Οι πρώτες φωτογραφίες για την “Τρικυμία” του Σαίξπηρ στο Θέατρο Άβατον

Η τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ ανεβαίνει από 16 Απριλίου ως 29 Μαϊου στο Θέατρο Άβατον σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Παναγιώτη Κατσώλη ο οποίος πρωταγωνιστεί στην παράσταση μαζί με την Ροζαλία Μιχαλοπούλου και τον Χριστόφορο Μπαρμπαγιάννη. Οι τρεις ηθοποιοί θα αναμετρηθούν με δώδεκα ρόλους, πατώντας με το ένα πόδι στο τραγικό και με το άλλο στο κωμικό, ελπίζοντας να μην… σπάσουν τα πόδια τους!

ΣχετικάΆρθρα

Με γνώμονα τη φράση στην πρώτη σκηνή του έργου: Με χαμόγελο και με ψυχή, μην ξεχνάτε να θυμάστε ότι ένα παιχνίδι είν’ η ζωή, το σπουδαίο έργο του Σαίξπηρ ανεβαίνει με γενναιότητα, χαμόγελο και ψυχή, επιχειρώντας να στηθεί ένας καθρέφτης στη σκηνή ώστε να αντικρίσει ο θεατής τον εαυτό του και τον διπλανό του. Τρεις ηθοποιοί λοιπόν, επί σκηνής. Παίζουν. Η προσπάθεια για επιστροφή στο αυτονόητο. Άνθρωποι, σχέσεις και σανίδια. Και φυσικά ο λόγος. Αν πετύχει το παιχνίδι είναι μαγικό. Είναι;

Δείτε τις πρώτες φωτογραφίες από την επίσημη φωτογράφηση για την προώθηση της παράστασης

Παναγιώτης Κατσώλης, Ροζαλία Μιχαλοπούλου, Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης

Ροζαλία Μιχαλοπούλου

Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης, Παναγιώτης Κατσώλης

Ροζαλία Μιχαλοπούλου

Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης

Παναγιώτης Κατσώλης

Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης

Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Κατσώλης

Μουσική: Βάιος Πράπας

Επιμέλεια Κίνησης: Σοφία Καλπενίδου

Επιμέλεια Φωτισμών: Δημήτρης Μαλισσόβας

Παίζουν: Παναγιώτης Κατσώλης, Ροζαλία Μιχαλοπούλου, Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης

Διαμόρφωση Σκηνικού Χώρου/Κοστούμια: Ο Θίασος

Βιντεοπροβολές/Teaser/Trailer: Έκτορας Σχηματαριώτης

Φωτογραφίες: Ναταλία Β.

Επιμέλεια Κομμώσεων/Μακιγιάζ: Πένυ Μαμμή

Σχεδιασμός Αφίσας: Ανδρέας Κουτσογιάννης-Αναστασία Πάσσαρη

Από 16 Απριλίου έως 29 Μαϊου

Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21:15 Θέατρο Άβατον (Ευπατριδών 3, Γκάζι / τηλ. :2103412689)

Τιμές Εισιτηρίων: Κανονικό 12 Ευρώ – Μειωμένο 8 Ευρώ – Ατέλειες 5 Ευρώ

Από 2 Απριλίου έως 15 Απριλίου προπώληση 8 ευρώ

Διάρκεια παράστασης: 95

Ο Παναγιώτης Κατσώλης αφιερώνει την παράσταση σε έναν άνθρωπο που λίγο γνώριζε και πολύ εκτιμούσε, στον ηθοποιό Βαγγέλη Ρωμνιό. Ήταν κατά τη γνώμη του, το μέλλον και η ελπίδα του Ελληνικού Θεάτρου τόσο υποκριτικά όσο και συγγραφικά. Δυστυχώς η ελπίδα δεν πεθαίνει πάντα τελευταία…