ΤΩΡΑ |
Πριν λίγες ημέρες απόλαυσα την Imelda Staunton στο μιούζικαλ Gypsy στο θέατρο Savoy στο Λονδίνο και πρέπει να γράψω γι’ αυτό…
Το Gypsy , είναι η απάντηση του μιούζικαλ στο Βασιλιά Ληρ. Η αληθινή ιστορία της πιο λυσσασμένης για stardom μάνας της σόουμπιζ – επειδή δεν μπόρεσε η ίδια να γίνει σταρ το επιβάλει στις κόρες της. Είναι όλες οι προσπάθειες της Mama Rose να μεταμορφώσει τα παιδιά της σε σταρς του μουσικού θεάτρου vaudeville. H οβερτούρα παιγμένη με πολύ γούστο από την ζωντανή ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Nicholas Skilbeck δημιουργεί μια αίσθηση ενθουσιώδους προσμονής. Το ίδιο το έργο που πρώτα ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ το 1959 είναι απόδειξη της δύναμης του ατόφιου μιούζικαλ με το βιβλίο του Arthur Laurents, τη μουσική του Jule Styne και τους στίχους του Stephen Sondheim να συνεργούν αρμονικά.
Η υπόθεση φέρνει στο προσκήνιο τη φτήνια και κακογουστιά του κυκλώματος του vaudeville στις δεκαετίες του ’20 και του ’30, όπου τα παιδιά γίνονταν αντικείμενα ανηλεούς εκμετάλλευσης αλλά και της ίδιας της Mama Rose ενός Οιδίποδα της σόου μπίζνες όπως την αποκαλούσε ο Sondheim.
Τα σκηνικά και κοστούμια του Anthony Ward και η χορογραφία του Stephen Mear αναβιώνουν πετυχημένα την εποχή αυτής της παράστασης που εξυμνεί το χώρο του θεάματος αλλά και φέρνει στο προσκήνιο την ψυχωτική φύση του εθισμού στη διασημότητα.
Η Μάμα Ρόουζ, τυλιγμένη στην αυταπάτη της, αντιμετωπίζει στα ίσα τους γίγαντες της σόου-μπιζ προκειμένου να προωθήσει τα παιδιά της. Χειριστική χρησιμοποιόντας δικούς της αξιακούς κώδικες και υποτιθέμενα όνειρα που βλέπει ανα καιρούς επιμένει στην επιτυχία μέχρι τελικής πτώσεως αρνούμενη να παντρευτεί για τρίτη φορά τον άντρα που τις μανατζάρει και τη στηρίζει. Κάθε πτυχή του χαρακτήρα συλλαμβάνεται και αποδίδεται από την Imelda Staunton που δίνει μια από τις καλύτερες θεατρικές ερμηνείες που έχω δει. Noμίζω την καλύτερη που έχω δεί! Στο τέλος που παραδέχεται πως η ίδια έπρεπε να ήταν η σταρ και αφού την έχουν εγκατελείψει οι κόρες της που με μανία έσπρωχνε ,τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα στα μάτια μου από το ανυπέρβλητο ταλέντο αυτής της γυναίκας, που εκτός από ηθοποιάρα είναι και η Μέριλ Στριπ του μιούζικαλ.
Στην αρχή φαίνεται σαν την πιεστική, καταφερτζού και αποφασισμένη “μαμά του θεάματος” που όλοι έχουμε γνωρίσει. Αλλά καθώς εξελίσσεται το έργο παρουσιάζει αμέτρητες πτυχές του χαρακτήρα. ‘Μαλακή’ και γαλίφα απέναντι στον ωραίο της Herbie, το χέρι του οποίου χαϊδεύει τρυφερά καθώς τραγουδά το You’ll Never Get Away From Me. Αλλά με σιδερένια γροθιά στην κλιμάκωση της πρώτης σκηνής με το Everything’s Coming Up Roses, όταν αρπάζει την κόρη της Louise από το γιακά για να την αναγκάσει να “υποκλιθεί”.
Ηθοποιός στόφας, μας υπενθυμίζει ότι η Μάμα Ρόουζ διψά για το φως των προβολέων και η ίδια. Let me Entertain You! Είναι απολαυστικά αστεία όταν στην ακρόαση για ένα μεγιστάνα του Μπροντγουέι πηγαινοέρχεται στη σκηνή κρατώντας σκηνικά στοιχεία. Η φανταστική ερμηνεία της Staunton θυμίζει τη Μάνα Κουράγιο του Μπρεχτ, μιας άλλης γυναίκας που από την ανυποχώρητη αφοσίωση στα παιδιά της, αναπόφευκτα τα χάνει. Αληθινή ιστορία αφού η πιο “ατάλαντη” από τις κόρες της τελικά έγινε σταρ, όχι ακριβώς όπως την ήθελε η μαμά αλλά η περίφημη Gypsy Lee Rose, η θρυλική στριπτιζέζ του burlesque. Kαι τα δύο κορίτσια δεν γνώριζαν την πραγματική ηλικία τους αφού η Rose πάντα τις άλλαζε για να φαίνονται πιο μικρές και να υποδύονται τα παιδιά και το παρατσούκλι Gypsy βγαίνει από τις ασταμάτητες τουρνέ τους.
Όσοι είστε Λονδίνο τα ξέρετε, όσοι πάτε και θέλετε να δείτε κάτι συγκλονιστικό τρέξτε στο Savoy Theatre στο Strand. Θα μεταφερθείτε σε άλλη εποχή κανονικά και θα δείτε μία από τις καλύτερες ερμηνείες στον πλανήτη από την Αιγοκερίνα και σε λίγους μήνες 60, νεότατη και δαιμόνια Imelda Staunton. Στο φινάλε το χειροκρότημα με το “standing ovation” , όρθιος ο κόσμος φώναζε από ενθουσιασμό .. τα λέει όλα.
Σχόλια για αυτό το άρθρο