ΤΩΡΑ |
Δεν είναι εύκολη η σημερινή ημέρα για εμένα, παρότι μια βαθιά επιθυμία μου γίνεται πραγματικότητα, παρότι νοιώθω ιδιαίτερα ευτυχής που η δύναμη της συνεργασίας για μια ακόμη φορά έδειξε τον δρόμο της επιτυχίας και της ελπίδας, παρότι ολοκληρώσαμε μια όμορφη διαδρομή και παραδίδουμε σήμερα στην ελληνική κοινωνία ένα σύγχρονο Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας για ογκολογικές παθήσεις. Δεν είναι μια εύκολη ημέρα σήμερα για τα παιδιά του Νίκου, τον Άλκι και τη Μελίτα, την Εριέττα και τον Φίλιππο.
Ξέρω ότι μας καταλαβαίνετε. Η μνήμη με αστραπιαία ταχύτητα περιδιαβαίνει μια ολόκληρη ζωή, αναβιώνει εικόνες, εκφράσεις, στάσεις, συμπεριφορές, σκέψεις και συναισθήματα. Είναι από εκείνες τις ημέρες που η έλλειψη της παρουσίας του γίνεται δυσβάσταχτα νοσταλγική παρότι η μορφή του πλανάται στο χώρο και στη σκέψη μας. Είναι όμως και από εκείνες τις ημέρες που ευχαριστώ το Θεό που μου προσέφερε τη δυνατότητα να ζήσω, όλες αυτές τις στιγμές, με έναν άνθρωπο σαν τον Νίκο Κούρκουλο και νομίζω πως κάπως έτσι θα σκέφτονται και τα παιδιά του.
Ο Νίκος έφυγε από τη ζωή πριν από 8 χρόνια, στις 30 Ιανουαρίου του 2007. Έζησε με τον καρκίνο για 6 χρόνια χωρίς μεμψιμοιρία. Συνειδητά δεν λέω ότι πολέμησε τον καρκίνο για 6 χρόνια, διότι τον αποδέχθηκε ως μέρος της ανθρώπινης φύσης, συμφιλιώθηκε με την ιδέα της αρρώστιας –«γιατί όχι και σε εμένα», έλεγε συχνά – γεγονός που του επέτρεψε να ζει, να εργάζεται και να ονειρεύεται ως το τέλος, ακόμη και στο τέλος. Σαν να υπήρχε αύριο, σαν τίποτα να μην σταματούσε. Υπό αυτή την έννοια νίκησε τον καρκίνο –κι ας ηττήθηκε από αυτόν, τελικά. Η στάση του Νίκου απέναντι στον καρκίνο – που πολλές φορές οι άνθρωποι έχουμε την τάση να μην αναφέρουμε καν το όνομά του- με διαμόρφωσε, με δίδαξε και τελικώς με παρηγόρησε στην απώλειά του.
Έζησα έντονα, εκείνα τα 6 χρόνια στα νοσοκομεία, τις αγωνίες των ασθενών και των συντρόφων τους, τον πόνο, την προσευχή, την ελπίδα που γεννιέται, σβήνει και ξαναζωντανεύει, το ημίφως των θαλάμων αναμονής, τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών και νοσηλευτών αλλά και την ακαταλληλότητα και την ανεπάρκεια των υποδομών.
Όλα αυτά τα βίωσα βαθιά, και αφού ο ίδιος δεν το έβαλε ποτέ κάτω, θέλησα με την δωρεά αυτή, πράξη καθήκοντος, λύτρωσης και αλληλεγγύης θα την χαρακτήριζα εγώ, να συνδράμω όσο μπορώ στην προστασία και το σεβασμό της αξιοπρέπειας στη ζωή και στην ασθένεια.
Η ονοματοδοσία του Κέντρου σε «Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας Νίκος Κούρκουλος», που τόσο ευγενικά και γενναιόδωρα πρότεινε η ελληνική πολιτεία, δεν έχει ως στόχο να προβάλλει το όνομά του ούτε να προσθέσει κάτι στην υστεροφημία του. Ο Νίκος άλλωστε έχει την τύχη να ζει διαχρονικά ανάμεσά μας, μέσα από τις ταινίες του και το έργο του στο Εθνικό. Στόχο έχει να παραδειγματίσει και να αναδείξει τον τρόπο αντιμετώπισης της ασθένειας από έναν άνθρωπο που αγαπήθηκε και ταυτίστηκε με τη λεβεντιά όσο λίγοι Έλληνες. Συνεπώς είναι η γενναιότητα, η υπομονή, η δύναμη για ζωή, η ελπίδα και η αξιοπρέπεια που προβάλλονται μέσα από την επιλογή του ονόματος του Κέντρου και όχι το ίδιο το πρόσωπο.
Νοιώθω ευλογημένη και τυχερή που μέσα από αυτή την πράξη ευθύνης και αγάπης μπορώ να συμβάλλω στην εθνική προσπάθεια για τη βελτίωση του εθνικού συστήματος υγείας. Το καθήκον αυτό, άλλωστε, μου το δίδαξε ο πατέρας μου, ο Γιάννης Λάτσης, που έχοντας δει τη ζωή και από τις δύο όψεις της, ανέκαθεν έκανε πράξη την κοινωνική προσφορά και την φροντίδα προς τον συνάνθρωπο με κάθε πρόσφορο τρόπο. Για το «Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας Νίκος Κούρκουλος», τις δυνατότητες, τις καινοτομίες και τις προοπτικές του σας μίλησαν τόσο ο Υπουργός κ. Βορίδης όσο και ο Διοικητής κ. Φαλδαμής που είναι οι καθ’ ύλην αρμόδιοι για αυτό και επιφορτισμένοι θεσμικά με την αξιοποίηση του Κέντρου. Προσωπικά θα ήθελα να σταθώ, να σχολιάσω και να επαινέσω τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε αυτή η προσπάθεια. Όλα ξεκίνησαν πριν 3 χρόνια, την 1η Φεβρουαρίου του 2012, από μια λιτή και καλογραμμένη επιστολή που έφερε την υπογραφή του πρώην Διοικητού του Αγίου Σάββα, κου Παναγιώτη Μινογιάννη, προς το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Λάτση. «Πρέπει να τολμήσουμε να ονειρευτούμε και έτσι συνολικά και ατομικά να δουλέψουμε για ένα καλύτερο αύριο», έγραφε ο κ. Μινογιάννης, προτείνοντας τη δημιουργία ενός πρότυπου Κέντρου Ημερήσιας Νοσηλείας για τον Άγιο Σάββα.
Αυτή η φράση του, αυτή η ειλικρίνεια και το αίσθημα εμπιστοσύνης που εξέπεμπαν οι άνθρωποι του Αγίου Σάββα από τις πρώτες συναντήσεις μας και όσα προσωπικά βιώματα σας ανέφερα προηγουμένως, μας έφεραν αμέσως κοντά και δημιούργησαν μια σπουδαία ομάδα που έθεσε έναν στόχο, ο οποίος υλοποιήθηκε κατά έναν αξιοθαύμαστο, για τα δεδομένα, τρόπο. Η αγάπη, η φροντίδα και η έγνοια με την οποία όλοι περιέβαλλαν αυτήν την προσπάθεια είναι μνημειώδης. Και ίσως περισσότερο από το ίδιο το έργο, αυτό που κερδίζουμε είναι η δύναμη της συμμαχίας και της συμπόρευσης προς μια κοινωνία ενότητας, αλληλεγγύης, συνεργασίας και συμπληρωματικότητας. Πραγματικά πιστεύω ότι αυτή η δωρεά είναι μια δωρεά των πολλών και όχι του ενός. Ευχαριστώ από καρδιάς την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας που αρχικά με τον κ. Ανδρέα Λυκουρέντζο πίστεψε στο έργο και έφερε ειδικό νόμο στη Βουλή για τη δωρεά αυτή, τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη που με αμεσότητα και ιδιαίτερο ενδιαφέρον επέλυε μια σειρά διαδικαστικών θεμάτων και τον κ. Μάκη Βορίδη που στηρίζει με τις ενέργειές του τη στελέχωση του Κέντρου και παραλαμβάνει εκ μέρους του Ελληνικού Κράτους τη δωρεά αυτή σήμερα. Απεριόριστες ευχαριστίες εκφράζω και δημόσια στα στελέχη του Κοινωφελούς Ιδρύματος Λάτση που διαχειρίστηκαν όλο το έργο εκ μέρους μου, υπό το άγρυπνο βλέμμα του κου Δημήτρη Αφεντούλη, στους μελετητές κ. Αντώνη Κανελλόπουλο και Βασίλη Κολοβό και στις ομάδες τους, στον Διοικητή του Αγίου Σάββα κ. Νικόλαο Φαλδαμή για την απεριόριστη συνδρομή του στο έργο, στους ιατρούς, στους νοσηλευτές και στο τεχνικό προσωπικό του Νοσοκομείου και στις κατασκευαστικές εταιρείες ΑΧΙΛΛΕΥΣ και ΤΕΟΔΟΜΗ που ανέλαβαν και έφεραν σε πέρας ένα εξαιρετικά δύσκολο τεχνικά έργο.
Γνωρίζω πολύ καλά ότι κάθε τέτοια πολύχρονη και σύνθετη προσπάθεια απαιτεί ιδιαίτερο μόχθο, γιγάντια προσπάθεια και μεγάλη θέληση από μια ομάδα προσώπων που συνήθως είναι πίσω από τα φώτα της πρώτης γραμμής, τους αφανείς ήρωες. Εκφράζω σε όλους ένα μεγάλο ευχαριστώ και τη βαθιά ευγνωμοσύνη μου.
Οι ευχαριστίες μου εκτείνονται και προς τους κατοίκους της περιοχής που με καρτερία «φιλοξένησαν» αυτή την κατασκευαστική προσπάθεια αντιλαμβανόμενοι πλήρως τη σημασία και την εθνική της διάσταση
.
Κυρίες και Κύριοι
Παραδίδουμε σήμερα με μεγάλη χαρά και τιμή στο Υπουργείο Υγείας και στο Νοσοκομείο Άγιος Σάββας το Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας Νίκος Κούρκουλος.
-Με την πεποίθηση ότι το Κέντρο μπορεί να αποτελέσει ένα σύγχρονο χώρο εργασίας, έρευνας και εκπαίδευσης,
– Mε την ελπίδα να αποτελέσει ένα παράδειγμα λειτουργίας και ένα νέο μοντέλο ιατρικής περίθαλψης για την Αττική και όλη την Ελλάδα,
– Και με την προσδοκία ότι ο χώρος αυτός θα αξιοποιηθεί επ’ ωφελεία του Eθνικού Συστήματος Υγείας, και των χιλιάδων συνανθρώπων μας που ταλαιπωρούνται από τον καρκίνο. Αυτούς είχα κατά νου όταν το ονειρεύτηκα, σε αυτούς ανήκει και σε αυτούς παραδίδεται. Γιατί ας μην γελιόμαστε, όλοι οι υπόλοιποι ερχόμαστε και παρερχόμαστε.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Μαριάννα Ι. Λάτση
Σχόλια για αυτό το άρθρο