Έλλη Τρίγγου: Η πιο hot πρωταγωνίστρια

Την είδα για πρώτη φορά στην πρεμιέρα του Suntan. Εκτός του ότι ενθουσιάστηκα με την ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, εντυπωσιάστηκα με την νεαρή πρωταγωνίστρια. Ένα ξανθό, φυσικά όμορφο κορίτσι, όπως αυτά των καλών οικογενειών, που το ξέρουν και δεν παριστάνουν τις μοιραίες γυναίκες, αλλά έχουν την εικόνα του αφοπλιστικά λαμπερού ροκ αγοροκόριτσου που τελικά κυνηγάνε όλα τα αγόρια. Εκείνη τη βραδιά την πέτυχα στο διάλειμμα και την αγκάλιασα σαν να την ήξερα χρόνια.

Με το που τελείωσε το πρώτο έτος στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου, η Έλλη Τρίγγου έγινε ανάρπαστη. Για ευνόητους λόγους. Τη συνάντησα στο Zonars, όπου ήρθε χαμογελαστή και γεμάτη μπούκλες, έχοντας βγει από το σετ του γυρίσματος της νέας ταινίας του Παπαδημητρόπουλου, το Monday, με πρωταγωνιστές τον Sebastian Stan (γνωστό από το Captain America) και την Denise Gough. Η Έλλη φυσικά και ήταν ενθουσιασμένη. Θεατρικά σκίζει για τρίτη χρονιά στο Στέλλα Κοιμήσου, συμμετέχει με επιτυχία στην αγγλική σειρά The Durrels και ντύνεται Βιόλα για τον Ερωτευμένο Σαίξπηρ, που βασίζεται στην οσκαρική ταινία Shakespeare in love και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Αλλά ας βάλουμε μια σειρά, για να γνωρίσουμε καλύτερα ένα αστέρι αδιαφιλονίκητα ανερχόμενο.

Δαντελένιο κορμάκι και δερμάτινο παντελόνι Free People, Attica.  Περιδέραιο με διαμάντια pave από την ΒοΒο collection και χρυσό δαχτυλίδι με spinel και διαμάντια, από τη Facet de la Nuit collection, όλα Katerina Ioannidis.

–Έλλη, από πού είσαι;

Έχω γεννηθεί στην Πάτρα. Φύγαμε με τη μαμά μου όταν ήμουν δύο χρονών και μεγάλωσα στην Αθήνα, στον Βύρωνα.

–Γιατί έγινες ηθοποιός;

Δεν ήταν παιδικό μου όνειρο. Είχα ανησυχίες και αισθάνομαι πως το επάγγελμα του ηθοποιού λειτούργησε σαν δίαυλος επικοινωνίας με τον εαυτό μου. Δηλαδή, ήθελα να βρω έναν τρόπο να εκφραστώ και να επικοινωνήσω όλα αυτά που με «έκαιγαν».
–Τι σε «έκαιγε»;

Πάντα ήθελα να καταλάβω γιατί και πώς σκέφτονται οι άνθρωποι, πώς παίρνουν τις αποφάσεις τους, με ποια κριτήρια. Ήθελα μέσα από τους άλλους να καταλάβω εμένα. Αντιλαμβάνεσαι μέσα από την τέχνη, επειδή έχει μία πολύ προσωπική κατάθεση. Δεν μπορείς να αποφύγεις να συναντηθείς με αυτό που είσαι.
–Οι γονείς σου πώς δέχτηκαν την απόφαση να γίνεις ηθοποιός και να πας στο Εθνικό;

Με μεγάλη χαρά. Κατάλαβαν ότι με αυτόν τον τρόπο η ανάγκη μου βρήκε τον δρόμο της. Ότι βρήκα έναν χώρο μέσα στον οποίο μπορώ να υπάρχω άνετα.
–Έχουν κάποια σχέση με τα καλλιτεχνικά;

Ο μπαμπάς μου έπαιζε ερασιτεχνικά θέατρο για πολλά χρόνια. Ήμουν πάντα εκεί κοντά, θαυμάστρια. H αλήθεια είναι ότι δεν με είχα φανταστεί ποτέ πάνω στη σκηνή, γιατί είμαι άτομο αρκετά συνεσταλμένο. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ η διαδικασία με το θέατρο να διαχειριστώ όλο αυτό το θέμα της εσωστρέφειας.
–Έχεις αδέλφια;

Έχω δύο υπέροχα αδέλφια μικρότερα, 12 και 13 ετών, από τον επόμενο γάμο του πατέρα μου. Τους έχω απίστευτη λατρεία. Μου έχουν μάθει πάρα πολλά πράγματα. Η 12χρονη αδελφή μου μου είπε τις προάλλες την εξής ατάκα όταν τη ρώτησα κάτι για το πρόγραμμά της μέσα στην εβδομάδα: «Δεν ξέρω τι θα κάνουμε αύριο, ζω το τώρα»! Κι ο αδελφός μου είναι ο πιο δυνατός άνθρωπος που ξέρω.
–Φαίνεται ότι έχεις μια ισορροπημένη ευρύτερη οικογένεια.

Τώρα πια έχει κατακτηθεί και αυτό. Δεν ήμουν καθόλου εύκολο παιδί. Πολύ αντιδραστικό πλάσμα κατά πάντων. Αφού πέρασα το στάδιο της έξαρσης, του θυμού και της εκτόνωσης, ηρέμησα. Δέχτηκα και με αποδέχτηκαν.

Μεταξωτό φόρεμα Free People, Attica. 

–Παρατηρώ αυτό το σύνδρομο της φυσικά ωραίας κοπέλας που αντί να δίνει έμφαση στην εμφάνιση την αποδομεί πολύ εύκολα.

Γνωρίζω ότι έχω κάποια εξωτερικά χαρακτηριστικά που μπορεί κάποιος να τα θεωρεί ευνοημένα. Έχω καταλάβει όμως ότι δεν έχει σημασία αυτό. Πάντα είχα ανάγκη να ξέρω αν ο άνθρωπος που έχω απέναντί μου βλέπει κάτι άλλο πέρα από αυτή την πρώτη εικόνα. Έτσι, έχω απομυθοποιήσει αυτό το κομμάτι. Αναγνωρίζω τη δύναμή του και τη σέβομαι πάρα πολύ, αλλά θεωρώ ότι η ομορφιά είναι κάτι πολύ πιο σπουδαίο, πολύτιμο και εσωτερικό. Με τα χρόνια που περνούν η εμφάνιση αλλάζει και θα μείνει ό,τι χτίζουμε.
–Πώς βλέπεις αυτήν τη μόδα με τις selfies και την ωραιοποίηση που περνάει όλος ο πλανήτης;

Με τρομάζει λίγο. Δεν μπορώ να καταλάβω την πηγή του. Φοβάμαι ότι αυτό είναι ένα τρικ που μας έχει αποσπάσει από τον χρόνο, γιατί πλέον αντί να ζήσουμε τη στιγμή, την απαθανατίζουμε για να μείνει. Θεωρώ πως η βάση των social είναι πλέον για να προωθήσεις τη δουλειά σου. Στο Facebook δεν ποστάρω τίποτα προσωπικό πια. Δεν αισθάνομαι άνετα, γιατί μπορεί να έχω 3.000 φίλους, ξέρω όμως ότι δεν είναι όλοι φίλοι πραγματικά. Είμαι αρκετά κοντά στο να αρχίσω να απεμπλέκομαι σιγά σιγά. Ενδεχομένως να κρατήσω μόνο το Instagram. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει λόγος να εκθέτουμε την οικογένειά μας και τις προσωπικές μας στιγμές στα μάτια τόσων ανθρώπων. Τα ζούμε για μας.
–Στην προσωπική σου ζωή ψάχνεις ασφάλεια και διακριτικότητα ή είσαι πιο ατίθαση και ελεύθερη;

Ελεύθερη προσπαθώ να είμαι και θέλω να νιώθουν ελεύθεροι και οι άνθρωποι που είναι μαζί μου. Προσπαθώ να καταπολεμώ την κτητικότητα, αυτή είναι η πρόθεσή μου.
–Είσαι ζηλιάρα – Σκορπίνα γαρ;

Ήμουν πολύ. Καταστάσεις με δράματα και πράγματα τα έχω στο πετσί μου, τα έχω ζήσει και τα έχω περάσει. Αλλά έκλεισε αυτός ο κύκλος και είμαι OK. Όποιος θέλει να είναι κοντά μου και θέλω κι εγώ, είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτος και θα τον έχω στους ουρανούς. Δεν μπορώ να κρατήσω κανέναν κοντά με το ζόρι. Σε οποιαδήποτε σχέση. Πάνω απ’ όλα ελευθερία.
–Εκτός από το “Στέλλα Κοιμήσου”, που συνεχίζεται για τρίτη χρονιά στο Θέατρο Τζένη Καρέζη, πρωταγωνιστείς και στον “Ερωτευμένο Σαίξπηρ”. Πώς είναι αυτή η εμπειρία;

Μοναδική, γιατί βρίσκομαι σε έναν θίασο που είναι ο ορισμός του θεάτρου. Έχω συναντήσει πολύ ταλαντούχους ανθρώπους. Και με τον Γιάννη Κακλέα στο τιμόνι, που είναι αυστηρός σκηνοθέτης και καλά κάνει. Γιατί ο άνθρωπος είναι ενορχηστρωτής. Είναι τεχνίτης, σπουδαίος μαέστρος. Ακόμα ανακαλύπτω τα πάντα, τη μεγάλη σκηνή, την εκφραστικότητα και την εξωστρέφεια στο παίξιμο που απαιτεί αυτός ο χώρος.
–Πώς σε επέλεξε ο Κακλέας για το έργο;

Η επαφή έγινε από ένα τηλεφώνημα του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου, ο οποίος μου ζήτησε να συναντηθούμε οι τρεις μας. Αυτό που είχε πολλή πλάκα είναι μία ιστορία που μου είπαν. Όταν έψαχναν να βρουν ένα κορίτσι που θα κάνει τη Βιόλα που ερωτεύεται ο Σαίξπηρ, ο Χαραλαμπόπουλος είπε στον Κακλέα ότι έχει μία κοπέλα στο μυαλό του που είχε δει στην ταινία “Suntan”. «Δεν θα πάρουμε αυτή, θα πάρoυμε μία που έχω δει στο “Στέλλα Κοιμήσου”», απάντησε ο Κακλέας. Και ήμουν εγώ, το ίδιο άτομο. Κοίτα να δεις τι πλάκα που έχει το κάρμα.

Πουλόβερ M MISSONI, Linea Imports. Χρυσά σκουλαρίκια με turquoise και φούντες, από την BoBo collection, και χρυσό δαχτυλίδι με spinel και διαμάντια, από τη Facet de la Nuit collection, όλα Katerina Ioannidis.

–Μίλησέ μου και για το φιλόδοξο “Monday”…

Μετά το “Suntan”, ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος ανοίγει τα φτέρα του για διεθνείς παραγωγές και συνεργασίες και πολύ καλά κάνει γιατί είναι αστέρι και του αξίζουν μόνο τα καλύτερα. Μου έκανε τη μεγάλη τιμή και χαρά να κάνω ένα πέρασμα από την ταινία του, σε άλλη μορφή πλέον, δεν παίζω το κοριτσάκι, αλλά μια κυρία πληγωμένη. Στο “Monday” πρωταγωνιστούν ο Sebastian Stan και η Denise Gough, που πιστεύω άλλαξε η ζωή τους με αυτήν την ταινία και με τον τρόπο που δουλεύει ο Αργύρης. Από ελληνικής πλευράς παίζουν ο Γιώργος Πυρπασόπουλος, η Σοφία Κόκκαλη, η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, ο Ανδρέας Κωνσταντίνου και άλλοι πολλοί. Έκανα κι ένα γκεστ στον τέταρτο κύκλο της βρετανικής σειράς “The Durrells”. Θέλησαν να εμφανιστεί ξανά ο ρόλος μου μετά τον τρίτο κύκλο και χάρηκα πολύ γι’ αυτό.
–Από όλα τα μέσα ποιο είναι το πιο αγαπημένο σου;

Στ’ αλήθεια δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάτι. Η πρώτη μου δουλειά ήταν στον κινηματογράφο. Μου έχει δοθεί η ευκαιρία να δουλέψω στο σινεμά, αυτό δεν είναι καθόλου αυτονήτο. Είμαι ευγνώμων. Το σινεμά με τρελαίνει, έχω έρωτα! Σιγά σιγά ανακαλύπτω και το θέατρο. Άλλη μαγεία!
–Στον ελεύθερο χρόνο σου τι κάνεις;

Όταν υπάρχει, ξεκουράζομαι. Μου αρέσει να κάνω λίγο γιόγκα και διαλογισμό. Γενικά, κάνω ήρεμα πράγματα που με συντονίζουν και με χαλαρώνουν. Σε πιο δυναμική κατάσταση, μου αρέσει να κάνω ακροβατικά, να σκαρφαλώνω και να πέφτω. Bungee jumping δεν έχω κάνει ποτέ. Το φοβάμαι, αλλά το θέλω πολύ. Και μόνο που το σκέφτομαι τρέμει η καρδιά μου, όμως θα ήθελα να δοκιμάσω τον εαυτό μου σε αυτήν τη διαδικασία.
–Ποιους ηθοποιούς θαυμάζεις;

Λατρεύω την Isabelle Huppert και χάρηκα που γνώρισα την Denise Gough.
–Ωραίους άντρες ποιους θεωρείς;

Τον Daniel Day-Lewis, τον James Franco, και έρωτες διαχρονικοί είναι ο Johnny Depp και ο Leonardo DiCaprio.
–Αν σου έκαναν πρόταση από το εξωτερικό, π.χ. από την Αγγλία, θα πήγαινες;

Φυσικά, με πολλή χαρά, αν και εδώ δουλεύω πολύ όμορφα και πολύ δημιουργικά. Ό,τι έχω συναντήσει μέχρι στιγμής ήταν ευχής έργο.
–Πώς βλέπεις την κατάσταση της χώρας μας; Τα έχουμε δοκιμάσει όλα, αριστερά, δεξιά, πλαγίως, και όλα καταλήγουν στον ίδιο παρονομαστή.

Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη και όταν τρελαίνομαι και πληγώνομαι με αυτά που βλέπω προσπαθώ να βγάζω τον εαυτό μου λίγο απέξω και να κοιτάζω πιο «οικουμενικά» τα πράγματα, να μη βλέπω μόνο τη στιγμή, γιατί αν πάρεις τις στιγμές θα σου σηκωθεί η τρίχα. Συνολικά έχω την αίσθηση –και δεν θέλω να πιστεύω ότι ονειροβατώ– ότι τα πράγματα στην ανθρωπότητα πάνε καλύτερα, υπάρχει μια θετική εξέλιξη σε σχέση, για παράδειγμα, με πέντε αιώνες πριν. Πώς ήταν η θέση της γυναίκας πριν από κάποια χρόνια, πόσοι πόλεμοι γίνονταν… Δυστυχώς ή ευτυχώς, η ανάπτυξη και η εξέλιξη είναι πολύ αργή διαδικασία. Ο κόσμος αλλάζει πολύ αργά. Παράλληλα, σκοτώνονται άνθρωποι εν ψυχρώ, άλλοι φοβούνται, σκέφτομαι τι έχουμε να προσφέρουμε εμείς σε όλη αυτή την κατάσταση. Προσπαθώ να διατηρώ την αισιοδοξία ότι τα πράγματα εξελίσσονται θετικά. Άλλες φορές φρικάρω τελείως και θέλω να κλειστώ σε μια μαύρη τρύπα. Μετά συνειδητοποιώ την ευκολία αυτής της απόφασης, σηκώνομαι και συνεχίζω. Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για τον εαυτό μου και τους άλλους. Αυτή είναι η απάντηση για την κατάσταση που βιώνουμε.
–Αν γίνεις μεγάλη σταρ και σε κυνηγούν για εξώφυλλα κλπ, πώς θα το διαχειριστείς;

Δεν έχω φανταστεί συγκεκριμένα πράγματα για το πώς θα εξελιχθεί η τωρινή κατάσταση. Για την ώρα, αισθάνομαι σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. Προσπαθώ να είμαι επαγγελματίας και να στέκομαι απέναντι στις περιστάσεις αντάξια, και ταυτόχρονα ανακαλύπτω τα πάντα με παιδικότητα και χαρά. Ξέρω, γνωρίζοντας τον εαυτό μου, πού μπορώ να με φανταστώ, ποιον δρόμο να ακολουθήσω που με κάνει να νιώθω όμορφα και τι να αποφεύγω, είτε αυτό λέγεται δημοσιότητα, είτε αποτελεί τα υπόγεια των θεάτρων, είτε είναι το εξωτερικό ή τα βουνά.
–Θεωρείς ότι υπάρχει διαχωρισμός ποιοτικού και εμπορικού στη δουλειά σου;

Αυτήν τη στιγμή, στη χώρα και στο έτος που ζούμε, δεν θεωρώ ότι το επάγγελμα του ηθοποιού έχει διαχωρισμούς. Ότι υπάρχει δηλαδή ο εμπορικός ηθοποιός, ο πιο καλλιτέχνης κλπ. Είναι η δουλειά μας. Με την ίδια σοβαρότητα και υπευθυνότητα που αντιμετωπίζω ένα διαφημιστικό, με την ίδια σοβαρότητα αντιμετωπίζω και μια δουλειά που θεωρώ πιο καλλιτεχνική. Οτιδήποτε με το οποίο καταπιάνεσαι και το αντιμετωπίζεις με σεβασμό, έμπνευση και θαυμασμό το κάνεις σημαντικό. Πρέπει να ζήσουμε αξιοπρεπώς και θα κάνουμε ό,τι μας περνάει από το χέρι γι’ αυτό.

Σακάκι και δερμάτινο παντελόνι Free People, Attica. Χρυσό περιδέραιο από τη Flouria collection, Katerina Ioannidis.

Φωτογραφίες: Χρήστος Θεολόγου

Fashion Editor: Σίσσυ Σουβατζόγλου

Make up & hair: Δήμητρα Αλτάνη (D-Tales)

Βοηθός φωτογράφου: Χριστίνα Βασιλικού

Δείτε εδώ το instafeed του gynaikamagazine.gr