτυχές που έχει η εξουσία. Έχουν γραφτεί και έργα για την εξουσία, πάρα πολλά. Ο καλλιτέχνης, όπως προείπα, θα πρέπει να συνομιλεί μέσα από το έργο του με την εξουσία, μήπως και η εξουσία γίνει κάποια στιγμή καλύτερη.
-Κόλαση και παράδεισος υπάρχουν;
΄Οχι . Η κόλαση και ο παράδεισος είναι εδώ. Το λέει και ένα τραγούδι, που δεν θυμάμαι ποιο είναι. «Εδώ θα βρεις και την κόλαση και τον παράδεισο». Αρκεί να είσαι «ανοικτός» άνθρωπος, να επικοινωνείς, γιατί κάτι καλό θα βρεις στην κόλαση και κάτι κακό στον παράδεισο….
-Σε μια επαναστατική περίοδο θα μπορούσες να είσαι με αυτούς που θα αγωνίζονταν να ανατρέψουν τα δεδομένα, θα μπορούσες, δηλαδή, να είσαι επαναστάτης;
Η αλήθεια είναι ότι δεν θα μπορούσα να είμαι με την άλλη πλευρά, αν και είναι στιγμές που τα γεγονότα με έχουν ξεπεράσει. Ωστόσο, πιστεύω στους νέους και σίγουρα θα είμαι μαζί τους, γιατί η μόνη ελπίδα είναι αυτοί.
-Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;
Θα παίξω σε μια φιλανδική ταινία, που θα γυριστεί στην Κω με Φιλανδούς και ΄Ελληνες ηθοποιούς. Είναι μια οικογενειακή περιπέτεια με πρωταγωνιστές τρία 15χρονα παιδιά. Και χαίρομαι που θα είμαι πάλι στο ταξίδι…. Επίσης ,συζητώ και για μια ελληνική ταινία.
Δείτε και βίντεο, συνέντευξη του Γιάννη Στάνκογλου στη Χριστίνα Κανατάκη για την εκπομπή Πάρτε Θέση

No Result