Η Zωή μας Xρειάζεται Kινητικότητα!

Η ζωή μας χρειάζεται κινητικότητα – και δεν μιλώ εδώ απλώς γιά εξάσκηση.

ΣχετικάΆρθρα

Η ζωή μας καλεί μερικές φορές να απομακρυνθούμε από μία κατάσταση, από μία συνήθεια, από ένα συναίσθημα, η από ένα άτομο.

Είναι σημαντικό να μπορούμε να πούμε αντίο.

Όλα τα πραγματα έχουν μία αρχή κι’ένα τέλος. Είναι καλό να μπορούμε να έχουμε την ωριμότητα να αφήσουμε κάτι να φύγει όταν ειναι η ώρα του. Όταν δεν μας βοηθάει πιά αλλά αντίθετα μας αποδιοργανώνει, μας ρίχνει, μας επιβαρύνει στη ζωή.

Από ψυχοσωματική άποψη, όταν κρατάμε κάτι φυλακισμένο μέσα μας και αρνούμαστε υποσυνείδητα να το απελευθερώσουμε, εμφανίζεται με την μορφή κάποιου μπλοκαρίσματος στο σώμα μας, πχ σαν δυσκοιλιότητα.

Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια που παρατηρώ τους ανθρώπους, έχω προσέξει ότι δυσκοίλιοι ειναι συνήθως άνθρωποι οι οποίοι έχουν αγκιστρωθεί σε κάτι που δεν τους χρησιμεύει πλέον και που γενικά δεν “αφήνονται.”

Το να αφήνεις κάτι και να απαγκιστρώνεσαι από αυτό αναζωογονεί και αναδυναμώνει. Αυτή η δύναμη σε πάει μπροστά και σου δείχνει ένα καινούργιο μέλλον.

Εναι σημαντικο να καταλάβουμε ότι το παρελθόν μας χρησιμεύει σαν εμπειρία και όχι σαν κατάσταση. Αν κουβαλάμε το παρελθόν στο παρόν μας, πρώτον δεν απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή, δεύτερον υποφέρουμε εμείς κοι οι γύρω μας, και τρίτον δεν πάμε μπροστά.

Πρέπει λοιπόν πάντα να είμαστε ανοιχτόμυαλοι και να διατηρούμε την ευελιξία μας. Έτσι θα μπορέσουμε συνειδητά να σπρώξουμε τον εαυτό μας μακριά από μία στασιμότητα, μακρία από τήν ψευδαίσθηση της ασφάλειας που φέρνει η συνήθεια που μας επιβαρύνει. Η συνήθεια που φέρνει ακαμψία σε όλους τους τομείς της ζωής μας και που παρεμποδίζει την πλήρη ανάπτυξη των πραγματικών δυνατοτήτων μας.

Σπρώξε λοιπόν τον εαυτό σου να χορέψει.
Να τρέξει.
Να γυμναστεί.
Να περπατήσει στή βροχή, η να βολτάρει στή λιακάδα.

Αυτό θα σε βοηθήσει να ξεκολλήσεις και να απομακρυνθείς από την συναισθηματική παγίδα. Θα σε ξεκουνήσει και θα σου φρεσκάρει το μυαλό ολιστικά.

Η ζωή μας χρειάζεται τέτοια κίνηση και κινητικότητα.