ΤΩΡΑ |
Πρόσωπο φωτογενές, ακτινοβόλο βλέμμα, λαμπερή και πολύ όμορφη. Μοιάζει σαν άγγελος που κατέβηκε στη γη. Αν δεν την γνωρίζεις καλά σου δίνει την εντύπωση ότι είναι απόμακρη, αλλά η χαρισματική Σμαράγδα Καρύδη διαθέτει αστείρευτο χιούμορ, είναι τόσο απλή, άμεση και καθόλου ‘’δήθεν’’ που σε κατακτά από την πρώτη κιόλας στιγμή. Η λάμψη της, όμως, δεν είναι μόνο απόρροια της εξωτερικής της εμφάνισης, αλλά συνάρτηση του πληθωρικού ταλέντου της, των εκφραστικών της μέσων, της υποκριτικής της δεινότητας και της τεράστιας γκάμας και στόφας, που αναδεικνύονται σε οποιαδήποτε θεατρική, τηλεοπτική ή κινηματογραφική της δουλειά.
Από τις ελάχιστες ηθοποιούς χωρίς μανιέρα, με άμεσο, λιτό, φυσικό παίξιμο, αλλά με τεράστια υποκριτική δεξιοτεχνία και ικανότητα. Γόνος καλλιτεχνικής οικογένειας του gentleman Ντίνου Καρύδη και της αξιοπρεπέστατης Τζούλιας Αργυροπούλου. Γεννημένη ηθοποιός! Φέτος ‘’κεντάει επί σκηνής’’ στο ευφυές και ανατρεπτικό έργο του Φλοριάν Ζελέρ ‘’Το ψέμα’’ που παίζεται στο Μικρό Παλλάς, σκηνοθετημένο αριστοτεχνικά και άκρως λεπτομερειακά από τον πολυτάλαντο Θοδωρή Αθερίδη. Η εκθαμβωτική και εξαίρετη ηθοποιός Σμαράγδα Καρύδη αποκαλύπτεται από το Α ως το Ω.
Ανθρώπινες σχέσεις: ‘’Τα πάντα, όλη η ιστορία της ανθρωπότητας, στηρίζονται στις ανθρώπινες σχέσεις.’’
Βιβλία: ‘’Έχω πολλά που δεν έχω διαβάσει ακόμη – και πρέπει κάποια στιγμή – στη βιβλιοθήκη μου.’’
Γονείς: ‘’Ήταν πάντα υποστηρικτικοί σε ό,τι έκανα, δεν με καταπίεζαν ποτέ αλλά παράλληλα δεν ήταν αδιάφοροι…’’
Δημιουργία: ‘’Είναι αναγκαία για να μην πέσουμε σε κατάθλιψη, γιατί γνωρίζουμε ότι θα πεθάνουμε…’’
Ευχή: ‘’Εύχομαι να γεράσουμε με αξιοπρέπεια.’’
Ζωή: ‘’Η ατάκα που λέει ο Λογοθετίδης στο ‘’Σάντα Τσικίτα’’: ‘’Αμ ζω, δεν ζω.’’
Ηθοποιός: ‘’Το μόνο που ξέρω να κάνω προς το παρόν.’’
Θοδωρής Αθερίδης: ‘’Θεσσαλονικιός, ωραίος τύπος, φίλος μου, δουλεύουμε μαζί φέτος, αλλά κι άλλες φορές έχουμε δουλέψει μαζί.’’
Ιδεατός: ‘’Προτιμώ το πραγματικός.’’
Καλλιτεχνικά σχέδια (μελλοντικά): ‘’Στις 15 Δεκεμβρίου θα βγει η καινούργια ταινία του Θοδωρή Αθερίδη με τίτλο ‘’Τέλειοι ξένοι’’, διασκευασμένη από μια Ιταλική ταινία με εξαιρετικό σενάριο.’’
Λάμψη: ‘’Έχει σχέση με την αρμονία που έχει το μέσα με το έξω σου.’’
Μόρφωση: ‘’Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν κάνει σπουδές, αλλά είναι διανοούμενοι, γιατί έχουν τη φυσική κλίση και έφεση της μάθησης. Είναι χάρισμα δηλαδή.
Ντίνος Καρύδης: ‘’Ο μπαμπάς μου! Κομμάτι του εαυτού μου, όπως και η μαμά μου, η Τζούλια. Δεν μπορώ να τους κρίνω.’’
Ξένοι: ‘’Στους Έλληνες πάντα υπήρχε η ξενοφοβία όχι μόνο απέναντι σε ανθρώπους που ήταν φτωχοί αλλά και στους πιο ανεπτυγμένους ακόμη. Θεωρούμε, ότι εμείς είμαστε πιο μάγκες, καλύτεροι από τους άλλους, αλλά δεν είμαστε. Πρέπει να κουλάρουμε λίγο.’’
Ομοφοβία: ‘’Έχει να κάνει με το φόβο του ξένου, του διαφορετικού αλλά και με το φόβο του εαυτού μας. Πολλοί δεν αναγνωρίζουν ότι είναι και οι ίδιοι ομοφυλόφιλοι. Δεν μπορούν να εξοικειωθούν με αυτό. Η ελληνική κοινωνία δεν είναι μπροστά, ενώ άλλες κοινωνίες στο εξωτερικό τα έχουν λύσει αυτά. Μας διακατέχει επαρχιωτισμός και αυτό έχει φανεί σε όλη την περίοδο της κρίσης.’’
Παράσταση: ‘’Κάτι, που όταν το κάνεις καλά, φεύγεις ‘’γεμάτος’’, αναπτερωμένος. Πρέπει, όμως, να προσπαθείς να κάνεις το καλύτερο σε οποιαδήποτε δουλειά. Παρ’όλο που το έργο είναι το ίδιο, η παράσταση αλλάζει συνέχεια κάθε βράδυ σαν ένας ζωντανός οργανισμός. Αυτή είναι και η γοητεία της, ένα διαρκές καθημερινό στοίχημα.’’
Ρόλοι: ‘’Δεν ονειρεύομαι κανένα ρόλο και ιδιαίτερα δεν έχω καημό να παίξω ρόλους ρεπερτορίου. Συνήθως επιλέγω αυτόν που έχω ανάγκη να κάνω κάθε σεζόν.’’
Σμαράγδα Καρύδη: ‘’Πολύ φίλη μου, την αγαπώ!’’
Το ψέμα: ‘’Δεν είχαμε αποφασίσει να παίξουμε με τον Θοδωρή φέτος αλλά, όταν μας το έστειλε η Ελένη Κούρκουλα, μας άρεσε πάρα πολύ και ήταν μια ευκαιρία να ξαναδουλέψουμε. Είναι ένα μπουλβάρ, αλλά ‘’ψαγμένο’’ με πιντερικά στοιχεία μέσα του. Μου αρέσει που για πρώτη φορά παίζω επί σκηνής ερωτικά προβλήματα αστών, κρατώντας ένα ποτήρι σαμπάνιας στο χέρι.’’
Υπόσχεση: ‘’Επειδή δεν είναι δέσμευση, μπορεί ωραιότατα να μην τηρηθεί.’’
Φλοριάν Ζελέρ: ‘’Ένας πολύ ταλαντούχος και ο πιο πολυπαιγμένος συγγραφέας – είναι μόνον 37 χρονών – Γάλλος συγγραφέας σε όλη την Ευρώπη, όπως ο Μολιέρος.’’
Χειροκρότημα: ‘’Η ώρα της υπόκλισης είναι ένα σημείο που θέλω να φύγω, όταν τελειώνει η παράσταση. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Μου αρέσει να γελά ο κόσμος με ένα αστείο μου κατά τη διάρκεια της παράστασης, όταν παίζω. Αυτό μου δίνει τρομερή ικανοποίηση.’’
Ψήφος: ‘’Ψηφίζω πάντα, σχεδόν ποτέ με την καρδιά μου, αλλά προσπαθώ να ψηφίζω το χειρότερο κακό και γιατί πρέπει να υπάρχει δημοκρατία.’’
Ωραίο φινάλε: ‘’Αυτό που δίνει ελπίδα…’’
Σχόλια για αυτό το άρθρο