ΤΩΡΑ |
Το ότι η νέα ταινία του Κώστα Γαβρά, «Ενήλικοι στο Δωμάτιο», μεταφορά του βιβλίου του Γιάνη Βαρουφάκη παίρνει κίνητρο από τον ΕΚΟΜΕ δεν είναι ούτε επιβράβευση, ούτε ντροπή. Είναι ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να γίνει.
Δεν ασχολείται κανείς με το ελληνικό σινεμά και τη σχέση του με τους κρατικούς φορείς και τους θεσμούς, εκτός απ’ όταν η ενασχόληση μπορεί να χρησιμεύσει ως εργαλείο λαϊκισμού στο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου που διανύουμε.
Ο αντιπολιτευτικός κόσμος εξανίσταται που η νέα ταινία του Κώστα Γαβρά, «Ενήλικοι στο Δωμάτιο», πήρε από τον ΕΚΟΜΕ, τον φορέα του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, φορολογικό κίνητρο 630.000 ευρώ. Ενώ μεταφέρει στην οθόνη το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη – γιατί εκεί έγκειται το πρόβλημα, αν μετέφερε τη ζωή του Αϊνστάιν, κανείς δεν θα ασχολούνταν περισσότερο.
Ο ΕΚΟΜΕ είναι ένας κρατικός φορέας, από τους ελάχιστους που λειτουργούν αποτελεσματικά (και γι’ αυτό, ναι, αξίζει κανείς να κατηγορήσει την κυβέρνηση), επιφορτισμένος με την ευθύνη να παρέχει ως φορολογικό κίνητρο στις παραγωγές (και ειδικά στις συμπαραγωγές Ελληνικών και ξένων εταιριών, με γυρίσματα στην Ελλάδα), που το αιτούνται, έως και 35% του συνολικού budget τους. Η ταινία του Κώστα Γαβρά έχει το συνολικό buget των 1,8 εκ. – παρεμπιπτόντως ένα μετριότατο budget για οποιαδήποτε παραγωγή, εκτός από τις ελληνικές που τα βγάζουν πέρα με μικρότερα ποσά. Τα κριτήριά του ΕΚΟΜΕ είναι τυπικά, τεχνοκρατικά: εάν η αίτηση πληροί τις απαιτούμενες τυπικές προϋποθέσεις, εγκρίνεται, διαφορετικά όχι. Κριτήρια περιεχομένου ταινιών, ύφους, ιδεολογίας, στην Ελλάδα έχει, θεσμικά, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου – μόνο που δεν έχει χρήματα να διανείμει.
Διαβάστε εδώ γιατί η σωστή λειτουργία του ΕΚΟΜΕ δεν αποτελεί και ολοκληρωμένη κυβερνητική πολιτική για τον κινηματογράφο
Επί δεκαετίες, υπουργοί κάθε παράταξης εξήγγειλαν τη δημιουργία ενός οργάνου με τη λειτουργία του ΕΚΟΜΕ, την εφαρμογή του tax rebate, δηλαδή, που λειτουργεί ανταγωνιστικά σε όλες τις γύρω χώρες. Καλώς ή κακώς (τη γνώμη του ο καθείς με την ψήφο του), αυτό εφαρμόστηκε από την Κυβέρνηση Σύριζα. Δεν είναι πανάκεια για την ελληνική κινηματογραφική βιομηχανία, σίγουρα δεν λύνει άλλα προβλήματα, αλλά ήταν ζητούμενο, πραγματοποιήθηκε και λειτουργεί. Είναι η πρακτική εφαρμογή όλης της επί χρόνια αερολογίας για το πώς «η Ελλάδα μας θα γίνει το νέο Χόλιγουντ». Δεν θα γίνει, αλλά έχει το κίνητρο να προσελκύει μεγάλες παραγωγές.
Διαβάστε ακόμη: Οι «Ενήλικοι στο Δωμάτιο» του Κώστα Γαβρά ξεκινούν γυρίσματα
Το εάν είναι σκόπιμο, έξυπνο, λογικό, ο Κώστας Γαβράς για επόμενη ταινία του να επιλέξει να μεταφέρει στο σινεμά το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη κι αυτό να το κάνει ακριβώς μέσα στην ελληνική προεκλογική περίοδο είναι ένα σοβαρό θέμα προς συζήτηση. Αλλά αφορά τον Κώστα Γαβρά και όχι τον ΕΚΟΜΕ, τον Λευτέρη Κρέτσο ή τον Νίκο Παπά που, άλλωστε, δημοσίευσαν την απόφαση στη Διαύγεια, όπως κάνουν για όλες τις ταινίες που εγκρίνονται από τον φορέα, όπως θα έβλεπαν όλοι, αν ασχολούνταν λίγο περισσότερο.
Σχόλια για αυτό το άρθρο