ΤΩΡΑ |
Όταν η Ναταλία Γερμανού συνάντησε τη Μαρία Αλιφέρη στο πλατό του “Μη Χανόμαστε” στο “Ε”. Κι ο ΤΑΖ έγινε ξανά παιδί.
Για μένα η κα Αλιφέρη ήταν πάντα ένα μεγάλο μυστήριο. Καλά και η Ναταλία είναι αλλά το θεωρώ πιο εύκολο να το εξιχνιάσω λόγω μιας εξ αγχιστείας φιλίας. Βαρεμένος και χωρίς λεφτά για να βγω Σάββατο βράδυ ανοίγω τηλεόραση. Και η Ναταλία έχει καλεσμένη την Μαρία Αλιφέρη. Για τους νεότερους, θα πω δύο τρία πράγματα μην το πλατιάσω. Εκείνα τα χρόνια που δεν είχαμε ιντερνέτια και smart phones και 120 ιδιωτικά κανάλια, υπήρχε η κρατική τηλεόραση. Και από τις ελληνικές σαπουνόπερες, σκάει ένα λεπτεπίλεπτο ξανθό κορίτσι, με μια αγνά σατανισμένη γοητευτική παρουσία στο φακό, να παρουσιάζει ένα υπερσουξέ τηλεπαιχνίδι, “Τα τετράγωνα των Αστέρων”, με ένα χαμόγελο κεντημένων αστεριών πάνω στα χείλη της, να μας καληνυχτίζει κάθε βράδυ με τη φράση “Καληνύχτα και σας αγαπώ”. Φίλε ξέρω από πρώτο χέρι τι ψέμμα μπορεί να είναι η τηλεόραση. Αλλά αυτό το “σας αγαπώ”, πες με βλαμμένο, το πιστεύω σαν αλήθεια μέχρι σήμερα.
Μετά θυμάμαι έκανε ένα σίριαλ του Φώσκολου που παρακολουθούσαμε όλοι, στο οποίο έκανε την γκαβή αλλά τελικά δεν ήταν γκαβή και όλοι γύρω της κάνανε ίντριγκες. Κι άλλο ένα τηλεπαιχνίδι, το “Κάνε ότι Κάνω”. Όλα με τρομερή επιτυχία και τα εξώφυλλα στα περιοδικά να παίρνουνε φωτιά. Η αγαπημένη όλου του κόσμου κι εμένα τότε. Αργότερα έπεσα στη μαλακία της κριτικής αποστασιοποίησης και απαξίωσης και είπα “καλά, ένα ακόμα τηλεοπτικό προϊόν μιας χρήσης”¨. Τι μαλάκας που ήμουν. Η Μαρία Αλιφέρη συνέχισε και συνεχίζει ακόμα και σήμερα να κάνει θέατρο υψηλής αισθητικής και πάνω από όλα να είναι ένα άτομο που ναι μεν εκτιμάει τη λατρεία που γνώρισε αλλά είναι απόλυτα συμβιβασμένη με το ότι “όλα είναι περαστικά και έχουμε συγκεκριμένο χρόνο διάρκειας”.
Αυτά είναι λίγα μόνο από όσα είπε στην -πάντα καλύτερα φωτισμένη από τον καλεσμένο της- Ναταλία Γερμανού σε μια συνέντευξη παιδήλικης συγκίνησης. Η Ναταλία, με πολύ σωστό μέτρο στη συνεντευξιακή της προσέγγιση, προσπάθησε και πέτυχε να δει το μύθο πίσω από το μύθο, χωρίς την κακεντρέχεια του να τον αποδομήσει. Με μια σχεδόν μητρική αγάπη. Η Αλιφέρη, ανεπιτήδευτη φίλε να σου φεύγει το κεφάλι. Ούτε με κανένα σούπερ styling, ή τρέσες στα μαλλιά ή ενέσιμα στα μάγουλα. Μια ώριμη ωραία γυναίκα, με το star quality της στο τσεπάκι αλλά όχι σαν έκθεση ειδών επίπλου. Συγκροτημένο λόγο, φιλοσοφική θέση και στάση απέναντι στη ζωή χωρίς σοβαροφάνεια. Κι ένα χαμόγελο, υπενθύμιση της νεότητας μου όταν την έβλεπα στα σίριαλ και τα τηλεπαιχνίδια.
Η μεταξύ των δύο γυναικών επαφή, μαγική. Η Ναταλία κρατούσε το θαυμασμό στο βλέμμα της, χωρίς να προχωρά σε λεκτικές κορώνες, η Μαρία, κρατούσε τη χαρά της για την ευγένεια και την αγάπη που δεχόταν επίσης στα μάτια της, εκδηλώνοντας μόνο προς το τέλος το σεβασμό της στο όνομα “Φρέντι Γερμανός”. Σε μία σπάνια τηλεοπτική συνάντηση, χωρίς κραυγαλαίες αποκαλύψεις αν και όσοι μπορούν να διαβάσουν πίσω από τις γραμμές τις κατάλαβαν. Μια υπέροχη συνάντηση δύο γυναικών, που η κάθε μία τους έχει κάνει το δικό της τραμπολίνο στην τουρμπίνα του χρόνου. Αυτό που τις ένωσε, είναι ότι καμία δεν έχει κανένα πρόβλημα να απολογηθεί. Γιατι να απολογηθείς για την ευτυχία όταν την έχεις ζήσει απλόχερα;
Γιατί να απολογηθείς για την όποια δυστυχία όταν σαν άνθρωπος επιλέγεις να κρατάς τα όμορφα στο μυαλό σου; Δεν έχω δει ποτέ την κα Αλιφέρη σε θεατρική σκηνή. Μετά από αυτή την υπέροχη εμφάνιση της θα ήθελα να της συστηθώ ως σκηνοθέτης και να ανεβάσω μαζί της το “Σημασία έχει ν’ αγαπάς”. Δεν έχω ακούσει ποτέ τη Ναταλία σε dj set πιθανότατα γιατί διαφωνώ με αρκετές από τις μουσικές της επιλογές όπως κι εκείνη σίγουρα θα διαφωνούσε με πολλές από τις δικές μου. Εκεί είναι το στοίχημα όμως φίλε. Να ξεχάσεις, να ξεπεράσεις τα εσκαμμένα σου. Να γυρίσεις στις μνήμες σου και στο πιο απλό, δίχως διανουμενίστικες απαιτήσεις, κομμάτι της ψυχής σου. Και να βρεθείς σε ένα πάρτι της Ναταλίας, με την Μαρία Αλιφέρη δίπλα σου, να πίνετε κοκτέιλ, και να χαμογελάτε κάτω από έναν υπέροχο ουρανό γεμάτο υποσχέσεις, μνήμες, αγάπη και μέλλον.
Κυρίες μου, Ναταλία και Μαρία, σας ευχαριστώ για το αποψινό βράδυ.
Σχόλια για αυτό το άρθρο