ΤΩΡΑ |
Παίζει τίποτα καλό; Ο ΤΑΖ κοντράρει σε 5 βήματα τις 2 πιο hot ταινίες της εβδομάδας που όλοι συζητάνε αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι «καίνε» για το σωστό λόγο, και βγάζει νικητή.
“JULIETA” VS “O ΛΟΓΙΣΤΗΣ (THE ACCOUNTANT)”
- ΤΟ «ΠΑΚΕΤΟ»:
J.: H πολυδιαφημισμένη επιστροφή του Αλμοδοβάρ σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα (;), δηλαδή το γυναικείο ψυχογράφημα μελόδραμα ανατρεπτικής ανάγνωσης. Μωρέ τι μας λες; Αυτό είναι που ξέρει να κάνει καλύτερα ο Αλμοδοβάρ επειδή εσύ είσαι μια σαλονάτη 50άρα σινεφίλ με ταγέρ; Δηλαδή τόσα χρόνια ανατρεπτικής σάτιρας, στιλιστικού παροξυσμού και κατάλυσης κάθε ταμπού, δεν είναι Αλμοδόβαρ; Ή απλώς χαλάστηκες με το προ τριετίας διασκεδαστικότατο καρακιτσάτο ξεμπούρλεμα του στo «Δεν Κρατιέμαι».
(COSMOPOINTS: 6)
Ο. Λ.: Η ιδέα σούπερ.Ένα νέο είδος σούπερ ήρωα μας ήρθε στην πόλη μας, που δεν φοράει μπέρτα, έχει σούπερ καρατέκα δυνάμεις, φονικά ένστικτα χωρίς ενοχές αλλά καρδιά μάλαμα, δουλεύει κανονικά με κοστούμι και γραβάτα σαν λογιστής, τόσο φανερά όσο και κρυφά, αναλαμβάνοντας να τακτοποιήσει τις «οικονομικές» βρωμιές των μεγαλύτερων εγκληματιών του κόσμου εφ’ όσον είναι υπερδιάνοια στα μαθηματικά και μπορεί να σου πει σε ένα δευτερόλεπτο πόσο κάνει 654.321,7 επί 764,32 και είναι τελείως ακοινώνητος επειδή είναι αυτιστικός. Όχι της ελαφριάς μορφής, αλλά της κάργα, αυτή που τα παιδιά χτυπιούνται και πάνε πέρα δώθε. Η μάνα του δεν άντεξε τη φάση και παράτησε αυτόν και τον αδερφό του κι ο στρατιωτικός πατέρας ανέλαβε προσωπικά την κατάσταση, με σκληρή εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες και άλλα μαντζούνια με αποτέλεσμα κούκλα, εφόσον ο ήρωας κατάφερε να έχει μια κανονική, περίπου, συμπεριφορά, να είναι δισεκατομμυριούχος και να τον κυνηγάει το τμήμα οικονομικού εγκλήματος και όχι μόνο. Το μόνο που τον προδίδει ότι είναι αυτιστικός είναι το βλέμμα του αλλά για αυτό μάλλον ευθύνεται ο Μπεν Άφλεκ που πάντα αυτό το βλέμμα έχει, απλά εδώ του ταιριάζει και σαν ρόλος. (COSMOPOINTS: 9)
2. ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
J.: Μια γυναίκα έρχεται αντιμέτωπη με το παρελθόν της και τα γεγονότα που την οδήγησαν σε αποξένωση από την κόρη της. Το σενάριο βασίζεται σε διαφορετικά διηγήματα, με έντονο θεατρικό χαρακτήρα εσωτερικού μονολόγου – ψυχογραφήματος. Στο σινεμά όμως ο μονόλογος δεν κάθεται, που σημαίνει πως πρέπει να εφευρεθούν άλλα μέσα για να βγει στο φως το σκοτάδι του ήρωα. Δυστυχώς εδώ έχουμε μια βούβα σκέτη, τίγκα στην σαπουνοπερική σύμπτωση και υπερβολή, χωρίς σχεδόν ίχνος χιούμορ, με το εύρημα των τριών διαφορετικών ηθοποιών που υποδύονται την ηρωίδα σε διαφορετικές φάσεις της ηλικίας, ως και γελοίο.
(COSMOPOINTS: 4)
Ο.Λ.: Όσο καλός είναι ο ήρωας στα μαθηματικά τόσο σκράπας πρέπει να ήταν στη γεωμετρία ο σεναριογράφος, εφ’ όσον την έννοια δόμηση δεν την έχει με την καμία. Δημιουργικότατος σε συναρπαστικές ενίοτε και τραβηγμένες από τα μαλλιά ιδέες και λύσεις (φλερτάροντας κάποια στιγμή επικίνδυνα με τη γελοιότητα), δεν έχει την παραμικρή ιδέα πώς να τις βάλει σε μια τάξη, καταφεύγοντας στη θεωρία του χάους. Τον σώζει η ευρηματικότητα του και το υπέροχο φινάλε.
(COSMOPOINTS: 5)
3.Η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:
J.: Είναι τόσο φανερή η κόμπλα του Πέδρο από το «κράξιμο» των κριτικών για την προηγούμενη του ταινία, που εδώ σκηνοθετεί σαν τον άσωτο υιό, που πρέπει να αποδείξει ξανά πόσο βαθύς, καλλιτεχνικός, μελετηρός και ώριμος είναι. Όπως και ο συμμαθητής σου από το σχολείο που προσπαθούσε το ίδιο, έτσι κι ο Αλμοδοβάρ κατορθώνει απλά να σε κάνει να βαριέσαι. Μοναδικό του συν, το πάντα ατμοσφαιρικό του πλανάρισμα και μεμονωμένες εμπνεύσεις που δε σώζουν όμως την κατάσταση με μια ενοχλητική μουσική θρίλερ συνέχεια από πίσω λες και θα συμβεί κάτι σημαντικό που φυσικά δε συμβαίνει.
(COSMOPOINTS: 6)
Ο.Λ.: Αν ο σεναριογράφος είναι ο ηθικός αυτουργός του εγκλήματος ο σκηνοθέτης είναι πάντα ο εκτελεστής όμως ούτε ο Γκάβιν Ο Κόνορ καταφέρνει να βάλει τάξη. Παρ’ όλα αυτά δημιουργεί ατμόσφαιρα, δεν μασάει τα (κινηματογραφικά) λόγια του στη σκοτεινιά, την ένταση και τη βία, διακρίνεται από ευαισθησία απέναντι στον χειρισμό του θέματος του αυτισμού και σκληρή δυναμικότητα στη δράση, δημιουργώντας ένα από τα πιο χορταστικά, παρά τα πολλά προβλήματά του, περιπετειώδη θρίλερ μυστηρίου της χρονιάς.
(COSMOPOINTS: 7)
4. ΚΟΣΜΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ, ΤΑΜΕΙΟ:
J.: Από τις Κάνες έφυγε για άλλη μια φορά χωρίς βραβείο. Στο rottentomatoes 84 κριτικοί του δίνουν έναν αξιοπρεπέστατο μέσο όρο 7,5 και ο μέσος όρος των Ελλήνων κριτικών είναι το τριάστερο, με μια όμως αίσθηση του υποχρεωτικού λόγω ονόματος και χωρίς ενθουσιασμό. H πλειοψηφία πάντως των θεατών με τους οποίους μίλησα στην πρεμιέρα ήταν λιγότερο ή περισσότερο φανερά, απογοητευμένοι. Αναμενόμενα πολύ καλή η πορεία του στο ισπανικό box office, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το ίδιο θα ισχύσει και στο Ελληνικό αφού ο Πέδρο και ο Γούντι Άλεν ακόμα κι αν πορδίσουν, φράγκα θα κερδίσουν.
(COSMOPOINTS: 7)
O.Λ.: Ηγήθηκε του αμερικάνικου box office την προηγούμενη εβδομάδα με καλύτερα από τα αναμενόμενα, αποτελέσματα αν υπολογίσει κανείς το μπουνίδι από μεγάλο μέρος των «ειδικών» που όμως σε σύνολο 162 κριτικών στα rottentomatoes του έδωσαν τελικά μέσο όρο 5,7. Το «καλύτερα από τα αναμενόμενα» όμως από μόνο του δεν αρκεί, σε μια γενικά πεσμένη εισπρακτική περίοδο για να θεωρήσει κανείς την ταινία επιτυχία, με πιθανότερη κατάληξη της, δυστυχώς τη λήθη γιατί άξιζε περισσότερα.
(COSMOPOINTS: 6)
5. ΤΑΖ SAYS:
J.: Από όσο θυμάμαι τις ταινίες του, παίζει να είναι και η πιο απογοητευτική μου εμπειρία, μετά το «Μυστικό μου Λουλούδι» (1995). Δεν αισθάνθηκα τίποτα, ακολούθησα την ιστορία ως ένα σημείο με σχετικό ενδιαφέρον και έμεινα εντελώς αδιάφορος στο φινάλε.
(COSMOPOINTS: 4)
Ο.Λ.: Παρά τις πολλές κουλαμάρες του, με παρέσυρε, το ευχαριστήθηκα, με κράτησε στο κάθισμα μου με τις ανατροπές του, συμπάθησά τον ήρωά του, και θεωρώ πως είναι όχι μόνο από τα πιο ενδιαφέροντα και συναρπαστικά δείγματα του είδους που έχω δει εδώ και καιρό αλλά πως έχει «καρδιά» και ανοίγει και νέους δρόμους.
(COSMOPOINTS: 7)
ΚΑΙ Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ:
-Ο ΛΟΓΙΣΤΗΣ: 6,8 / 10
-JULIETA: 5,4 / 10
Κάνε κονέ με τον ΤΑΖ στο www.facebook.com/tazthebuzz ή στείλε του εξώδικα και απειλητικές επιστολές στο terra_gelida@hotmail.com
Σχόλια για αυτό το άρθρο