ΤΩΡΑ |
H ”OΔΥΣΣΕΙΑ” με προβλημάτισε πολύ. Εννοώ την παράσταση του ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ διά χειρός ROBERT WILSON. Ο προβληματισμός μου είναι για το τελικό συναίσθημα που μου άφησε. Μου άρεσε ή όχι; Είναι μια καλή παράσταση; Σίγουρα είναι διαφορετική. Σε όλα. Αν τη δεις σαν ”σκηνική σύνθεση” όπως έχει καταχωρηθεί, εκπληρώνει τον σκοπό της. Αν τη δεις σαν μεταφορά του ”έπους”, θα σε απογοητεύσει. Αν πάλι, τη δεις σαν..
μια μοναδική εμπειρία σε Αθηναική σκηνή, τότε περνάς καταπληκτικά. Γιατί, πόσες φορές έχεις την ευκαιρία να δεις την -αγνώριστη- ΛΥΔΙΑ ΚΟΝΙΟΡΔΟΥ να κινείται μ’ αυτό τον τρόπο; Γενικά η κίνηση και η ακινησία των ηθοποιών είναι στα ατού της παράστασης, αν και προκαλεί αμηχανία στο κοινό. Όπως αμηχανία προκαλεί και η συχνή επανάληψη ολόκληρων φράσεων, πολλές φορές σαν τραγικές κραυγές. Η αισθητική, τα σκηνικά, τα κοστούμια, η μουσική, οι φωτισμοί, δηλαδή το τεχνικό μέρος της ”ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ” είναι άψογο. Δημιουργούνται εικόνες-καρτ ποστάλ, με κορυφαία εκείνη με τον κύκλωπα, που πολλοί πίστεψαν ότι είναι video. Από την άλλη, δεν υπάρχει ίχνος συναισθήματος. Όλοι παίζουν το ίδιο, με μια σχεδόν, ρομποτική ερμηνεία, και μόνο από τις αλλαγές των ρούχων καταλαβαίνεις ότι είναι άλλο πρόσωπο. Η -ταλαντούχα χωρίς αμφιβολία- ΜΑΡΙΑ ΝΑΥΠΛΙΩΤΟΥ, ερμηνεύει στο ίδιο επίπεδο, και την πιστή Πηνελόπη, και την λάγνα Καλυψώ. Η ΖΕΤΑ ΔΟΥΚΑ έχει έντονη παρουσία ως Αθηνά, αλλά ξεθωριάζει γρήγορα. Από το πλήρωμα, δεν ξεχωρίζει κάποιος ιδιαίτερα, και ίσως αυτό να ήθελε και ο σκηνοθέτης. Για το ρόλο του Οδυσσέα, επελέγει ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ, που έχει εμπειρία στην χορευτική κίνηση και τα καταφέρνει καλύτερα από όλους. Ως Οδυσσέας όμως δεν πείθει. Ισως γιατί παρουσιάζεται πότε σαν βαρύ αρσενικό, πότε σαν κόμικ, πότε σαν χαμηλής νοημοσύνης πολεμιστής και πότε σαν ”ελαφρύς” τύπος επιθεώρησης. Κι αυτό σε μπερδεύει. Δεν μπορείς να καταλάβεις τον χαρακτήρα του, που έτσι κι αλλιώς είναι μπερδεμένος, εκτός από πολυμήχανος. 20 χρόνια προσπαθεί να γυρίσει στην γυναίκα του, μόλις του δίνεται η ευκαιρία, πλαγιάζει με την Κίρκη, ενώ εφτά χρόνια μένει με την Καλυψώ. Μετά του φταίνε οι μνηστήρες που απλά τρώνε στης Πηνελόπης και περιμένουν να αποφασίσει ποιόν θα παντρευτεί. Και αυτούς, ο Οδυσσέας τους σκοτώνει! Δηλαδή, αν η Πηνελόπη συναντούσε την Καλυψώ, ποιά θα ήταν η αντίδρασή της; ΄Οπως αναφέρεται και στο πρόγραμμα ”όσοι φαντάζονται την ”Οδύσσεια 2012” μια περιπέτεια συμβολική με αίσιο τέλος, θα πρέπει να ‘χουνε το νου τους να μην τους βγει πιστό αντίγραφο της Ομηρικής, που υπήρξε μάλλον ζόρικη”. Γεγονός είναι ένα. Η ”ΟΔΥΣΣΕΙΑ” της σκηνής, κάποιες στιγμές γίνεται οδύσσεια των θεατών, που καθηλωμένοι για τρεις ώρες, παρακολουθούν μια άρτια σύνθεση εικόνων, σε μια παράσταση με πολλές αδυναμίες για ένα, μη εκπαιδευμένο κοινό.
Βασίλης Νάτσιος
Σχόλια για αυτό το άρθρο