ΤΩΡΑ |
Πόσοι από σας ακούτε ένα τραγούδι από τα παλιά και αυτομάτως βλέπετε ένα μικρό βίντεο κλιπ από τη ζωή σας τότε; Εμένα το κεφάλι μου ήταν πάντα γεμάτο μουσική. Το χόμπι μου παιδί, ήταν να αγοράζω δίσκους. Δίσκους ζητούσα και από τους γονείς μου σε κάθε ταξίδι τους στο εξωτερικό. Ο Elton John τότε μου άρεσε περισσότερο για την φαντεζί εμφάνισή του. Λάτρευα τα τραγούδια του αλλά δεν πάθαινα το “ντελίριο” που πάθαινα με τους Beatles, τον Βowie και στον Clapton. Mε τον Eric Clapton είχα την τεράστια τύχη να κάνω παρέα στις αρχές της δεκαετίας του 90. Ήταν φίλος του πρώτου μου συζύγου γιατί με τον πατέρα του έκαναν μεγάλα φιλανθρωπικά έργα ενάντια στα ναρκωτικά. Μέναμε στη Γενεύη, ήμουν έγκυος με το Νίκο και το καλοκαίρι του 1992 ο Eric Clapton έκανε συναυλίες σε όλον τον κόσμο μαζί με τον Elton John. Στο στάδιο στη Λωζάννη μπήκαμε με το πούλμαν του Eric εμείς και άλλοι δύο άτομα συνεργάτες του. Κάτσαμε backstage όπου ο Eric Clapton είχε στήσει μία στρατιά με ποδοσφαιράκια για να παίζουν και να ανεβαίνει η αδρεναλίνη αντί να παίρνουν κόκες. Παράλληλα κάτσαμε και μιλήσαμε πολύ ώρα ( του έκαψα τον εγκέφαλο με τις άπειρες λεπτομέρεις που ήξερα για την καριέρα του) και μου είπε πως σταμάτησε τα ναρκωτικά όταν έφτασε στο σημείο να τα βλέπει όλα διπλά – double vision.
Με το πάσο Access All Areas με θράσος ανέβηκα πάνω στη στη σκηνή όταν ξεκίνησε με το Layla. Η κοιλιά μου 6 μηνών βαρούσε με τα δυνατά ηχεία, ο Νίκος μου μέσα χόρευε! Εβλεπα το γεμάτο στάδιο να τον αποθεώνει. Ο slowhand στα καλύτερά του. Και μετά τον Eric ήρθε η σειρά του Elton John. Είχε βραδιάσει και κάθισε στο πιάνο.. και ακούω την πρώτη νότα και αυτή τη μαγική φωνή.. και ανάβουν τους αναπτήρες. Και ο Elton John μας ανεβάζει στα ουράνια. Με το παντοδύναμο πάσο μου, στο τέλος της συναυλίας, χώθηκα στο καμαρίνι του. Μου χαμογέλασε διάπλατα μπροστά στον φωτισμένο καθρέφτη του, ανάμεσα στις μαύρες τραγουδίστριές του με τα φτερά. Μία τελείως διαφορετική ατμόσφαιρα από τα καμαρίνια του χαμηλών τόνων Clapton. Ένα coup de foudre το πάθαμε γιατί μου ζήτησε να φύγουμε με το δικό του πούλμαν από το στάδιο γεμάτο με τις τραγουδίστριες και εκείνον να τραγουδάνε γκόσπελ, να τσιρίζουν και να χαίρονται την επιτυχία και τη ζωή τους με ένα απίθανο natural high. Αυτό τον είχε ενώσει και με τον Eric Clapton- o αγώνας για μία καθαρή ζωή. Πάντα γνώριζα πως ο Elton John ήταν τεράστιος ροκ σταρ και τότε το εμπέδωσα.
Μετά απο αυτό τον έχω συναντήσει πολλές φορές κοινωνικά, με το σύζυγό του David Furnish άλλαξε η ζωή του και έγινε ένας κοινωνικότατος φιλικός άνθρωπος. Πήγα στο υπέροχο σπίτι του στο Richmond στον καθιερωμένο χορό-δείπνο που δίνει για το Aids, όπου τραγούδησε στο πιάνο και χορεύαμε δίπλα δίπλα με την Sophie Ellis Bextor το Murder on the Dancefloor της. Ένα κουκλόσπιτο καλόγουστης χλιδής ενός ξεχωριστού ανθρώπου που έχει καρδιά μικρού παιδιού. Kρίμα που τότε δεν είχαμε τα i phone..
Χθες στην πρεμιέρα του Rocketman σκέφτηκα πόσο τυχερή ήμουν που τον γνώρισα. Μία αριστουργηματική ταινία σε όλα. Γιατί και αυτή η ταινία και το Bohemian Rhapsody επικεντρώνονται στο μεγαλείο του καλλιτέχνη, με όλα τα λάθη και τα πάθη που περνάνε σε τόσο δεύτερη μοίρα μπροστά στο δώρο της μουσικής και της ευφορίας που αυτοί οι άνθρωποι μας έχουν προσφέρει και θα προσφέρουν σε τόσες γενιές.
Yγ: Τρέξτε αμέσως στο Rocketman!
Kάτω χθες από την φανταστική πρεμιέρα στα Village Cinemas με τον Στέλιο Καφαντάρη , την Όλγα Κεφαλλογιάννη και την Αγάπη Πολίτη.
Σχόλια για αυτό το άρθρο