Παναγιώτα Βλαντή: Αν μου κάνουν πρόταση γάμου, δεν θα πω όχι

Ίσως φανώ μεροληπτικός αλλά θα το γράφω κάθε φορά που θα συνομιλώ μαζί της για τα καινούργια καλλιτεχνικά της σχέδια. Γιατί, η χαρισματική Παναγιώτα Βλαντή είναι από τις πιο αέρινες και θεϊκές υπάρξεις, μία από τις πιο πανέμορφες, ακτινοβόλες και λαμπερές ηθοποιούς της γενιάς της, που διαθέτει αυτή τη στιγμή το ελληνικό θέατρο. Και η λάμψη της αυτή δεν περιορίζεται μόνο στην εξωτερική της εμφάνιση, αλλά την ανακαλύπτει κανείς, όταν την βλέπει επί σκηνής και όχι μόνο. Είναι υπερταλαντούχα με μεγάλη στόφα, απίστευτου βεληνεκούς εκφραστικά μέσα, σπουδαίας υποκριτικής γκάμας και σπάνιων ψυχικών χαρισμάτων, καλλιέργειας και αισθητικής. Την υπέροχη αυτή ηθοποιό θα έχουν την ευκαιρία να την απολαύσουν οι Θεσσαλονικείς, κι εγώ μαζί τους να κάνει το ντεμπούτο της στην κωμωδία σε θεατρική παράσταση – μαζί με τον σπουδαίο Δάνη Κατρανίδη και δύο νέα παιδιά – στο ανατρεπτικό έργο του Άκη Δήμου «Το κενό αυτοπροσώπως», που έκανε πρεμιέρα στο θέατρο ΕΓΝΑΤΙΑ, ύστερα από μία επιτυχημένη πορεία παραστάσεων στην Αθήνα.

ΣχετικάΆρθρα

Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να θέλεις να συνεχίσεις τη συνεργασία σου με τον Δάνη Κατρανίδη για δεύτερη σεζόν;

Είμαι από τις ηθοποιούς που έχουν αποδείξει ότι, όταν έχω μία καλή συνεργασία σε μία δουλειά και επικοινωνώ με κοινούς κωδικούς, δεν την αφήνω, αντίθετα επιδιώκω να συνεχιστεί… Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνω άμεσες και συνεχείς συνεργασίες. Στο παρελθόν λειτουργούσα με τον ίδιο τρόπο με τον Πάνο Κοκκινόπουλο, την Αιμιλία Υψηλάντη, το δάσκαλό μου Γιώργο Θεοδοσιάδη σε πέντε έργα και πολλούς άλλους.

Σε ιντριγκάρουν περισσότερο τα έργα και οι ρόλοι του κλασικού ή του σύγχρονου ρεπερτορίου;

Και τα δύο. Εξαρτάται, όμως, ποιος θα μου το ζητήσει και με ποιον σκηνοθέτη θα δουλέψω. Θα παίξω εύκολα ένα κλασικό έργο ή αντίστοιχα ένα σύγχρονο, όταν η συνεργασία θα είναι ιδανική για εμένα. Και το «ιδανικό», όπως είπα προηγουμένως, συνάδει με τους συντελεστές.

Τι σε άγγιξε στο ρόλο της Λουΐζας στο έργο του Άκη Δήμου «Το κενό αυτοπροσώπως» και αποφάσισες να τον υποδυθείς;

Κατ’ αρχάς αυτό που με άγγιξε πολύ είναι ο ίδιος ο συγγραφέας ο Άκης Δήμου. Είναι το τρίτο έργο του στο οποίο παίζω, μετά το «Destiny» που έπαιξα στο Θέατρο Τέχνης και το «Πολυδούρη – Καρυωτάκης» στη Φρυνίχου. Θα ήθελα να κάνω και τέταρτο, αν γινόταν. Η γραφή του, μου ταιριάζει πάρα πολύ και στην κωμωδία και στο δράμα. Με συγκινεί ο Άκης Δήμου.

Η πολιτική ρευστότητα που επικρατεί στη χώρα μας επηρεάζει το κοινό στην απόφασή του να πάει στο θέατρο;

Νομίζω, πως ναι. Άλλωστε, πάντα γινόταν αυτό. Στις δύσκολες στιγμές, το θέατρο πάντα άνθιζε… Απλώς, υπάρχει πληθώρα θεατρικών παραστάσεων και ο κόσμος επιλέγει σε ποιες θα πάει…

Ποιο είναι το επίπεδο των φετινών τηλεοπτικών σειρών;

Πρώτα από όλα, δεν έχουν γίνει πολλές, αλλά λίγες δυστυχώς. Παρ’ όλα αυτά διαπιστώνω ότι το «παλεύουν» και πάει να γίνει κάτι. Αυτό είναι το παρήγορο. Η μυθοπλασία πάντα μου άρεσε στην τηλεόραση και πάντα την υποστήριζα. Βλέπω να γίνονται φιλότιμες προσπάθειες για να δημιουργούνται δουλειές μέσα σε αντίξοες συνθήκες μάλιστα κι εγώ αυτό το επικροτώ.

Αν η ζωή σου ήταν είδος θεάτρου, ποιο θα ήταν αυτό;

Από την κωμωδία στο δράμα. Η ζωή μας περιλαμβάνει όλα τα έργα, και τα κλασικά και τα σύγχρονα, και τις κωμωδίες και τα δράματα, αλλά και τις επιτυχίες και τις αποτυχίες…

Είσαι ευχαριστημένη από τη ζωή σου;

Ναι, είμαι. Θα ήμουν αγνώμων, αν έλεγα το αντίθετο. Και είμαι σίγουρη ότι μπροστά μου ανοίγονται πολλά πράγματα. Ελπίζω να είμαι καλά για να τα ζήσω… Δεν σου κρύβω, όμως, ότι υπήρξαν και δυσκολίες τις οποίες κατάφερα να αντιμετωπίσω. Γενικά, η ζωή μου φέρθηκε καλά…

Περίγραψέ μου τρεις εικόνες ευτυχίας.

Το κυριακάτικο τραπέζι με οικογένεια, φίλους, παιδιά, σκυλιά, γονείς, αδέρφια, ξαδέλφια, συζύγους γύρω σου. Ένα ταξίδι με τον έρωτα της ζωής σου. Και τα παιδιά…

Άρα, να υποθέσω, ότι σκέφτεσαι το γάμο και θέλεις να κάνεις οικογένεια…

Ναι, πάρα πολύ. Άλλωστε, πάντα είχα μακροχρόνιες σχέσεις… Πάντως, ο γάμος δεν είναι αυτοσκοπός. Όταν έχεις μία μακροχρόνια σχέση με έναν άνθρωπο και περνάς καλά μαζί του, δεν χρειάζεται απαραίτητα να γίνει το μυστήριο του γάμου. Αλλά και να γίνει, πάλι είμαι «ανοιχτή». Αν είμαι ερωτευμένη με έναν άντρα και μου κάνει πρόταση γάμου δεν θα πω «όχι». Αν κάτι, όμως, με «φρενάρει» στο να προχωρήσω σε γάμο πολύ απλά δεν θα παντρευτώ. Γιατί το γάμο το θεωρώ κάτι πολύ σημαντικό.

Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;

Αυτό θα εξαρτηθεί από τη ροή των παραστάσεων του έργου «Το κενό αυτοπροσώπως», γιατί εκτός από τη Θεσσαλονίκη, θα κάνουμε περιοδεία σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.