1968: Tι έβλεπαν οι θεατρόφιλοι 50 χρόνια πριν!

Θεατρική αναδρομή 50 χρόνια πριν για να μάθουμε τι έβλεπαν οι θεατρόφιλοι στις θεατρικές σκηνές, πόσα έργα Ελλήνων και πόσα έργα ξένων συγγραφών παίχτηκαν και ποιοι θίασοι ξεχώρισαν το 1968. Όπως και στην εποχή μας, υπήρξε φαγωμάρα για την ποιότητα των έργων που ανέβηκαν αλλά και την ποσότητα. Πού να ήξεραν μισό αιώνα μετά, πόσες θεατρικές παραστάσεις θα βλέπαμε σε μία χρονιά και ποια θα ήταν η ποιότητά τους!

ΣχετικάΆρθρα

Τη θεατρική περίοδο 1967 – 1968 λειτούργησαν στην Αθήνα και στον Πειραιά 25 θέατρα. Τα 22 ήταν πρόζας και τα υπόλοιπα τρία, μουσικά. Τα μουσικά ήταν η Λυρική Σκηνή -με όπερες και οπερέττες- το Ακροπόλ και το Άλφα, με επιθεωρήσεις. Στα θέατρα πρόζας ανέβηκαν 50 έργα, 30 ξένα και 20 Ελληνικά. Από τα 30 ξένα έργα, τα 16 ήταν Γαλλικά και τα υπόλοιπα: 5 αγγλικά, 4 ιταλικά, 2 αμερικανικά, ένα νορβηγικό, ένα ουγγρικό κι ένα ρωσικό. Από τα Ελληνικά έργα, τα 7 ήταν καινούργια και τα 11 επαναλήψεις.

Από τα έργα πρόζας, 6 μόνο κράτησαν όλη τη σεζόν. Αυτά ήταν τα εξής: Ο σύζυγος της κυρίας Προέδρου, Καϋμένε μου Μάρικ, Αγάπη μου Ουάουα, Μαρία του Οκτώβρη, Ένας βλάκας και μισός και Ήταν ένας πλέι μπόι. Στη θερινή περίοδο λειτούργησαν στην Αθήνα 11 θέατρα. Σε αυτά, στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο παίχτηκαν συνολικά 27 έργα. Επίσης, γιορτάστηκαν 100 χρόνια από τη γέννηση του Ξενόπουλου και του Πιραντέλο

Ως αξιόλογες παραστάσεις, το γεγονός της χρονιάς ήταν η παρουσίαση από το Εθνικό Θέατρο στα Επιδαύρια, της αμφισβητούμενης τραγωδίας του Ευρυπίδη “Ρήσος” καθώς και της κωμωδίας του Αριστοφάνη “Ιππής”, και οι παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης από τον Κάρολο Κουν και του Αλέξη Σολωμού στο Προσήνιο. Το κοινό όμως, έδειξε ιδιαίτερη προτίμηση στην κωμωδία, Ελληνική και ξένη. 5.500.000 θεατές παρακολούθησαν θέατρο. 3.500.00 είδαν θέατρο πρόζας και 2.000.000 μουσικό θέατρο. Τα Ελληνικά έργα παρακολούθησαν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο θεατές, αυξάνοντας έτσι την ευθύνη των Ελλήννω συγγραφέων έναντι των πολυάριθμων θαυμαστών τους.

Ας δούμε αναλυτικά τι είδαν οι θεατρόφιλοι το 1968:

Αρχαίο δράμα (τραγωδία και κωμωδία): Παρουσιάστηκαν7 παραστάσεις. Στα Επιδαύρια οι: Επτά επί Θήβας (για πρώτη φορά στην Επίδαυρο), Ρήσος , Ιππής (για πρώτη φορά επίσης στην Επίδαυρο) -και οι τρεις από το Εθνικό Θέατρο. Οιδίππους τύραννος (από το ΚΘΒΕ), Ιππόλυτος (στο Ηρώδειο από το Πειραϊκό Θέατρο), Ιφιγένεια εν αυλίδι (από το Πειραϊκό Θέατρο) και Η θυσία του Αβραάμ (από το ΚΘΒΕ)

Κλασσικοί και νεοκλασσικοί: Ταρτούφος (από το Εθνικό Θέατρο), Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις (από το Εθνικό Θέατρο), Οι δανειστές, Το κύκνειον άσμα (και τα δύο από την Κρατική Σκηνή Θεσ/νίκης), και ο Έμπορος της Βενετίας (από το ΚΘΒΕ). Σύνολο: 6 παραστάσεις

Σύγχρονο δράμα: 13 παραστάσεις με τα έργα: Καυμένε μου Μάρικ (από το θίασο Φέρτη-Καλογεροπούλου), Έτσι είνια αν έτσι νομίζετε (Θέατρο Τέχνης), Οικογένεια Μαρεσκώ (θίασος Πέτρου Φυσσούν), Το βαλς των ταυρομάχων (θίασος Μυράτ-Ζουμπουλάκη), Ερρίκος ο Δ’ (Εθνικό Θέατρο), Η Μαρία του Οκτώβρη (θίασος Χατζίσκου-Νικηφοράκη), Ο γυάλινος κόσμος (από το Προσκήνιο), Διά παρασχεθείσας υπηρεσίας (θίασος Ελεάννας Απέργη-Δ. Παγουλάτου), Ρωμαίος και Αννέτα (από το Προσκήνιο), ‘Εξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα (από το Θέατρο Τέχνης), Οι δούλες (Θέατρο Τέχνης), Το καλοκαίρι (Θέατρο Τέχνης) και Το παιχνίδι του θανάτου (Θίασος Βαλάκου-Αλεξανδράκης)

Σάτιρα και κωμωδία: σύνολο 14 έργα. Ο σύζυγος της κυρίας προέδρου (θίασος Κώστα Μουσούρη), Αγάπη μου Ουάουά (θίασος Αναλυτή-Ρηγόπουλου), Μάμα (από το θίασο Κατερίνας), Τρέχουν.. τρέχουν (θίασος Βαλάκου-Αλεξανδράκης), Ζητήστε την Βίκυ (θίασος Τζένης Καρέζη), Τόπο στα νιάτα (θίασος Βουγιουκλάκη-Παπαμιχαήλ), Το κουρέλι (θίασος Βαλάκου-Αλεξανδράκης), Θυμήσου το Σεπτέμβρη (θίασος Έλλης Λαμπέτη), Μπαμπά καϋμένε μπαμπα, η μαμά σε κρέμασε στο ντουλάπι και είμαι τόσο λυπημένος… (από το Προσκήνιο), Η δικηγορίνα (θίασος Μυράτ-Ζουμπουλάκη), Γλυκιά μου Μπριζίτ (θίασος Βουγιουκλάκη-Παπαμιχαήλ), Πέπσι (θίασος Έλλης Λαμπέτη), Ψύλλοι στα αφτιά (θίασος Ντίνου Ηλιόπουλου), Ένας ιδανικός θίασος (Εθνικό Θέατρο)

‘Ελληνες συγγραφείς: Ο κλέψας του κλέψαντος (Δημήτρη Ψαθά, θίασος Μίμη Φωτόπουλου), Δύο κορόιδα και μια νύφη (Τσιφόρου-Βασιλειάδη, θίασος Βουτσά-Γιούλη-Κωνσταντίνου), Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα (Αλέκου Σακελλάριου, θίασος Κοντού-Νικολαϊδη-Πάντζα-Βογιατζή), Ένας βλάκας και μισός (Δ.Ψαθά, θίασος Γκιωνάκη-Σύλβα-Στεφανίδου-Μιχαλόπουλου), Γιάννης, Τζόνι και Ιβάν (του Ντίνου Ηλιόπουλου από το θίασό του), Καινούργια ζωή (Δ. Μπόγρη, Εθνικό Θέατρο), Μια Ιταλίδα στην Κυψέλη (Τσιφόρου-Βασιλειάδη, θίασος Κοντού-Πάντζα-Βογιατζή-Νικολαϊδη), Άνοιξη και φθινόπωρο (Νίκου Βυζαντινού, θίασος θεάτρου Βεάκη), Η τελευταία φουρτούνα (Σ. Φωτιάδη, θίασος Ντ. Ηλιόπουλου), Ψυχοσάββατο-Θείος Όνειρος (Γρ. Ξενόπουλου, Εθνικό Θέατρο), Πες τα Τιμολέων (Δ. Ψαθά, θίασος Βουτσά-Γιούλη-Κωνσταντίνου), Ήταν ένας πλέι μπόι (Γιαλαμά-Πρετεντέρη, θίασος Κωνσταντάρα-Χρονοπούλου-Ρίζου), Βαβυλωνία (Βυζάντιου, θίασος Απέργη-Παγουλάτου), Οι αιχμάλωτοι (της Α. Παλαιολογοπούλου, ΚΘΒΕ), Και η γάτα μου έχει τρισέγγονα αλλά ποιος τη μαζεύει από τα κεραμίδια (Α. Σακελλάριου, θίασος Κατερίνας), Το φιόρο του Λεβάντε (Γ. Ξενόπουλου, ΚΘΒΕ), Δεσποινίς ετών 39 (Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, θίασος Απέργη-Παγουλάτου), Το παιχνίδι του γάμου (Πρετεντέρη-Γιαλαμά, θίασος Τζένης Καρέζη), Ο κουτσομπόλης (Δ. Ψαθα, θίασος Γκιωνάκη-Σύλβα), Ο Στρατής παραστράτησε (Γιαλαμά-Πρετεντέρη, θίασος Ρίζου-Χρονοπούλου-Βουτσά-Βογιατζή), Αύριο θα είμαστε πλούσιοι (Στεφ. Φωτιάδη, θίασος Ανθόπουλου-Ιασωννίδου), Ο διευθυντής της ιδιαιτέρας (Τσιφόρου-Βασιλειάδη, θίασος Τζένης Καρέζη), Νυφιάτικο τραγούδι (Ν. Περγιάλη, θίασος Άλκηστις Γάσπαρη), Και ένα και δύο και τρία (Α. Σακελλάριου, θίασος Γ. Γκιωνάκη), Ένας Ιππότης για την Βασούλα (Γιαλαμά-Πρετεντέρη, θίασος Τζένης Καρέζη), Ζητείται νέα με προίκα (Τσιφόρου-Βασιλειάδη, θίασος Βουγιουκλάκη-Παπαμιχαήλ). Σύνολο: 26 έργα

Μουσικό Θέατρο: Αθήνα Χαρτοπαίχτρα (Γιαννακόπουλου-Νικολαϊδη, στο θέατρο Ακροπόλ), Γιεγιέδες και μπουζούκια (Ν. Ελευθερίου-Η. Λυμπερόπουλου, θέατρο Άλφα), Ψιθυρίσματα (Ασημακόπουλου-Σπυρόπουλου-Παπαδούκα, θέατρο Ακροπόλ), Μπόνι και Κλάιντι αλά Ελληνικά (Τραϊφόρου-Ελευθερίου, θέατρο Βέμπο), Και μη χειρότερα (Σακελλάριου-Τζαβέλλα, θέατρο Μετροπόλιταν), Όνειρα απατηλά (Γιαννακπόπουλου-Νικολαϊδη-Κατσαρού, θέατρο Εθνικού Κήπου), Βλέπε, άκου, σώπα (Τραϊφόρου-Ελευθερίου, θέατρο Βέμπο). Σύνολο 7 έργα.

Τα συμπεράσματα δικά σας!