ΤΩΡΑ |
Είναι κάποιοι ηθοποιοί σαν τους κρυμμένους θησαυρούς οι οποίοι είναι αναφανδόν καταξιωμένοι στο χώρο τους και τυγχάνουν την αποδοχή των συναδέλφων τους , αλλά επειδή δεν κάνουν τηλεόραση -κάνουν μόνον θέατρο ως επί το πλείστον, είναι υπηρέτες της Τέχνης τους- δεν απολαμβάνουν της άπλετης δημοσιότητας που προσφέρουν οι τηλεοπτικές σειρές και της αναγνωρισιμότητας από το ευρύ κοινό. Βέβαια υπάρχουν και κάποιοι που το επιδιώκουν συνειδητά και είναι αφιερωμένοι μόνον στο θέατρο ψυχή τε και σώματι! Ένας τέτοιος ηθοποιός- θησαυρός , του οποίου την καλλιτεχνική πορεία παρακολουθώ χρόνια τώρα γιατί τον θαυμάζω πολύ είναι ο Θέμης Πάνου ! Έχω δει να ενσαρκώνει επί σκηνής – είκοσι χρόνια έχει συνεργαστεί με το Εθνικό θέατρο- ρόλους του παγκόσμιου αλλά και του ελληνικού ρεπερτορίου με τέτοιο πάθος ,τέτοια ζέση και εκφραστικά μέσα ,που διέκρινα αμέσως την ευτυχία του αλλά και την υποκριτική του δεξιότητα, το ζήλο του στον ανώτατο βαθμό, κάθε φορά, που βρίσκονταν επί σκηνής! Τον ενδιαφέρει , πάντα,τη στιγμή που ανοίγει η αυλαία να μεταμορφώνεται στον ήρωα που ερμηνεύει, μετουσιώνεται ,ζει τη μαγεία του θεάτρου…Εκτός ,όμως , του ότι είναι ένας από τους πιο εξαίρετους ηθοποιούς ,είναι και ένας άνθρωπος με ευγένεια, σεμνότητα και παιδεία! Του αξίζουν πολλά μπράβο για αυτήν την τόσο μεστή και ουσιαστική του διαδρομή! Είναι χαρά μας που τον έχουμε φέτος στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος γιατί πρωταγωνιστεί στο έργο του Πιερ Καρλέ ντε Σαμπλαίν ντε Μαριβώ- που ανεβαίνει σε πανελλήνια πρώτη-’’ Η δεύτερη έκπληξη του έρωτα ‘’σε σκηνοθεσία του σπουδαίου θεατράνθρωπου Βασίλη Παπαβασιλείου, στις 31 Οκτωβρίου στο Βασιλικό Θέατρο. Ο ηθοποιός με όλη τη σημασία της λέξης, Θέμης Πάνου, από το Α ως το Ω !
Αναγνωρισιμότητα : Μία απόρροια και συνέπεια του επαγγέλματος μας που, καλώς ή κακώς, η τηλεόραση φέρνει την αναγνώριση ,όχι το θέατρο που κάνω εγώ τόσα χρόνια …
Βασίλης Παπαβασιλείου: Ένας από τους τελευταίους των Μοϊκανών στο επάγγελμά μας… Από τους ελάχιστους που έχουμε στο θέατρο για να μην πω ο μοναδικός! Δημιουργεί ενθουσιασμό κατά τη διάρκεια της πρόβας και τον μεταδίδει! Είναι πηγή έμπνευσης αυτό και παράλληλα το επιδιώκει κιόλας.
Γνώση :Ο ηθοποιός πρέπει να γνωρίζει και στη σκηνή να επιδιώκει την αγωνία γιατί το αυθόρμητο και το πηγαίο που απαιτεί το επάγγελμά μας στηρίζεται στο άγνωστο.
Διάφραγμα : Η στήριξη της υποκριτικής ,γιατί η υποκριτική είναι αναπνοή .
Έρωτας : Πηγή ζωής αλλά και μπελάδων…
Ζήλος : Εκ των ουκ άνευ είναι απαραίτητο στοιχείο για τον ηθοποιό .
Η δεύτερη έκπληξη του έρωτα: Για εμένα μία μία ευτυχής συνάντηση με τον Βασίλη Παπαβασιλείου ,ήταν αφορμή να τον ξαναδώ.
Θέατρο: Ου μπλέξεις , γιατί άμα μπλέξεις δεν ξεμπλέκεις. Αν εμπλακείς δεν υπάρχει σωτηρία και αυτό, βέβαια , δεν το λέω με την αρνητική έννοια.
Ιδεολογικό σκηνοθετικό πλαίσιο: Στο δικό μας έργο είναι οι αστοί που δεν μπορούν να συνυπάρξουν με τους υπηρέτες . Οι υπηρέτες είναι ο κινητήριος μοχλός αυτοί δημιουργούν την ιστορία.
Κομέντια ντελ Άρτε: Είδος που καθόρισε το θέατρο τους τελευταίους αιώνες ,πηγή πολλών θεατρικών ειδών και του επαγγέλματός μας .
Λογοπαίγνιο: Η χαρά και η απόλαυση που μας δίνει η γλώσσα , γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό πράγμα.
Μαριβώ : Σπουδαίος συγγραφέας, πολύ βαθύς και γνώστης του θεάτρου αλλά και πολύ δύσκολος στην προσέγγιση του γιατί είναι πολύ απαιτητικός . Συνδυάζει την κομέντια με το γαλλικό θέατρο.
Νέα γενιά ηθοποιών: Ταλαντούχοι , αξιόλογοι και ελπιδοφόροι . Μακάρι να αντέξουν… Είχαμε πάντα πολύ καλούς ηθοποιούς , πιστεύω .
Ξένο Ρεπερτόριο : Εκεί εκπαιδεύεται κάποιος ηθοποιός για να καταλάβει και το δικό του ρεπερτόριο. Αναγκαστική συνομιλία πρέπει να υπάρχει της εντόπιας με την ξένη δραματουργία .
Οίκτος: Όταν νιώθουμε οίκτο ποιον λυπόμαστε ; Είναι ένα περίεργο συναίσθημα .Εμείς είμαστε καλά και ο άλλος δεν είναι;
Παράσταση : Αν αρχίσει δεν έχει γυρισμό …
Ρόλοι: Ένα ρόλο παίζουμε . Η ευτυχία του να είναι κάποιος επί σκηνής , αν δεν υπάρχει αυτό, ό,τι και να παίξεις είναι το ίδιο…
Σεμνότητα : Αρετή και δυσκολία. Αν κάποιος , όμως,δεν έχει και λίγο έπαρση δεν μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά …
Τηλεόραση: Ένα εξαιρετικό μέσο και πολύ βοηθητικό για τον ηθοποιό στην επιβίωση του …
Υποκριτική: Everest !
Φώτα :Το φως της σκηνής μας χωρίζει από την πλατεία και μας συνδέει με τους θεατές σε μία άλλη ψυχική περιοχή …
Χαρμολύπη: Είναι το ένα από τα καύσιμα του ηθοποιού και το βιώνεις επαγγελματικά αλλά και στη ζωή σου . Αν δεν το έχεις βιώσει και προσωπικά δεν καταλαβαίνεις το βάθος του ρόλου …
Ψυχισμός: Η κατανόηση. Τo απαραίτητο εργαλείο και του δικού μας ψυχισμού και του ρόλου και των συντελεστών της παράστασης και του ίδιου του συγγραφέα.
Ωραίο τέλος: Να πεθάνω στον ύπνο μου .Το τέλος είναι κάτι που δεν το σκεφτόμαστε, αποφεύγουμε να το σκεφτούμε… Καλό είναι να το βάλουμε στη ζωή μας… Να μην συγκλονιζόμαστε μόνον όταν χάνουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο ή κάτι από τα δικά μας αντικείμενα .Οι άνθρωποι πάντα ζούσαν και θα ζουν με το θάνατο …Η εποχή μας μας θέλει αθάνατους για να μπορούμε να καταναλώνουμε, αλλά δυστυχώς δεν είμαστε αθάνατοι…
Σχόλια για αυτό το άρθρο