ΤΩΡΑ |
Τα τραγούδια της είναι βαθιά χαραγμένα στη μνήμη μας λόγω της εκφραστικής και ιδιαίτερης χροιάς της φωνής της, ενώ η ίδια είναι μία από τις πιο αγαπητές και δημοφιλείς τραγουδίστριες στους συναδέλφους της και στον κόσμο αντίστοιχα. Εκείνο, ίσως, που πολλοί δε γνωρίζουν, είναι ότι η Ευρυδίκη στην προσωπική της ζωή είναι η επιτομή της ευγένειας, της καλοσύνης, της καλλιέργειας, του ήθους, των καλών τρόπων συμπεριφοράς και της σεμνότητας. Εφέτος, βρίσκεται έντονα στο προσκήνιο, από τη μία με την επιτυχημένη συνεργασία της με τον Γιώργο Σαμπάνη και από την άλλη με την θεατρική της εμφάνιση στη ρομαντική, τρυφερή και μελωδική μουσική παράσταση που έφτιαξε ο maître του είδους Δημήτρης Μαλισσόβας με τίτλο ‘’Ας ερχόσουν για λίγο’’ που παίζεται στο ΘΕΑΤΡΟ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ‘’Ελληνικός κόσμος’’, αναβιώνοντας τη ζωή και τα τραγούδια του ραφινάτου συνθέτη Μιχάλη Σουγιούλ.
Ο Μαλισσόβας δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, έκανε και πάλι το ‘’θαύμα’’ του γιατί έχει την ικανότητα να ‘’ενορχηστρώνει’’ μουσικά πορτρέτα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνικών με μεγάλη μαεστρία και μας το έχει αποδείξει περίτρανα πολλές φορές. Κατάφερε να αποδώσει πιστά το κλίμα και την ατμόσφαιρα μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί και όσοι την έζησαν υπήρξαν πολύ τυχεροί. Αυτό που μου έκανε εντύπωση στην Ευρυδίκη, εκτός από την υπέροχη ζεστή φωνή της και τη σκηνική παρουσία της, ήταν η υποκριτική της δεινότητα. Θα ήθελα να την βλέπω επί σκηνής τόσο σε μιούζικαλ όσο και σε μουσικές παραστάσεις γιατί πραγματικά την λαμπρύνει με την παρουσία της, το ταλέντο και τον επαγγελματισμό της.
Τα τελευταία χρόνια αναβιώνουν και πάλι τα τραγούδια και οι καλλιτέχνες της δικής σου δεκαετίας αλλά και παλαιοτέρων ακόμη. Γιατί συμβαίνει αυτό; Έχουμε πάντα ανάγκη να γυρνάμε πίσω και να ξαναζούμε στιγμές που έχουν σημαδέψει τα πιο ξέγνοιαστά μας χρόνια. Ό,τι έχει χαραχτεί στη μνήμη μας και μας συγκινεί είναι σχεδόν πάντα συνδεδεμένο με τραγούδια και αγαπημένες μας φωνές. Κι εγώ ενθουσιάζομαι ας πούμε όταν ακούω τραγούδια του ’80, που ήταν η δεκαετία της δικής μου εφηβείας. Συμφωνείς με την άποψη ότι η σημερινή ελληνική μουσική βιώνει την παρακμή της;
Πιστεύω ότι κάθε εποχή έχει τα καλά και τα άσχημά της. Πάντα υπάρχουν οι δημιουργοί και οι καλλιτέχνες που συμβαδίζοντας με την εποχή και τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα μπαίνουν στη διαδικασία να εκφράσουν κάτι περισσότερο από την απλή, επιφανειακή ανάγκη του καθενός για διασκέδαση. Αναζητούν την αλήθεια και ωθούν και τον κόσμο σε κάτι καινούργιο ξυπνώντας μνήμες και συνειδήσεις. Αυτοί κάνουν τη διαφορά στο πέρασμα των χρόνων. Ακόμα και τα πιο ανάλαφρα θεματικά τραγούδια τους έχουν μία ευγένεια και μία ποιότητα και αυτό βασίζεται στην ειλικρίνεια που κρύβει κάθε έργο. Το ότι παράλληλα υπάρχει και μια άλλη σκηνή με όχι τόσο ψαγμένο ρεπερτόριο, δε σημαίνει τίποτα. Υπάρχουν πολλές κατηγορίες τραγουδιού, όπως και κοινού, και ο κόσμος επιλέγει αυτό που τον εκφράζει. Αυτό, όμως, που είναι αληθινό, αυτό θα αντέξει στο τέλος της ημέρας και αυτό είναι που θα μας συντροφεύει και θα μας συγκινεί όσα χρόνια κι αν περάσουν. Και το αληθινό υπάρχει και τώρα όπως υπήρχε πάντα.
Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να θέλεις να συμμετάσχεις στην παράσταση «Ας ερχόσουν για λίγο»;
Κυρίως το ότι με γοητεύει το μουσικό θέατρο. Είναι ένας διαφορετικός κόσμος που με ηρεμεί και με μαγεύει και θέλω πολύ να μπω σε αυτό τον κόσμο κάνοντας περισσότερα πράγματα. Αλλά και η ίδια η εποχή που δεν έζησα, τα τραγούδια που ήξερα μέσα από τα ακούσματα του πατέρα και της μητέρας μου.Τα περισσότερα από αυτά τα τραγουδούσαμε όλοι μαζί σε οικογενειακές συγκεντρώσεις τις Κυριακές όταν ήμουν παιδί. Υπάρχει κάτι πολύ έντονο σε όλο αυτό που με προκαλεί και προσκαλεί να το ψάξω περισσότερο. Επίσης, το ότι θα βρισκόμουν επί σκηνής με ανθρώπους που θαυμάζω, όπως ο Γιάννης Μπέζος και η Τάνια Τρύπη καθώς και μία εξαιρετική ομάδα ηθοποιών και χορευτών. Μαζί με αυτούς μπήκα κι εγώ στη διαδικασία να προσεγγίσω τα τραγούδια με έναν διαφορετικό τρόπο, μπαίνοντας εντελώς στο κλίμα της εποχής. Και αυτό ήταν το μόνο που είχα επί της ουσίας να δουλέψω, γιατί ο ρόλος μου είναι βασικά ρόλος τραγουδίστριας. Και άφησα για το τέλος τον σημαντικότερο λόγο που βρίσκομαι σε αυτήν την παράσταση και είναι ο σκηνοθέτης μας, ο Δημήτρης Μαλισσόβας. Αυτός με σκέφτηκε, πίστεψε ότι θα μου ταίριαζε αυτός ο ρόλος και μου τον πρότεινε. Με αφορμή μία δική μας παράσταση που ετοιμάζουμε με τον τίτλο «ON MY OWN” η οποία μας έφερε πιο κοντά. Πώς είναι να δουλεύεις με τον Δημήτρη Μαλισσόβα; Είναι υπέροχο. Ο Δημήτρης είναι εξαιρετικός στη δουλειά του, ξέρει ακριβώς τι θέλει και σου το μεταδίδει με τον καλύτερο τρόπο. Είναι πάντα ευγενικός και χαμογελαστός. Επίσης ,αγαπά πολύ τη ρετρό μουσική όπως κι εγώ, καθώς και την Edith Piaf, όπως κι εγώ, άρα μπορώ να πω ότι έχουμε πολλά κοινά στοιχεία. Χαίρομαι που είμαι μέρος αυτής της παράστασης και ακόμα περισσότερο για το “ON MY OWN “ για το οποίο ανυπομονώ!
Γιατί τα τραγούδια του Σουγιούλ και των άλλων μεγάλων συνθετών της εποχής του, παραμένουν διαχρονικά; Σε τι διαφέρουν από τα σημερινά;
Γιατί σφράγισαν μία εποχή με τεράστιες κοινωνικοπολιτικές αναταραχές και εξέφρασαν έναν ολόκληρο λαό είτε φέρνοντας το χαμόγελο είτε φέρνοντας την ελπίδα, είτε τονώνοντας το ηθικό… Το θέμα είναι ότι μίλησαν στις καρδιές των ανθρώπων και αυτό είναι που κάνει τα τραγούδια αθάνατα. Σήμερα αλλάζει κυρίως ο τρόπος έκφρασης, αλλάζουν τα όργανα και ο ήχος, ο ρυθμός, οι μελωδικές γραμμές, τα τραγούδια ακούγονται σε περιπτώσεις πιο σκληρά όπως και ο λόγος, αλλά η ανάγκη μας για λύτρωση παραμένει ίδια. Και αυτό προσφέρει η μουσική κατά βάθος. Μας λυτρώνει και μας εξυψώνει.
Τι καινούργιο ετοιμάζεις;
Ετοιμάζω ένα καινούργιο άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει από την 14 Music, στο οποίο θα συμπεριλαμβάνονται δικά μου τραγούδια σε στίχους του Σταύρου Σταύρου, αλλά και τραγούδια αγαπημένων μου δημουργών και φίλων ,όπως ο Θάνος Παπανικολάου, η Σάννυ Μπαλτζή, ο Δημήτρης Καρράς, ο Bob Κατσιώνης, ο Γιάννης Σκούταρης, ο Λάκης Παπαδόπουλος, ο Κυριάκος Ντούμος και ίσως να έχουμε και κάποιες εκπλήξεις. Παράλληλα στις 17 Απριλίου θα ξεκινήσω από την Αρχιτεκτονική στην Αθήνα παρουσιάζοντας το καινούργιο μου single «ΠΑΓΟΣ» σε συνεργασία με τους “VICTORY IN RIO” σε πιο ροκ μονοπάτια και αυτό θα είναι η πρόταση μας για την καλοκαιρινή μας περιοδεία. Στο ίδιο live στις 17 Απριλίου θα έχω τη χαρά να βρεθώ επί σκηνής για πρώτη φορά με τον Bob Κατσιώνη αφού ο ΠΑΓΟΣ είναι σε μουσική δική του και το πρώτο τραγούδι που μου χάρισε. Και τέλος το «ΟΝ ΜΥ ΟWN’’, η μουσικοθεατρική παράσταση που ετοιμάζουμε με τον Δημήτρη Μαλισσόβα, ένα αφιέρωμα στην πεμπτουσία της γυναίκας. Στη γυναίκα σύμβολο που με το πέρασμα των αιώνων αγωνίζεται να μη χάσει την ελπίδα και την ευαισθησία της.
Σχόλια για αυτό το άρθρο