ΤΩΡΑ |
Η ζωή και ο θάνατος του Ρασπούτιν είναι σαν σενάριο επικής ταινίας που περιλαμβάνει τα πάντα: μυστικισμό, ίντριγκες, θαύματα, συνωμοσίες, πάθη, επαναστάσεις… Και σεξ, αχαλίνωτο σεξ σε όλες του τις μορφές. Φανταστείτε ότι είστε στην Αγία Πετρούπολη, βάλτε το σαμοβάρι στη φωτιά και διαβάστε την τρομερή ιστορία του διαβολοκαλόγερου Γκριγκόρι Εφραίμοβιτς Ρασπούτιν…
Στα 18 του επισκέπτεται το Σιβηριανό μοναστήρι Βερκχοτούργιε και εκεί, αποφασίζει να αλλάξει ζωή και να γίνει καλόγερος. Από εδώ και πέρα θα είναι ο ιερομόναχος Ρασπούτιν, θεραπευτής πάσας νόσου και προφήτης. Αν και είχε ήδη παντρευτεί την Προσκόβια Φιοντόροβνα και είχε αποκτήσει μαζί της τρία παιδιά, άρχισε να ταξιδεύει σαν περιπλανώμενος μοναχός σε όλη τη Ρωσία, χωρίς να παραλείπει να κάνει σχέσεις με αγρότισσες και να σπέρνει παιδιά. Κατά τη διάρκεια των περιπλανήσεών του επισκέφτηκε το Άγιον Όρος και την Ιερουσαλήμ. Πάντα επέστρεφε στο Ποκροβσκόγιε, μέχρι που η Μαύρη Παρθένα του Καζάν, μια ρώσικη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, εμφανίστηκε μπροστά του και τον συμβούλεψε να αφήσει το χωριό του και να πάει στην Αγία Πετρούπολη να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Πράγματι το 1903 μετακόμισε εκεί και άνοιξε ένα “ιατρείο”…
Ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ και η Τσαρίνα Αλεξάνδρα, το αυτοκρατορικό ζεύγος της Ρωσίας, προσπαθούσαν επί χρόνια να αποκτήσουν τον πολυπόθητο διάδοχο. Μετά την γέννηση 4 κοριτσιών στη σειρά (Όλγα, Τατιάνα, Μαρία, Αναστασία) ήταν πια απελπισμένοι. Προκειμένου να επιτύχουν το σκοπό τους είχαν κατά καιρούς ζητήσει τη βοήθεια και ανθρώπων που ασχολούνταν με τον αποκρυφισμό και τη μαγεία. Μέσα από αυτό το κύκλωμα η Τσαρίνα Αλεξάνδρα γνώρισε τον Ρασπούτιν, ο οποίος την “ευλόγησε” και το 1904 γέννησε τον πολυαναμενόμενο διάδοχο, τον Αλεξέϊ Νικολαϊγεβιτς…
Μπαίνοντας στα σαλόνια της παρηκμασμένης τσαρικής αριστοκρατίας, ο Ρασπούτιν επιδόθηκε στο άθλημα που γνώριζε καλύτερα από όλα. Στο κυνήγι των γυναικών. Έχοντας σαν όπλο το 28 πόντους όργανό του, δεν άφηνε ήσυχο θηλυκό για θηλυκό. Καμία δεν έλεγε όχι στον άνθρωπο που ήταν δίπλα στον Τσάρο, ορισμένοι σύζυγοι έστελναν τις γυναίκες τους για να “ευλογηθούν”. Γνωστές πόρνες της εποχής μπαινόβγαιναν στο σπίτι του μαζί με τις κυρίες επί των τιμών, ακόμα και οι μοναχικές δεσποινίδες των διπλανών διαμερισμάτων παρηγορήθηκαν από τον κοσμοκαλόγερο. Η φήμη και η δύναμή του έφτασαν σε τέτοιο σημείο, ώστε ο Ρασπούτιν διόριζε και έπαυε υπουργούς, καταργούσε νόμους, ανέστειλε τις αποφάσεις δικαστηρίων και εξόριζε διευθυντές εφημερίδων. Μια ολόκληρη αυτοκρατορία, με πρώτο τον Τσάρο, υπάκουε τον Ρασπούτιν.
Όπως ήταν φυσικό, απόκτησε ψεύτικους φίλους και αληθινούς εχθρούς. Και οι μεν ψεύτικοι φίλοι συνέχισαν να τον κολακεύουν, οι εχθροί του όμως άρχισαν να συνωμοτούν για να τον βγάλουν από τη μέση. Δεν τον μισούσαν μόνο για τη δύναμη που είχε αποκτήσει. Υπήρχαν και πολιτικά κίνητρα, ο Ρασπούτιν ήταν Γερμανόφιλος ή ακόμα και πράκτορας των Γερμανών, ενώ ο πρίγκιψ Φίλιξ Γιουσούπωφ (φωτό κάτω) που ανέλαβε την οργάνωση της δολοφονίας του, ήταν απόφοιτος της Οξφόρδης, μέλος αγγλικού λόμπι και μασονικής στοάς. Αν και παντρεμένος με τη Μεγάλη Δούκισσα Ειρήνα, ξαδέλφη του Τσάρου, ήταν ομοφυλόφιλος και από ότι φαίνεται είχε συνάψει σχέσεις με τον Μεγάλο Δούκα Ντιμίτρι Πάβλοβιτς.
Ο Πάβλοβιτς ήταν ξάδελφος του Τσάρου και για ένα μικρό διάστημα είχε αρραβωνιαστεί τη μεγαλύτερη κόρη του την Όλγα. Όμως η στενή παρέα με τον Γιουσούπωφ και οι φήμες για τη σχέση τους, ανησύχησαν τη βασιλική οικογένεια και του ζήτησαν να πάψει να συναναστρέφεται τον Φίλιξ. Όταν αυτός αρνήθηκε, ο Τσάρος, μετά από συμβουλή του Ρασπούτιν, διέλυσε τον αρραβώνα με την πριγκίπισσα.
Ο τρίτος συνωμότης, ο Βλαντιμίρ Πουρίσκεβιτς ήταν μέλος της Duma, του Ρώσικου Κοινοβουλίου. Γνωρίστηκε με τους άλλους δύο και προσφέρθηκε να βοηθήσει στη δολοφονία του Ρασπούτιν. Τους σύστησε το γιατρό του, τον δόκτωρ Λαζάβερτ που θα τους προμήθευε κυάνιο να δηλητηριάσουν τον καλόγερο.
Με τη μεσολάβηση μιας κοινής τους φίλης, ο Γιουσούπωφ και ο Ρασπούτιν συναντήθηκαν και έγιναν φίλοι. Ο Ρασπούτιν τον συμπάθησε και τον έλεγε χαϊδευτικά “μικρούλη”. Όταν δε έμαθε ότι είναι παντρεμένος με τη Μεγάλη Δούκισσα Ειρήνα, του ζήτησε να την γνωρίσει. Ο Γιουσούπωφ τον κάλεσε τη νύχτα της 16ης προς 17η Δεκεμβρίου του 1916 στο ανάκτορό του. Εκείνη τη νύχτα οι 4 συνωμότες συναντήθηκαν από νωρίς στην υπόγεια τραπεζαρία και ο δόκτωρ Λαζάβερτ, αφού φόρεσε λαστιχένια γάντια, κονιορτοποίησε τους κρυστάλλους του κυανίου, πασπάλισε τα πιο πολλά γλυκίσματα, άφησε μερικά καθαρά για να τα φάει ο Φήλιξ και έριξε σκόνη σε μια καράφα με κρασί.
Μετά οι τρεις κρύφτηκαν στον πρώτο όροφο και ο Γιουσούπωφ, όταν εμφανίστηκε ο Ρασπούτιν, τον υποδέχτηκε και πρόσφερε τα γλυκίσματα με το δηλητήριο. Ο καλόγερος αρνήθηκε λέγοντας ότι του φαίνονταν πολύ γλυκά και ρώτησε που είναι η Ειρήνα. ” Έχει επισκέπτες αυτή τη στιγμή. Θα μείνει λίγο μαζί τους και έπειτα θα κατέβει να σε γνωρίσει” απάντησε ο Γιουσούπωφ, βρήκε κάποια δικαιολογία και ανέβηκε στον πρώτο όροφο να συμβουλευτεί τους υπόλοιπους. Όταν επέστρεψε είδε πως ο Ρασπούτιν είχε αλλάξει γνώμη, είχε φάει αρκετά από τα γλυκίσματα και είχε αρχίσει να πίνει από το δηλητηριασμένο κρασί. Παρ΄όλο που το κυάνιο φέρνει άμεσα αποτελέσματα, τίποτα δεν συνέβη. Πέρασαν δύο ώρες και ο κολασμένος καλόγερος έτρωγε και έπινε χωρίς να πάθει τίποτα. Τότε ο Γιουσούπωφ ζήτησε συγνώμη και προσποιήθηκε πως ανεβαίνει να δει γιατί αργεί η Ειρήνα. Συναντήθηκε με τους υπόλοιπους και αποφάσισαν πως το δηλητήριο, για κάποιο λόγο δεν θα λειτουργούσε (πιθανόν η ζάχαρη από τα γλυκίσματα ανέστειλε τη δράση του κυανίου) και συμφώνησαν να τον πυροβολήσουν. Ο Γιουσούπωφ πήρε το όπλο του Ντιμίτρι Πάβλοβιτς, κατέβηκε κάτω και είδε τον Ρασπούτιν καθισμένο στην τραπεζαρία, να περιεργάζεται ένα κουτί από έβενο. “Γκριγόρι Εφραίμοβιτς, κοίτα καλύτερα εκείνο το σταυρό απέναντι και κάνε την προσευχή σου!” του φώναξε και τον πυροβόλησε στο στήθος. Αυτός τινάχτηκε όρθιος, έβγαλε μια απόκοσμη κραυγή, το σώμα του έκανε δυο-τρεις σπασμούς και ύστερα έπεσε κάτω.
Οι υπόλοιποι συνωμότες κατέβηκαν, διαπίστωσαν ότι είναι νεκρός και μετά ανέβηκαν όλοι στον πρώτο όροφο για να γιορτάσουν την επιτυχία τους… Μια ώρα αργότερα, ο Γιουσούπωφ αποφάσισε να κατέβει και να ρίξει μια ματιά στο πτώμα. Έσκυψε πάνω από τον πεθαμένο και ενώ ήταν έτοιμος να απομακρυνθεί σίγουρος ότι ήταν νεκρός, ο Ρασπούτιν άνοιξε τα μάτια και τον άρπαξε από το λαιμό. Ο Γιουσούπωφ πάλεψε μαζί του, κατόρθωσε να ελευθερωθεί από τα χέρια του και ανέβηκε τρέχοντας τη σκάλα. “Είναι ζωντανός! Είναι ζωντανός!” είπε έντρομος στους άλλους.ΝΟ Πουρίσκεβιτς έβγαλε το δικό του όπλο, κατέβηκε κάτω και είδε τον Ρασπούτιν να τρέχει στην αυλή και να φωνάζει: “ Φίλιξ! Φίλιξ! Θα τα πω όλα στην Τσαρίνα! “. Ο Πουρίσκεβιτς ξεχύθηκε πίσω του κι ενώ έτρεχε στο δρόμο, τον πυροβόλησε μία φορά και αστόχησε. Πυροβόλησε δεύτερη και αστόχησε πάλι. Πυροβόλησε για τρίτη φορά και τον πέτυχε στην πλάτη. Τότε μόνο ο Ρασπούτιν σταμάτησε να τρέχει για να δεχτεί άλλη μια σφαίρα από το όπλο του Πουρίσκεβιτς. Επιτέλους είχε πεθάνει. Το σώμα μεταφέρθηκε στο ανάκτορο του Γιουσούπωφ, ο οποίος έπαθε νευρική κρίση, άρπαξε έναν αλτήρα που χρησιμοποιούσε για γυμναστική και επί πολύ ώρα μαστίγωνε το πτώμα. Έπειτα έδεσαν χέρια και πόδια και χωρίς βάρος το έριξαν στα παγωμένα νερά του ποταμού Νέβα. Όταν την επομένη το βρήκαν, τα χέρια ήταν υψωμένα σαν να είχε προσπαθήσει ο νεκρός να λυθεί…
Ο Τσάρος φοβούμενος μήπως οι αντίπαλοί του αναγορεύσουν σε ήρωες τους δολοφόνους, διέταξε να σταματήσουν οι ανακρίσεις. Ο Γιουσούπωφ εξορίστηκε. Ο Ντιμίτρι Πάβλοβιτς στάλθηκε στην Περσία να πολεμήσει. Και οι δύο επέζησαν του πολέμου και της επανάστασης που ακολούθησε. Τρεις μήνες μετά από τη δολοφονία του Ρασπούτιν, ο Τσάρος παραιτήθηκε από τον αυτοκρατορικό θρόνο υπέρ του γιου του Αλεξέϊ, αλλά τον επόμενο χρόνο, τον Οκτώβριο του 1917, έγινε επανάσταση και η Τσαρική οικογένεια οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Έτσι, συμβολικά, με το τέλος του Ρασπούτιν και των Ρομανώφ, η Ρωσία πέρασε από τη Ρωσική αυτοκρατορία στο Σοβιετικό κομμουνισμό …Σπακόινε νότσι!
Σχόλια για αυτό το άρθρο