ΤΩΡΑ |
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, κάνω οικογενειακές διακοπές. Με ένα χαρούμενο διάλειμμα απόλυτης ξενοιασιάς πριν κάνω το Νίκο – με τρελά ξενύχτια και ύπνο χωρίς τύψεις την επομένη – οι διακοπές μου είναι χαρούμενες και πάντα οικογενειακές. Υπήρξα και μάνα ρέιβερ και ο Νίκος με έχει ακολουθήσει παντού. Τώρα που ο Νίκος μεγάλωσε έχω τον Αλεξ και ζω την ημέρα της μαρμότας αλλά ευτυχώς δεν είναι το ρέιβ πια της μόδας. Όσοι έχετε παιδιά, γνωρίζετε τον αγώνα του να περάσουν καλά. Να συντονίσεις άλλα παιδιά για να παίζουν, να είσαι στο πόδι από το πρωί κάνοντας τους τα χατήρια – ας μην κοροϊδευόμαστε σκλάβοι οι Ελληνες γονείς όλοι είμαστε. Στα 7 τους χρόνια και θέλουν παραμύθι για ύπνο και παίζουν με το κινητό σου. Για δώρο γενεθλίων θέλουν Samsung Galaxy S5 επειδή βγάζει καλές φωτογραφίες και πρέπει να μπορούν να σε παίρνουν τηλέφωνο για διαταγές. Ο Άλεξ έκανε και ίνσταγκραμ και με τρολάρει ανορθόγραφα.
Ο Μαξ είναι ο καλύτερός του φίλος τα καλοκαίρια και έχουν δύο εβδομάδες διαφορά. Εδώ είμαστε στη Μύκονο με τον Πέτρο Κωστόπουλο που “είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει” και που ο Μαξ τον έχει τυλιγμένο σε μία κόλλα χαρτί. Τι φουσκωτά, τι σκηνές στήνει ο Πέτρος δε λέγεται. Τρέχουμε πρωί βράδυ πίσω τους και μοιραζόμαστε και πίτσες. Ο Πέτρος κάνει και γυμναστική, εγώ χτίζω ανάποδους κοιλιακούς. Τα εφτάχρονα μιλάνε δυνατά, σε ξεκουφαίνουν και κάνουν ασταμάτητες ιστορίες. “Βασανίζουν” και τους φίλους σου βάζοντάς του να παίξουν role play – είσαι ο Μάριο, ο Λουίτζι, ο Ουάριο κλπ, σε βάζουν να πίνεις μπουκάλι νερό με αλάτι , μαζεύουν πέτρες και τις πάνε στο φούρνο να γίνουν σίδερο και αναλύουν ιστορίες με λυκανθρώπους και σουπερήρωες. Μιλάνε ασταμάτητα και τρελαίνονται να εξαφανίζονται στα βράχια. Θέλουν το μπλε καλαμάκι και δεν κουράζονται ποτέ. Ρωτάνε ασταμάτητα πότε θα έρθει το φαί που δε θα φάνε. Από το κυνήγι στο τέλος “ακούς φωνές” ενώ με μαθηματική ακρίβεια στο τέλος έχεις λίγο κλάμα από χτύπημα ή πάτημα κάποιας αγκίθας.Τα μεγάλα μας παιδιά έχουν άλλα θέματα με σπουδές και φλερτ. Διαβάζουμε στα σάιτς για χωρισμούς, τηλεοπτικές προτάσεις κλπ. Η ουσία είναι μία. Το καλοκαίρι των γονιών είναι αφιερωμένο στα παιδιά. Και οι οικογένειες ποτέ δε χωρίζουν.
Και μια παλιά φωτό από τις αξέχαστες οικογενειακές διακοπές μου στο ωραιότερο σπίτι της Ελλάδας στο Στρατώνι, Χαλκιδικής. Τώρα ρημάζει.. Ενα θέμα που θα γίνει ξεχωριστό. Ευτυχώς είχα πάντα παιδιά να παίζω τις αδελφές μου πραγματικά Μανουέλα και Αλεξάνδρα Αθανασιάδη και δεύτερη μαμά την πανέμορφη νονά μου Ελένη Αθανασιάδη – τότε όταν είμασταν μικρά δε φορούσαμε σουτιέν και δεν κάναμε μπούκλες όπως βλέπετε.
Σχόλια για αυτό το άρθρο