Η Γιολάντα Μπαλαούρα από το Α ως το Ω: “Το ΚΘΒΕ μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω υπέροχα πράγματα”

Δεν χορταίνω να την χαίρομαι και να την καμαρώνω στην επανάληψη της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς Η Πολυκατοικία για το μπρίο της, τη ζωντάνια της, τη σπιρτάδα της και το πηγαίο ταλέντο της, πάνω από όλα! Παρόλα αυτά, η πληθωρική Γιολάντα Μπαλαούρα, από τότε που εντάχθηκε στο δυναμικό του Κ.Θ.Β.Ε και την είδα σε δραματικούς ρόλους, μου αντέστρεψε την εικόνα της κωμικής ηθοποιού. Έχω την εντύπωση, ότι οι δραματικοί ρόλοι της πηγαίνουν καλύτερα, αν και πρεσβεύω ακράδαντα -το έχω γράψει, άλλωστε πολλές φορές -ότι ο ηθοποιός πρέπει, αν διαθέτει τα προσόντα βέβαια και μπορεί, να παίζει όλα τα θεατρικά είδη. Δεν πρέπει να βάζει ταμπέλες ούτε το κοινό ούτε ο ίδιος στον εαυτό του…

ΣχετικάΆρθρα

Στο έργο ‘’Οικογενειακή γιορτή’’ των Τόμας Βίντεμπεργκ, Μόγκενς Ρούκοφ και Μπο Χρ. Χάνσεν που ανέβηκε πρόσφατα στο φουαγιέ της Ε.Μ.Σ σε σκηνοθεσία του ικανού Γιάννη Παρασκευόπουλου, πραγματικά την θαύμασα! Μία παράσταση η οποία ‘’τάραξε τα θεατρικά ύδατα’’ της Θεσσαλονίκης από τη μία και από την άλλη πόσο καλοδουλεμένη και καλοστημένη είναι. Όλοι οι ηθοποιοί από τον πρώτο ρόλο μέχρι τον τελευταίο λειτουργούν σαν μια γροθιά, γίνονται ένα .Και ανάμεσα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, η Γιολάντα Μπαλαούρα, απόλυτα εναρμονισμένη, να δεσπόζει κυριαρχικά και να υποδύεται τη συνένοχη σύζυγο και μητέρα με απόλυτη πειστικότητα, κύρος και αλήθεια ισχυρή. Αποδεικνύοντας περίτρανα ότι διαθέτει όλα τα απαραίτητα φόντα και προσόντα της πρωταγωνίστριας, αν και δεν την βλέπουμε συχνά σε πρώτους ρόλους. Αναρωτιέμαι γιατί… Εσείς, πάντως ανακαλύψτε μία “άλλη” Γιολάντα Μπαλαούρα από το Α ως το Ω!

Άρθρωση: Η σωστή εκφορά των φθόγγων της ελληνικής γλώσσας, η σωστή προφορά των λέξεων και ο κατάλληλος τονισμός και “χρωματισμός” των φράσεων. Είναι απαραίτητη όχι μόνο για το σωστό ηχητικό άκουσμα του λόγου, αλλά και για να αποκτήσουμε την ικανότητα να μιλάμε με αυτοπεποίθηση.

Βιοπορισμός: Ο τρόπος με τον οποίο ο κάθε άνθρωπος κερδίζει τα προς το ζην. Είναι ευλογία να καταφέρνεις να βιοπορίζεσαι έχοντας ως αντικείμενο την εργασία σου, αυτά που αγαπάς.

Γιολάντα Μπαλαούρα: Τώρα τι να πω για αυτήν…

Δράμα: Δράμα δημιουργείται, όταν οι συγκρούσεις των ανθρώπων τους επηρεάζουν με τρόπο καθοριστικό και τους οδηγούν σε διλήμματα και δύσκολες αποφάσεις. Οι δραματικές εξελίξεις αλλάζουν τη ζωή των ανθρώπων με βάση τις επιλογές που τελικά θα κάνουν.

Ευγένεια: Δυστυχώς την συναντάμε πια, όχι και τόσο συχνά! Ο Δον Κιχώτης και ο Γκάτσμπι είναι οι πιο ευγενικοί μου ήρωες…

Ζωντάνια: Κέφι για ζωή, για δημιουργία. Να βλέπεις την κάθε μέρα σαν ένα δώρο, που πρέπει να το ευχαριστηθείς με όλη τη χαρά της ψυχής σου!

Ηθοποιός: Αυτός που δημιουργεί – φτιάχνει – υποδύεται έναν χαρακτήρα.

Θέατρο: Έχει ειπωθεί από τον Κάρολο Κουν και συντάσσομαι με τη ρήση του: “Κάνουμε θέατρο για την ψυχή μας”.

Ιδεατός: Η αέναη προσπάθεια των ανθρώπων να συνδέσουν τις ιδέες τους με την πραγματικότητα. Το υποκειμενικό με το αντικειμενικό. Μια περιπέτεια χωρίς τέλος, που πότε το ιδεατό χάνεται σε αδιέξοδες φαντασιακές κατασκευές και πότε βρίσκει τον τρόπο να κινεί την ίδια Ιστορία.

ΚΘΒΕ: Το θέατρο που αγαπώ, και μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω υπέροχα πράγματα.

Λόγος (θεατρικός): Εν αρχή ην ο λόγος. Χωρίς τον Λόγο δεν έχουμε Θέατρο.

Μεταμοντερνισμός: Ένας φιλοσοφικός όρος που προέκυψε τη δεκαετία του 60, αλλά μόλις πρόσφατα επηρέασε την τέχνη και ιδιαίτερα το θέατρο. Συνδέεται άμεσα με την αποδόμηση και κατέληξε να αμφισβητεί τις παραδοσιακές αντιλήψεις για το μύθο, τους ρόλους και τα άλλα συστατικά στοιχεία της θεατρικής πράξης. Κι όπως συμβαίνει πάντα στη ζωή, ο μεταμοντερνισμός έγινε με κάποιο τρόπο καθεστώς και τώρα πια ενέχει όλα τα χαρακτηριστικά της παρακμής.

Νεωτερισμοί (σκηνοθετικοί): Ο νεωτερισμός ως έννοια συνδέεται αρχικά με την αμφισβήτηση αυτού που έχουμε συνηθίσει. Ο νεωτερισμός όμως χάνει αυτή του την ιδιότητα όταν επαναλαμβάνει τον εαυτό του. Ίσως, τελικά, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να επιστρέψουμε στην βαθύτερη ουσία των έργων και των ρόλων, που σκοπό έχουν να εξερευνήσουν την ανθρώπινη περιπέτεια κι όχι μόνο να παλινδρομούν σε πολυχρησιμοποιημένες σκηνοθετικές «απόψεις».

Ξενοφοβία: Ο φόβος του άλλου, ο φόβος για αυτόν που δεν ξέρουμε… “Ο φασισμός θεραπεύεται με το διάβασμα κι ο ρατσισμός με το ταξίδι”.

Οικογενειακή Γιορτή: Η παράσταση – εμπειρία και για εμάς που συμμετέχουμε αλλά και για το κοινό. Μία από τις πιο ευτυχισμένες μου και δημιουργικές στιγμές στο θέατρο.

Πρόβα: Το πιο δημιουργικό κομμάτι της δουλειάς μας. Εκεί όπου ακόμη και το λάθος μπορεί να σε οδηγήσει στον πιο φωτεινό δρόμο.

Σκηνοθεσία: Το όραμα που έχει ο σκηνοθέτης, και που οι ηθοποιοί και όλοι οι συντελεστές μιας παράστασης καλούνται να υπηρετήσουν.

Τραγωδία: Τραγωδία υπάρχει όταν μπεις στις ράγες του προδιαγραμμένου. Όταν οι πράξεις σου, όποιες κι αν είναι, δεν μπορούν να αποτρέψουν το αναπόφευκτο.

Ύφεση: Το αντίθετο της ανάπτυξης. Στη χώρα μας έχουμε περιπέσει στη ύφεση γιατί αδυνατούμε να διατυπώσουμε μία εφαρμόσιμη και γενικά αποδεκτή θεωρία για την ανάπτυξη. Την οποία δεν αρκεί απλά να την θέλουμε και να την «οραματιζόμαστε», αλλά να ξέρουμε και πώς πρακτικά μπορεί να προκύψει.

Φιλία: Ιερή! Οι φίλοι είναι οικογένεια, και είναι πάντα λίγοι και δοκιμασμένοι από τα πέτρινα χρόνια…

Χρώματα: Χαρά, φως, άνοιξη, λουλούδια, φύση, ουρανός, ορίζοντας, έρωτας.

Ψυχολόγος: Χρήσιμος άνθρωπος κι απαραίτητος για όλους μας, ειδικά στην εποχή που ζούμε!

Ωραίο φινάλε: Όταν το ανέφικτο γίνεται εφικτό, τότε έχουμε ένα πραγματικά ωραίο και επιθυμητό φινάλε