ΤΩΡΑ |
Τα κινητά χτυπούν συνέχεια, ο Στέλιος αργεί κι εγώ τον περιμένω σε ένα καμαρίνι γεμάτο από κουκλάκια και κασκόλ του Παναθηναϊκού. Ξεπροβάλλει τελικά στην πόρτα, πανύψηλος και χαμογελαστός. «Τι έχω πάθει, τι έχω πάθει και ξεχνώ!», μουρμουρίζει και αμέσως καταλαβαίνεις ότι είναι ένας άνθρωπος στον οποίο είναι αδύνατον να κρατήσεις κακία.
– Τι ζώδιο είσαι;
– Κριός! Έκλεισα τα 24 στις 16 Απριλίου. Γιατί με ρωτάς; Οι Κριοί ξεχνούν εύκολα;
– Δεν ξέρω, πάντως είναι εξαιρετικά αγχώδεις καμιά φορά.
– Α ναι, κι εγώ! Φαντάσου, δε θέλω να κάνω σχέδια ή να κοιτάξω μακριά, γιατί άγχομαι!
– Γιατί όλοι λένε ότι είσαι τόσο καλό παιδί;
– Είμαι! Δεν έχω καμιά κακία. Είμαι καλοπροαίρετος και θετικός. Δεν ξέρω αν θα μου βγει σε καλό, αλλά έτσι είμαι. Δεν το ‘παίζω’ και δεν πρόκειται ν’ αλλάξω ποτέ!
– Επίσης, κανείς ποτέ δε σε κατηγόρησε ότι πέτυχες, γιατί είσαι γιος του Στράτου Διονυσίου. Πως σου φαίνεται αυτό, σε μια χώρα που περιμένουν να σ’ αρπάξουν απ’ τα μούτρα;
– Είναι αλήθεια ότι δεν περίμενα τόση ανταπόκριση από τον κόσμο. Με έχει συγκινήσει πολύ αυτό και είναι ευχάριστο. Καταλαβαίνω την αγάπη του κόσμου την ώρα που βγαίνω να τραγουδήσω κι αισθάνομαι δικαιωμένος, γιατί, και να μην καταγόμουν από οικογένεια τραγουδιστών, πάλι τραγουδιστής θα γινόμουν. Γεννήθηκα για να τραγουδάω. Και προτιμώ ν’ ακούω ν’ αναφέρονται σε μένα ως «ο Στέλιος, το καλό και χαμογελαστό παιδί», παρά ως «ο Στέλιος, ο επιτυχημένος».
– Τι σου έδωσε ο πατέρας σου, εκτός από ένα όνομα βαρύ στο χώρο σου;
– Τις πιο γλυκές αναμνήσεις πατρικής στοργής στο σπίτι, στα παιχνίδια. Ξέρεις . τα κλασικά. Ήταν βέβαια αυστηρός και έλεγχε τα πάντα. Η κουβάντα του ήταν συμβόλαιο και όλοι στεκόμασταν ‘σούζα’ μπροστά του! Τον έχασα όταν ήμουν 16 χρονών, αλλά πρόλαβα και τραγούδησα μαζί του στο «Στράτος» δύο τραγούδια, όταν πήγαινα στο γυμνάσιο. Πίστευε σε μένα κι έλεγε σε όλους ότι θα γίνω τραγουδιστής και θα πετύχω.
– Με τον αδελφό σου, τον Άγγελο, πως τα πάτε;
– Καταπληκτικά! Με έκανε και φανατικό Παναθηναϊκό, από τότε που έπαιζε μπάλα ο ίδιος στην ομάδα. Πάντα με προστάτευε και μου μάθαινε πράγματα. Το όνειρο μου είναι να κάνουμε μια σεζόν μαζί στο «Στράτος».
– Ήσουν, λοιπόν, από μικρός αποφασισμένος για μια καριέρα στο λαϊκό τραγούδι;
– Το έλεγα συνέχεια από πολύ μικρός, ότι θέλω να γίνω τραγουδιστής. Άλλοι γέλαγαν, άλλοι με πίστευαν. Ξέρεις, δεν είχα καμία επιθυμία να σπουδάσω ή να κάνω κάτι άλλο και κάθε βράδυ γύρναγα στα καμαρίνια του Στράτου ή του Άγγελου και παρατηρούσα τα πάντα.
– Θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό;
– Δόξα τω Θεώ, όλα πάνε πολύ καλά. Βρίσκομαι δύο χρόνια στο χώρο και είχα την τύχη την πρώτη μου δουλειά να την υπογράψει ο Μάριος Τόκας. Εκτός του ότι το λαϊκό τραγούδι είναι μέσα στο αίμα μου, κυριολεκτικά, θέλω να κρατήσω ψηλά το όνομα Διονυσίου κάνοντας σωστές και προσεκτικές επιλογές.
– Ξέρω ότι βγαίνεις με μια κοπέλα τρία χρόνια. Είσαι ευτυχισμένος;
– Δε μου αρέσει να μιλάω καθόλου για τα προσωπικά μου, αλλά το ότι είμαι ευτυχισμένος, είναι γεγονός!
– Πες μου ένα ελάττωμα σου!
– Είμαι αρκετά νευρικός! Όταν θυμώνω, γίνεται έκρηξη και πρέπει οι γύρω να εξαφανίζονται! Όμως ξεσπάω εύκολα και δεν κρατάω κακία. Είμαι πολύ ευαίσθητος, σε μεγάλο βαθμό!
Σχόλια για αυτό το άρθρο