Ηγέτες για …δέσιμο!

Η μεγάλη δύναμη πρέπει να συνοδεύεται από μεγάλη υπευθυνότητα. Οι περισσότεροι ηγέτες όμως που πέρασαν στην ιστορία, ήταν εντελώς “απρόσεχτοι” με τις ζωές των ανθρώπων των οποίων ηγούνταν. Οι αξιωματικοί των Γάλλων και Γερμανών στρατιωτών στα χαρακώματα του Α’ Παγκόσμιου Πόλεμου για παράδειγμα. Κάποιοι όμως ήταν πραγματικά ψυχοπαθητικές προσωπικότητες. Ας δούμε μερικούς:

–Ηλιογάβαλος (Μάρκος Αυρήλιος Αντωνίνος Αύγουστος). Όταν μιλάμε για δεσποτικούς, παρακμιακούς Ρωμαίους αυτοκράτορες μας έρχονται στο μυαλό ο Νέρων και ο Καλιγούλας. Ο Ηλιογάβαλος όμως μπορεί να τους ξεπερνάει! Ανέβηκε στο θρόνο στα 14 του χρόνια. Ήταν αχόρταγος σεξουαλικά και του άρεσε να μεταμφιέζεται σε πόρνη και να εκδίδεται σε άντρες και γυναίκες στα πορνεία της Ρώμης. Η συμπεριφορά του τον αποξένωσε από τους γερουσιαστές αλλά και το λαό και δολοφονήθηκε στα 18 του με σχέδιο, όπως λέγεται, της γιαγιάς του.

–Κόμμοδος. Χάρη στην ερμηνεία του Joaquin Phoenix στον “Μονομάχο” έγινε ευρύτερα γνωστός στο σύγχρονο κινηματογραφικό κοινό. Και αυτός ήταν έρμαιο των παθών του όμως είχε λίγο πιο “αιματηρά” γούστα. Θεωρούσε τον εαυτό του μεγάλο μονομάχο και του άρεσε να παλεύει με άγρια ζώα …από την ασφάλεια ενός φορητού ξύλινου πυργίσκου. Επίσης “πάλευε” με τραυματισμένους ή ακρωτηριασμένους στρατιώτες .

-Ιμπραήμ. Όταν ο αδερφός του Μουράτ έγινε σουλτάνος των Οθωμανών, ο Ιμπραήμ “φυλακίστηκε” στο παλάτι. Γι’ αυτό ήταν σχετικά τυχερός γιατί συνήθως οι νεόκοποι σουλτάνοι σκότωναν τα αδέλφια τους για να αποφύγουν δυναστικές διαμάχες. Το 1640 ο Μουράτ πέθανε και ο στερημένος Ιμπραήμ είπε να το διασκεδάσει. Άφησε τη βαρετή διακυβέρνηση της χώρας στον Βεζίρη και πέρναγε τον καιρό του με τις αμέτρητες οδαλίσκες του. Έφτασε την αυτοκρατορία στο χείλος της χρεοκοπίας με τα έξοδα του και από πάνω άρχισε κι ένα πόλεμο με τη Βενετία, οπότε οι αυλικοί ξεσηκώθηκαν και τον εκτέλεσαν.

-Κάρολος ο 6ος. Αρχικά, αυτός ο βασιλιάς της Γαλλίας έδειξε σοφία και ικανή διακυβέρνηση, τόσο που επονομαζόταν “ο Αγαπητός”. Από την ηλικία των 20 όμως άρχισε να παρουσιάζει περίεργη συμπεριφορά και προς το τέλος της βασιλείας του το προσωνύμιό του άλλαξε σε “Τρελός”.  Περιστασιακά υπέφερε από αμνησία, τόσο που δεν αναγνώριζε τα παιδιά και την σύζυγό του, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό. Αρνούνταν να πλυθεί ή να αλλάξει ρούχα μερικές φορές για ολόκληρους μήνες. Άρχισε να γίνεται παρανοϊκός ενώ πίστευε ότι ήταν φτιαγμένος από γυαλί και για αυτό έραβε στα ρούχα του σιδερένιες ράβδους για να “μην σπάσει”.

-Ιωάννα της Καστίλλης. Ή αλλιώς Ιωάννα η τρελή, βασίλισσα της Καστίλλης, σύζυγος του βασιλιά Φίλιππου του Ωραίου. Όταν ο άντρας της πέθανε δεν το πήρε πολύ καλά. Συχνά έβαζε να ξανανοίξουν τον τάφο του για να περνάει χρόνο μαζί με το πτώμα, χαϊδεύοντας και φιλώντας το. Ο γιος της Κάρολος ανέλαβε τελικά τα ηνία και περιόρισε την μητέρα του σε ένα μοναστήρι. Αυτή νόμιζε ότι οι καλόγριες ήθελαν να τη σκοτώσουν και ίσως να υπέφερε από άνοια.

–Ο βασιλιάς Φαρούκ της Αιγύπτου ήταν πολύ λαίμαργος. Έφτασε να είναι 136 κιλά, με μια δίαιτα που περιλάμβανε χαβιάρι, αστακό, πολλά κιλά σοκολάτας και 600 στρείδια την εβδομάδα που παράγγελνε από την Κοπεγχάγη, ενώ πέθανε καταρρέοντας στο πιάτο του. Οι υπήκοοί του τον έλεγαν “ένα στομάχι με κεφάλι”. Επίσης παρ’ όλα τα πλούτη του ήταν κλεπτομανής. Είχε βουτήξει ένα σπαθί από τον Σάχη της Περσίας κι ένα ρολόι τσέπης από τον Τσόρτσιλ, ενώ δεν είχε πρόβλημα να κλέψει και μικροαντικείμενα από απλούς ανθρώπους. Το δεύτερο παρατσούκλι του ήταν “ο κλέφτης του Καϊρου”.

-Χριστιανός ο 7ος της Δανίας. Όταν έγινε βασιλιάς στα 16 του, ο προσωπικός του γιατρός ανησυχούσε ότι θα γίνει στείρος επειδή αυνανιζόταν συχνότατα. Ο ίδιος γιατρός σιγά σιγά πήρε την εξουσία στα χέρια του καθώς ο βασιλιάς δεν είχε πολύ όρεξη να κυβερνήσει. Όταν δεν αυτοϊκανοποιούνταν απολάμβανε να κάνει βόλτες στην Κοπεγχάγη και να τρυπά με ένα μυτερό μπαστούνι τυχαίους περαστικούς. Πηδούσε πάνω από τις πλάτες ξένων επισήμων όταν αυτοί υποκλίνονταν για να υποβάλλουν τα σέβη τους, ενώ του άρεσε να δίνει ξαφνικά χαστούκια στους συνομιλητές του.