ΤΩΡΑ |
Ξαναδιαβάζοντας κάποιες συνεντεύξεις,που έχω κάνει στην ΑΝΝΑ, όπως αυτή για το IN STYLE το 2003, καταλαβαίνω για ακόμη μία φορά γιατί είναι η μεγαλύτερη σταρ της Ελλάδας. Γιατί εκτός από πραγματικά ταλαντούχα είναι και αληθινή.Τότε, την είχα επισκεφτεί στο σπίτι της στην Εκάλη, το ”Καρβελοβίσσειο Μουσείο” όπως το αποκαλούσε η ίδια, το οποίο με είχε ..
εντυπωσιάσει από την αρχή με το country style του. Η ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ ,τότε σε τρελά ντουζένια, ζούσε την εποχή των “Παράξενων Αισθήσεων” και της αναζήτησης των fat free οργανικών τροφών. Πήγαινε στη Νέα Υόρκη να δει τη ΣΟΦΙΑ να παίζει στο θέατρο τις ”Ακρότητες” και ετοίμαζε στην Αθήνα, το νέο της show. Είχαμε πει πολλά πράγματα σ’ εκείνη τη συνέντευξη, για ταξίδια, για ψώνια, για ρούχα, για το σπίτι, για δουλειές, αλλά στο τέλος η ΑΝΝΑ είχε κάνει μια κατάθεση ψυχής. Διαβάστε: ”Αν με ρωτούσες το μοναδικό λόγο για τον οποίο θα παρατούσα τη δουλειά μου, θα σου έλεγα η κόρη μου. Ακούγεται κλισέ, αλλά είναι η προτεραιότητά μου. Της έχω τεράστια αδυναμία. Αν δεν υπήρχε εκείνη, το πολυτιμότερο πράγμα για μένα θα ήταν η δουλειά μου. Η απλή ευτυχία μου πηγάζει από τη χαρά μου να τραγουδάω. Δεν αναφέρομαι στα show, στην πίστα, στο προιόν ”Βίσση-star-woman”. Είναι η Άννα, η φωνή και η στιγμή. Σε όλα τα παραπάνω όμως έχω μια υγιή αντιμετώπιση. Δεν φοβάμαι να ανοίξω την καρδιά μου. Αρκεί να νιώσω εμπιστοσύνη. Όπως και να το κάνουμε, αυτό είμαι εγώ! Ό,τι καταφέρνουμε μας διαμορφώνει. Επιλέγουμε ανθρώπους ανάλογα με το επίπεδο και τις απαιτήσεις μας. Αυτούς τους ανθρώπους τούς θαυμάζω για τη συμπεριφορά τους στη δουλειά τους και πώς αυτή διαμορφώνει την προσωπικότητά τους. Έτσι είμαι κι εγώ… Με αγαπάνε και τους αγαπάω με πάθος. Θέλω να είμαι υπερήφανη για τη δουλειά μου, αλλά ό,τι χειρότερο είναι να ψωνιστώ.Κάτι τέτοιο δεν θέλω ποτέ μου να μου συμβεί. Αφήνω πίσω τον κάθε χρόνο της νεότητάς μου με όμορφο τρόπο. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΙΚΡΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ! Όσοι κουτσομπόληδες θέλουν να ασχοληθούν μαζί μου και δεν βρίσκουν τι να πουν, σχολιάζουν την ηλικία μου. Νιώθω νέα, άρα είμαι νέα! Μόνο που συνέχεια νιώθω ότι δεν μου φτάνει ο χρόνος. Κάνω πολλά πράγματα μαζί και ίσως μου στοιχίσει κάποτε αυτό…Έχω εισπράξει πολλά ”μπράβο” και υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι έστω κι αν ήταν ψεύτικα ή όσο και να το αξίζω, ίσως κάποτε αυτό να τελειώσει. Εύχομαι στον εαυτό μου να αφήσει πίσω πράγματα που θα νικήσουν χρόνους και ηλικίες. Η αξία μου δεν είναι το look, οι φωτογραφήσεις και τα ρούχα, αλλά το φυσικό χάρισμα που μου έδωσε ο Θεός, η φωνή μου”.
Περαστικά Αννούλα. Κοίτα να γίνεις εντελώς καλά γιατί χρόνο για τραγούδι έχουμε άφθονο- άλλα 40 χρόνια έτσι όπως σε βλέπω να το πηγαίνεις ..σίγουρα!
Σχόλια για αυτό το άρθρο