Στο Estrella στη Θεσσαλονίκη

Γράφει ο Μιχάλης Μιχαήλ στην “Καλοπέρασή” του στο Lifo.gr.

ΣχετικάΆρθρα

Τα αφεντικά του Τσέλιου έχουν το αγαπημένο μου μαγαζί στη Θεσσαλονίκη !

Τί έφαγα στο Estrella χθες και σήμερα και μερικοί λόγοι για να πας κι εσύ.

Αυτή είναι η λέξη που θα χρησιμοποιούσα αν έπρεπε να χαρακτηρίσω αυτό το μαγαζί. Σε μια εξαιρετική γωνιά στη Θεσσαλονίκη, ένα μαγαζί με τζαμαρίες και πολύ – πολύ – πολύ καλό φαγητό. Στο είδος του. Το τονίζω. Και ποιό είναι το είδος του; Μικρά πράγματα. Πρωινά, μεζέδες, τσιμπολογήματα. Κάτι τέτοιο. Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα και ούτε τόσο μικρά και λίγα όσο λένε οι πιο πάνω λέξεις. Στο Estrella τρως αληθινά χαλαρό, περιπετειώδες, πεντανόστιμο soul food. Που όμοιό του δεν έχεις φάει στην Ελλάδα και το εννοώ. Ανέβηκα χθες στην όμορφη Θεσσαλονίκη και πρέπει να το εξομολογηθώ πως οι φίλοι μου στο Estrella ηταν ένας από τους βασικούς λόγους που ήθελα να ανέβω. Εντάξει, έχουμε και τον Τσέλιο που γράφει εδώ αλλά ήθελα να τα πω με τους ιδιοκτήτες και να φάω κάτι από όλα αυτά που ανεβάζουν στο instagram και με έχουν τρελάνει.

Έτσι λοιπόν, χθες το βράδυ, μετά από ένα πολύ κακό δείπνο σε εστιατόριο της παραλίας, ανέβηκα την Παύλου Μελά να πω ένα «γειά». Ο Κώστας ο Καπετανάκης (ο ιδιοκτήτης) ήταν εκεί. Του είπα πως έχω φάει και να φέρει μόνο γκράπες αλλά δεν με άκουσε και καλά έκανε. Ένα βαζάκι γεμάτο ντοματίνια, αρτυμένο εξαιρετικά και καλυμμένο με την ωραιότερη τυροσαλάτα που έχεις φάει ποτέ σου. Τί ωραία ιδέα! Να πίνεις καταπληκτική ελληνική γκράπα, να τσιμπολογάς από αυτό το βαζάκι ντοματίνια με τυροκαυτερή, πάραδίπλα ένα μπέηγκελ με σαλάμι Λευκάδος και να μιλάς με αυτόν τον φίλο που έχει μια πολύ ωραία ιστορία. Εν τάχει να πώ πως ήταν λογιστής μέχρι που η εταιρεία που δούλευε έκλεισε και αποφάσισε να ανοίξει το Estrella. Μαζί με τον αδελφό του και τον Σεφ Δημήτρη Κοπαράνη ένωσαν την αγάπη και τον ενθουσιασμό τους για το φαγητό και άνοιξαν αυτό το μαγαζί. Ο Κώστας, όσο τον γνωρίζω έχει μανία με το φαγητό και το ξέρει και πολύ καλά. Δεν το ξέρει με την σπασικλάδα ενός σεφ. Το ξέρει πιστεύω με τη μανία του foodie που θέλει συνέχεια να δοκιμάζει, να πειραματίζεται ξέρει όμως πως αυτό που ψάχνει είναι η απροσποίητη νοστιμιά.

Ο Δημήτρης Κοπαράνης από την άλλη είναι ένας εξαίρετος σεφ, γνωστός σε πολύ κόσμο και από τις πολύ πετυχημένες συμμετοχές του σε γαστρονομικά έντυπα. Λοιπόν, αυτός ο γάμος πέτυχε. Τα παιδιά έφτιαξαν ένα μέρος για να τρώμε και φρόντισαν να αρέσει πρώτα σε αυτούς το φαγητό και μετά σε όλους τους υπόλοιπους. Κουζίνα, δεν υπάρχει. Υπάρχει ένας ανοιχτός πάγκος και όλα ετοιμάζονται μπροστά σου. Τα υλικά, θα το καταλάβεις όταν φας εκεί, αυτά είναι το θέμα. Τρεις, τέσσερις κινήσεις, μια δυνατή φωτιά και τα πιάτα σου έρχονται και είναι απλώς απίστευτα. Κάπου εδώ η ωραία βραδιά τελειώνει και δίνουμε ραντεβού για την επόμενη το μεσημέρι για μια πιο extended δοκιμή. Τέλεια. Έτσι κι έγινε, την επόμενη το μεσημέρι ήμουν εκεί και σας αναφέρω.

Τί θα φας; Λοιπόν, οπωσδήποτε θα πάς στο Estrella για brunch. Έχουν τα καλύτερα μπέηγκελς στον κόσμο που τα παίρνουν από Αθήνα (δεν ξέρω αν θέλουν να αποκαλύψω τον προμηθευτή), και τα σερβίρουν με ό,τι μπορείς να φανταστείς. Εγώ έφαγα ένα μπέηγκελ ολικής άλεσης με μπιφτέκι τυρί και αυγό και ήταν αριστούργημα. Δοκίμασα επίσης την πίτσα με πανσέτα: ζύμη πίτσας, με τρυφερή και πολύ σωστά ψημένη πανσέτα, τυρασαλάτα, ντοματίνια και άλλα ωραία. Σημείωσα για την επόμενη φορά τις φωλιές μπέηκον με αυγό και τις αυγοφέτες με μαρμελλάδα, αλλά και την τυλιχτή ομελέττα με σπανάκι και τυρί. Όσο δοκιμάζω σκέφτομαι πως αυτός είναι ο παράδεισος όλως όσων έχουν hangover. Aφήνω για το τέλος την κρέμα χαλβά με σοκολάτα και τσουρέκι. Φίλος του χαλβά δεν είμαι και ούτε συμπαθώ τα γλυκά με χαλβά. Όμως αυτό είναι επος. Ο Δημήτρης έχει καταφέρει να κάνει μια βελούδινη κρέμα που είναι άψογη, ισορροπημένη και βελούδινη, να ρίξει μέσα τσουρέκι και να την σκεπάσει με σοκολάτα. Εντάξει, πρέπει να μάθω να την φτιάχνω αυτήν την κρέμα.

Υπάρχουν και άλλα καλά στο Estrella. Απίστευτο ζυμωτό ψωμί με κεφτεδάκια και σάλτσα, ρεβυθοκεφτέδες σε πίτα ολικής άλεσης με σάλτσα δυόσμου, και καμιά εικοσαριά ακόμα μεζέδες που όμοιους δεν θα βρεις αλλού. Έχουν και την Βαρκελωνέζικη Estrella που φυσικά ταιράζει απόλυτα με όλα τα πιο πάνω, κρασιά από μικρά οινοποιεία απ’ όλη την Ελλάδα και έχουν και ένα γκραφίτι σε ένα τοίχο από την υπερταλαντούχα Simoni. Και κάτι τελευταίο: πολύ πολύ καλή μουσική. Λοιπόν, πιες όσο θες απόψε Καρντάση διότι αύριο έχεις το μέρος να πας για πρωινό. Θα είμαι κι εγώ εκεί για τελευταίους αποχαιρετισμούς με τα αφεντικά του Τσέλιου και άλλη μια δοκιμή. Καλό Σαββατόβραδο.