ΤΩΡΑ |
Το να βγω εκτός κέντρου Αθήνας το βράδυ έχει λιγότερες πιθανότητες από το να πάρω το αεροπλάνο να φύγω. Ειδικά προς τα βόρεια. Όμως για τη Μαρία Μπεκατώρου κάνω πολλά. Eτσι ανέβηκα στο Νέο Ψυχικό, στο νέο στέκι των παλαιών και νέων ψυχικιωτών το Tier. Στην τηλεόραση της δηθενιάς και των μεγάλων “εγώ”, το Μαράκι τα κατάφερε να περάσει στον κόσμο και στους διαφημιστές παρόλες τις περιπέτειες με συμπαρουσιαστές που δεν την άφηναν να πει κουβέντα. Ετσι φέτος διασκεδάζει με το Νίκο Μουτσινά αλλά και με την ομάδα του Your Face Sounds Familiar που σκίζει κυριολεκτικά. Ίσως είναι και η μοναδική σελεμπφίλη του Νίκου Γεωργιάδη, διευθυντή του ΟΚ που δεν τον ζαλίζει με στημμένες σαχλαμάρες για να απασχολεί με βόλτες και ψεύτικες ειδήσεις ώστε να γίνεται ντόρος γύρω από το όνομά της. Με τον Αντώνη της είναι αγαπημένοι 17 χρόνια και χθες ήταν και οι δύο ωραίοι, μαυρισμένοι και αδυνατισμένοι.
Το Tier των Μαλούχου και Λούβαρη έχει επιμεληθεί αρχιτεκτονικά και εκπληκτικά ο Τάσος Ζέππος .Επίσης έχει εξαιρετικό φαγητό. Αυτή την ωραία κουζίνα που σου δίνει πολλές επιλογές και δεν παχαίνεις. Εκεί ήρθε και ο Πέτρος Φιλιππίδης που επίσης έκανε κινήσεις ματ αυτή τη χρονιά και με την επιτυχημένη συμμετοχή του στην επιτροπή του σόου και με το “Θάνατο του Εμποράκου” στο Εθνικό Θέατρο και με τον “Πλούτο” που είναι στα σκαριά.
Ο Πέτρος που είναι θετικός άνθρωπος δεν κατάλαβα πως δεν κατάλαβε γιατί έφυγε ξαφνικά από το all star κουρτέτο ο Παύλος Χαϊκάλης …πρέπει να είχε πολύ δουλειά και να μην είχε παρακολουθήσει το πόσες φορές έχει φύγει από παραστάσεις τα τελευταία χρόνια χωρίς κανένα λόγο ο Παύλος. Είναι σαν το σύνδρομο της νύφης που το έσκασε. Με τους Ανελ ποτέ δεν ξέρεις τί γίνεται.. Στον “Πλούτο” γίνεται εξαιρετική δουλειά, είναι άψογο το μοίρασμα των ρόλων και η παράσταση θα σαρώσει.
Στην παρέα και ο γιος του Πέτρου, Δημήτρης Φιλιππίδης και η Μαρένα Καδιγιαννοπούλου και η Κατερίνα Παπαμερή και ο Νίκος Γεωργιάδης. Και ξαφνικά από πάνω πέρασαν οι άντρες με τους αμέτρητους κοιλιακούς Στέλιος Νιάκαρης και Γιάννης Σπαλιάρας. Εγώ τα συγχαρητήριά μου στο Γιάννη τα έδωσα για την ατάκα με το μέγεθος του δονητή ,γιατί σόρι παιδιά αλλά πρέπει να παραδεχτούμε πως μέσα στο σουρεαλισμό που ζούμε οποιοσδήποτε ανεβάζει τον πήχη του σουρεάλ ξεχωρίζει.
Σχόλια για αυτό το άρθρο