ΤΩΡΑ |
Μαζί με το συγκρότημα που τραγουδούσε , τους θρυλικούς Ολύμπιανς υπήρξαν οι πρωτοπόροι και εκείνοι που άνοιξαν το δρόμο για να ‘’ανθίσει’’ η ελληνική ποπ μουσική τη δεκαετία του `60. Τα υπέροχα τραγούδια τους, διαχρονικά πια, τρυπούν ακόμη τις καρδιές μας, θυμίζοντας την παιδική μας αθωότητα που χάθηκε -αλήθεια ποιος από εμάς δεν τα τραγούδησε και δεν τα χόρεψε στα περιβόητα πάρτι που διοργανώναμε- παράλληλα όμως, αγαπήθηκαν και από τη σημερινή γενιά φανατικά. Ο πρωταγωνιστής τους, ο ‘’αιώνιος έφηβος’’ με τη διαχρονική αξία Πασχάλης, εξακολουθεί να τραγουδά με αμείωτο κέφι και ζωντάνια, προκαλώντας το θαυμασμό όλων. Σε 24 λέξεις-σκέψεις χρησιμοποιώντας το αλφάβητο από το Α έως το Ω, μας γυρίζει χρόνια πίσω και μας κάνει να αναπολήσουμε την χρυσή εποχή του ελληνικού τραγουδιού.
Αρμονία: ’’Η σχέση που έχω με όλους όσους αγαπούν τη μουσική και τα τραγούδια μου’’
Βία: ‘’ Αντίδραση που με στενοχωρεί…’’
Γάμος: ’’Ιδανικό για εμένα είναι ο γάμος που θέλει πολλή δουλειά και από τους δύο για να λειτουργεί’’
Δεκαετία του `60:’’Η αρχή, το ξεκίνημα, η αφετηρία της υπέροχης μουσικής μου ζωή’’
Ευτυχία: ‘’ Ζητούμενο μιας ολόκληρης ζωής…’’
Ζωντάνια: ’’Θα έλεγα Πασχάλης , αν δεν ήταν τόσο εγωιστικό’’
Ήθος: ‘’Κάτι που εκτιμώ στους άλλους και όταν το συναντώ με ευχαριστεί ιδιαίτερα.’’
Θεός: ‘’Δέος…’’
Ιδεολόγος: ‘’Τυχερός αυτός που είναι’’
Καριέρα: ‘’ Χτίζεται με εργατικότητα και συνέπεια που αν συμπληρωθεί με ήθος, τότε είναι βέβαιο ότι θα είναι μεγάλη’’
Λογική: ‘’ Για εμένα πάνω από όλα και πρώτα από όλα’’
Μοίρα: ‘’Πιστεύω στην ύπαρξή της’’
Νέα γενιά τραγουδιστών:’’ Δυστυχώς γεννήθηκε σε λάθος εποχή η οποία δεν γεννά επαναστάτες, σκληρό μεν αλλά αυτή είναι η αλήθεια’’
Ξενοφοβία: ’’Άγνωστο συναίσθημα, δεν το ξέρω, δεν το αισθάνομαι το συναίσθημα αυτό. Όλους τους βλέπω ανθρώπους καλούς ή κακούς σε οποιαδήποτε εθνικότητα ανήκουν.
Ολύμπιανς:’’Είναι το σχολείο μου, είναι το γυμνάσιό μου, είναι το πανεπιστήμιο και εν κατακλείδι είναι οι φίλοι μου’’
Πασχάλης Αρβανιτίδης:’’Διχασμένη προσωπικότητα, στον καλλιτέχνη Πασχάλη που όλος ο κόσμος ξέρει και στον Πασχάλη Αρβανιτίδη το γιο του Γιάννη και της Βασιλικής από το Δοξάτο Δράμας.’’
Ρίσκο: ’’Κάτι που παίρνω μετά από μεγάλη σκέψη.’’
Συγχώρεση: ‘’Χρειάζεται μεγάλη καρδιά για να την δώσεις. Προσωπικά δίνω άφεση…’’
Τραγούδι: ‘’Κάτι που δεν πίστευα από την αρχή ότι θα γέμιζε και θα γοήτευε τόσο πολύ τη ζωή μου’’
Υποκρισία: ’’Συχνό φαινόμενο στον καλλιτεχνικό κύκλο, είναι κάτι που δεν μου πάει…’’
Φωνή: ’’Πολύτιμο χάρισμα που θα πρέπει να το προσέχουμε για να το έχουμε.’’
Χρόνος: ‘’ Τα πάω πολύ καλά μαζί του.’’
Ψήφος:’’ Πάει πολύς καιρός από τότε που θυμάμαι μετά από μια ψηφοφορία να μην κόβω το χέρι μου…’’
Ωραίο τέλος: ‘’Ωραίο τέλος είναι το ξαφνικό, όμως το καλύτερο είναι μετά το τέλος να θυμούνται όλοι την παράστασή σου…’’
Σχόλια για αυτό το άρθρο