ΤΩΡΑ |
Κάθε μέρα ξυπνάω με αισιοδοξία. Δεν κοιμάμαι σε αυτήν την κατάσταση απαραίτητα αλλά κάπως έτσι ξυπνάω. Οι απανωτές δυσκολίες βέβαια βάζουν τρικλοποδιές και στον πιο καλοπροαίρετο άνθρωπο. Και οι πραγματικές δυσκολίες – εκτός της αφραγκιάς – είναι η υγεία και η προσωπική ζωή. Έτσι εκτός από την αστρολογία για να βρεις τη χαμένη λογική φτάνεις και σε kind of τάματα, ειδικά αν έχεις κολλητό το Γιώργο Μπαλτά που παράλληλα με μία έντονη κοινωνική ζωή, ταξίδια και ατελείωτες φωτογραφήσεις στο instagram, εκκλησιάζεται κιόλας. Το πρωί λοιπόν ανοίγουμε τα πάραθυρα, μπαίνει καθαρός αέρας, λιβανίζουμε, ποτίζουμε τα λουλούδια, αερίζεται και ο Ρόμπι και φτιάχνουμε φανουρόπιτες.
Ο Γιώργος με φανουρόπιτα έχει βρει από 600 χαμένα ευρώ σε κάτι δρόμους της Ρώμης μέχρι κάτι φυλαχτά κλπ. Με έψησε και πήγαμε σε μία ωραιότατη εκκλησία στο Μοναστηράκι, μπροστά στην Αρχαία Ρωμαϊκή Αγορά, συγκεκριμένα την Παναγία Γρηγορούσα, όπου διαβάζουν τις πίτες και υπάρχει και η θαυματουργή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου (οικογενειακό κειμήλιο από τη Μικρά Ασία, η οποία αφιερώθηκε στον Ιερό Ναό το 1945. Έκτοτε πλήθος πιστών συρρέει με ευλάβεια στην Αγία Εικόνα, αποκομίζοντας γρήγορα ανακούφιση στους ψυχικούς πόνους και θεραπεία στους σωματικούς, την επονόμασε «Γρηγορούσα») όπου λένε άμα πιστεύεις γίνονται οι προσευχές σου αληθινές.
Προσκυνηματικός ο ναός..
Ο Αλεξ, ο γιος μου την πέρασε για Αη Βασίλη και προσευχήθηκε για ένα αληθινό σπαθί των Star Wars. Αφού ευχηθήκαμε για υγεία και ειρήνη σε όλον τον κόσμο, ο Γιώργος με έψησε να κάτσουμε και στη λειτουργία. Η εκκλησία γεμάτη μεγάλες κυρίες που μιλούσαν χαρούμενες πριν τη λειτουργία κλπ, ως το κοινωνικό τους γεγονός της ημέρας. Μπροστά ένας νεοκόρος-ψάλτης στην αρχή λίγο μετά αρκετά έως και πάρα πολύ τσαμπουκαλεμένος άρχισε να τους φωνάζει τύπου υποτιμητικά (μόνο βουλώστε το) δεν είπε.. κάτι κλισεδιές τύπου “δε σέβεστε το χώρο να σας φέρουμε καφεδάκι και ναργιλέ”. Άφωνες οι καημένες οι κυρίες που πήγαν για λειτουργία και ιερό προσκήνυμα..Ποιός ξέρει τί σκοτούρες και προβλήματα έχουν.. Ο χώρος με τις φωνές και τις κατινιές μετετράπη σε προποτζίδικο και τις ευχές τις πήρες ο άνεμος.. Τί να πει κανείς όταν δεν υπάρχει πλέον άνθρωπος με τις βίδες του εγκεφάλου στη σωστή θέση. Την παρατήσαμε λοιπόν εκεί τη φανουρόπιτα και χάσαμε και τη λογική που ελπίζαμε να βρούμε..Η Παναγιά μαζί μας..
Βέβαια υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ακόμα και επειδή γιορτάζει και την ημέρα που έχασα τον πατέρα μου ας αναμεταδώσω ένα μίνι αφιέρωμα στη φανουρόπιτα από το βιβλίο της και ας παραμείνω κι εγώ με το ερώτημα αν τελικά ο Άγιος αποκαλύπτει και τα αφηρημένα!
.
Kαι η συνταγή της: Καλοφάγωτη και «να φανερωθεί η τύχη σας!»
Υλικά Για 15 κομμάτια 2/3 φλ. ελαιόλαδο 1 φλ. ζάχαρη ½ φλ. χυμό πορτοκάλι ξύσμα από 1 πορτοκάλι 1 κ.σ. κανέλα 1 κοφτή κ.σ. τριμμένο γαρύφαλο και μπαχάρι μαζί 1 φλ. ξανθές και μαύρες σταφίδες 1 φλ. καρυδόψυχα χοντροσπασμένη 1 φλ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του 1 κ.γ. γεμάτο, μαγειρική σόδα άχνη ζάχαρη για το στόλισμα.
Εκτέλεση Mε το μίξερ χτυπάμε καλά το λάδι με τη ζάχαρη. Διαλύουμε τη σόδα στο χυμό και μαζί με το ξύσμα πορτοκαλιού τα προσθέστουμε στο μείγμα. Ανακατεύουμε το αλεύρι με την καρυδόψυχα, τις σταφίδες, το γαρύφαλο και την κανέλα και τα προσθέτουμε κι αυτά στο μείγμα.
Λαδώνουμε και πασπαλίζουμε με αλεύρι ένα στρογγυλό ταψί και αδειάζουμε ομοιόμορφα το μείγμα.
Ψήνουμε σε ζεστό φούρνο στους 170 βαθμούς για 40-45 λεπτά. Τσεκάρουμε με ένα μαχαίρι. Την τρυπάμε κι αν το μαχαίρι βγει στεγνό σημαίνει πως είναι έτοιμη. Αναποδογυρίζουμε την πίτα σε πιατέλα και μόλις κρυώσει την πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη.
*Aπό το βιβλίο “Η Ελένη μαγειρεύει του καλού καιρού” (εκδ. Πατάκη)
Σχόλια για αυτό το άρθρο