Οι Παγίδες Toυ Πολύ Και του Λίγο

Οι παγίδες του «πολύ» και του «λίγο»

ΣχετικάΆρθρα

Σε όλη μου τι ζωη ένιωθα ότι ήμουνα πολύ κάτι η λίγο κάτι.

Τη μία ήμουν πολύ μικρή για να πάω κάπου. Πριν πάω στην πρώτη δημοτικού, με πήγε η μαμά μου στο «ΜΙΝΙΟΝ» γιά να αγοράσω ποδιά. Μάλιστα. Ζούσα την εποχή που αγόραζες ακόμα ποδιές, όσο περίεργο κι’αν σας φαίνεται.  Εντάξει,εντάξει, στο Χόλιγουντ μένω βρε παιδιά. Στο Χόλιγουντ δε φαίνεται η ηλικία σου! Τέλος πάντων, δεν είχαν ποδιά γιά μένα. Είπαν ότι ήμουν πολύ μικροκαμωμένη γιά να χωρέσω στις ποδιές. Έπρεπε όμως να πάω σχολείο γιατί ήμουν στην κατάλληλη ηλικία.

Μετά μεγαλώνοντας ήθελα να γίνω μοντέλο. Αλλά ήμουν πολύ κοντή…

Ύστερα είχα πιά ψηλώσει, αλλά είχα μεγάλο στήθος γιά να γίνω εκείνη την εποχή μοντέλο. Δυστυχώς έπεσα στην εποχή που ήταν της μόδας οι γυναίκες με flat στήθος. Έπρεπε λοιπόν να έχω πιό λίγες καμπύλες για να χωρέσω στα φορέματα τους.

Αργότερα σκέφτηκα να μάθω τη δημοσιογραφία. Πήγα σε μία μεγάλη εφημερίδα (δεν υπήρχανε τότε σχολές όπως τώρα). Είχα μεγάλη αγωνία και είχα ντυθεί πολύ της μόδας. Συνειδητοποίησα όμως ότι γιά να γίνω δημοσιογράφος εκείνη την εποχή έπρεπε να δείχνω πολύ «κουλτουριάρα.» – δεν είναι όπως τώρα. Στα μάτια τους ήμουν πολύ “glamorous” για να σταθώ σαν δημοσιογράφος, έστι μου είπαν. Εγώ όμως δεν είχα κανένα σκοπό να φορέσω μακριά φούστα με κρόσια,να κυκλοφορώ με λαδωμένο μαλλί και να φοράω γυαλιά για μπω στα πρότυπα τους του δημοσιογράφου!

Μετά έμεινα έγκυος καί ο γιατρός μου είπε ότι δεν επρόκειτο να γεννήσω φυσικά και ότι έπρεπε να κάνω καισαρική τομή διότι είχα μικρή λεκάνη. Τελικά γέννησα δύο φορές και μάλιστα με φυσικό τοκετό στο σπίτι.

Σαν μητέρα ήμουν μετά πολύ μεγάλη για να χόρευω στον δρόμο, έπρεπε λέει να δείχνω πιό σοβαρή.

Έπρεπε να είμαι λιγότερο έξυπνη μπροστα στους άνδρες, όμως να δείχνω περισσότερο μορφωμένη όταν πήγαινα σε ένα meeting.

Και ενώ προηγουμένως ήμουνα πολύ μικρή για να ερωτευτώ έναν μεγαλύτερο άντρα, τελίκά έγινα πολύ μεγάλη για να ερωτευτώ κάποιον μικρότερο!

Μου πήρε δυστυχώς κάμποσο καιρό γιά να καταλάβω την παγίδα, αλλά τώρα ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ. Και αυτό που χρειάζεται να είμαι είναι αυτό που είμαι. Δεν χρειάζομαι κανέναν να μου πει τι μπορώ και τι δεν μπορώ, τι πρέπει και τι δεν πρέπει, τι είναι πολύ και τι είναι λίγο. Κατάλαβα οτι τα μόνα όρια που υπάρχουν είναι αυτά που βάζω έγω στον εαυτό μου.

Τώρα ΞΕΡΩ πως να ακολουθήσω τον στόχο μου και να μην αφήνω τίποτα και κανέναν να με αποπροσανατολήσει. Δεν τον εγκαταλείπω εξ’αιτίας κάποιου «υποδεέστερου» κανόνα που λέει ότι είμαι πολυ κοντή, ή πολύ μεγάλη, ή λιγότερο ικανή!

Τώρα ΞΕΡΩ ότι αυτές είναι παγίδες που πρέπει να αποφύγω. Είναι παγίδες που βάζει το κακοπληροφορημένο εγω μου στον εαυτό μου.

Είμαι αυτό που χρειάζεται να είμαι γιά να πετύχω τον στόχο μου. Δεν με αλλάζουν τα πρότυπα και οι ιδέες των άλλων, αλλά ΕΓΩ τα αλλάζω ανάλογα με το πως εξυπηρετούν την πορεία μου.
Επικεντρώνομαι σε αυτο που ΘΕΛΩ να πετύχω, πιστεύοντας ότι είμαι το βασικότερο συστατικό της προσωπικής μου επιτυχίας. Άλλωστε όλοι αυτοί που άλλαξαν τον κόσμο ήταν έξω από τα συμβατικά κοινωνικά πρότυπα.
Μή σας πω ότι μέχρι που σκέφτομαι να αρχίζω να κάνω και trendy τα γεράματα..!!!:):)
Εσείς τι λέτε;;;