Εβίτα Παπασπύρου: «Η παιδεία είναι τα θεμέλια μιας κοινωνίας»

Αφιερωμένη ψυχή τε και σώματι και με όλο της το ‘’είναι’’ στο θέατρο χρόνια τώρα με συνοδοιπόρο της τον Κώστα Νταλιάνη, παρουσιάζουν στο δικό τους χώρο, το Θέατρο Μοντέρνοι Καιροί, έργα από το κλασικό και σύγχρονο ρεπερτόριο που έχουν πάντα κάτι να πουν στο κοινό. Αθόρυβα και δημιουργικά παράγουν πολιτισμό! Αναφέρομαι στην έξοχη ηθοποιό Εβίτα Παπασπύρου, η οποία διαθέτει πολλά ακριβά τάλαντα εκτός της υποκριτικής και ξεχωρίζει για την ακεραιότητα του χαρακτήρα της! Δεν απασχόλησε ποτέ τον Τύπο με την προσωπική της ζωή ή με κάτι επουσιώδες, εκτός από τις θεατρικές της παραστάσεις και την ερμηνεία της σε ρόλους δύσκολους και απαιτητικούς. Η ίδια αλλά και ο Κώστας Νταλιάνης είναι άνθρωποι του θεάτρου και δουλεύουν για να προσφέρουν στο κοινό έργα με καλλιτεχνική αξία! Ο φετινός συγκλονιστικός μαραθώνιος μονόλογος της -στον οποίο σκίζει- ”Τα όρια” των Ρουμάνων συγγραφέων Μιχαέλα Μιχαΐλοβ και Ράντου Απόστολ, σε σκηνοθεσία Κώστα Νταλιάνη, σημειώνει μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία! Δείτε την Εβίτα Παπασπύρου στην πιο ώριμη καλλιτεχνικά ερμηνεία της μέχρι σήμερα και έπεται συνέχεια… Η αξιοζήλευτη ηθοποιός και πολύ φιλοσοφημένη προσωπικότητα Εβίτα Παπασπύρου, από το Α ως το Ω.

ΣχετικάΆρθρα

Ανθρωπότητα Θα σας απαντήσω με δυο φράσεις από το έργο: «Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να παραιτηθεί από την ανθρωπιά της. Δεν μπορούμε να παραιτηθούμε από την απόλαυση να αλλάζουμε τον κόσμο»

Bulling: Κακοποιημένα παιδιά, κακοποιούν άλλα παιδιά και την ευθύνη την έχουμε εμείς, οι ενήλικες. Η ευθύνη βαραίνει την οικογένεια, το σχολείο, ολόκληρη την κοινωνία.

Γυναικοκτονίες: Ο χαρακτηρισμός της δολοφονίας μιας γυναίκας, ως γυναικοκτονία είναι μια πράξη αντίστασης που ξεσκεπάζει την πραγματικότητα της έμφυλης βίας και τη συνενοχή της πατριαρχικής μας κοινωνίας. Φυσικά κι αυτό είναι θέμα παιδείας.

Διορατικός: Ένας καλλιτέχνης πρέπει να μπορεί να διακρίνει τη ροή των εξελίξεων κι έτσι να αντιλαμβάνεται πώς θα είναι τα πράγματα στο μέλλον. Χρειαζόμαστε καλλιτέχνες διορατικούς, επειδή η Τέχνη οφείλει να δημιουργεί το μέλλον.

Εμπνευσμένος: Να αφοσιωθούμε με πάθος σ’ αυτό που κάνουμε και τότε θα μπορέσουμε να γίνουμε εμπνευσμένοι.

Ζωή: Η ζωή μας είναι μια παράσταση και τέλος. Ας την απολαύσουμε όσο περισσότερο μπορούμε κι ας εστιάσουμε στο ουσιώδες.

Θέατρο Μοντέρνοι Καιροί: Εκεί όπου μπορώ να προσυπογράφω το σύνολο του καλλιτεχνικού έργου. Να είμαι ένας ολικός καλλιτέχνης!

Ισορροπία: Η ισορροπία είναι η ίδια η αρμονία. Η αρμονία στην τέχνη μεταξύ φόρμας και περιεχόμενου είναι αυτό που ψάχνουμε διαρκώς με αγωνία.

Κώστας Νταλιάνης: Συνοδοιπόρος, εμπνευσμένος σκηνοθέτης, επίμονος, σχολαστικός με τη λεπτομέρεια, απαιτητικός με το αποτέλεσμα, κάνει όλους τους συνεργάτες να βγάζουν τον καλύτερο εαυτό τους.

Λόγος (μονόλογος): Πιστεύω ότι ο Λόγος είναι το πιο σημαντικό πράγμα στο θέατρο. Ο Λόγος είναι ο λόγος τη ύπαρξης μας πάνω στη σκηνή. Βέβαια, ο Λόγος πρέπει να συνεπαίρνει -σώμα και πνεύμα– και το θεατή και τον ηθοποιό. Ο Λόγος πρέπει να βιώνεται στο στομάχι και ένας μονόλογος πρέπει να είναι γροθιά και φως για να δικαιώνει την ύπαρξη του.

Μιχαέλα Μιχαΐλοβ & Ράντου Αποστόλ: Δύο Ρουμάνοι καλλιτέχνες – ο Ράντου Αποστόλ σκηνοθέτης και συγγραφέας και η Μικαέλα Μιχαΐλοβ συγγραφέας- που είχαμε την τύχη να συναντήσουμε και μας εμπιστευτήκανε το έργο τους «Τα όρια». Έχουμε ήδη δημιουργήσει και μια καινούργια παράσταση μαζί τους που πρόκειται να περιοδεύσει σε όλη την Ευρώπη.

Νέα γενιά ηθοποιών: Το μέλλον του θεάτρου. Καλή δύναμη και επιμονή.

Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Και τα δύο! Σημασία έχει το έργο να έχει να μας πει κάτι, να μας αφορά.

Οπαδική βία: Είναι αποτροπιαστικό. Η οπαδική βία δεν έχει καμιά θέση στον αθλητισμό, αλλά το ποδόσφαιρο δυστυχώς, δεν είναι πια αθλητισμός κι αυτό το ξέρουν όλοι.

Παιδεία: Τα θεμέλια μιας κοινωνίας. Η κριτική σκέψη είναι για εμένα ο σημαντικότερος στόχος της Παιδείας.

Ρόλοι (προτιμήσεις): Χαίρομαι πάρα πολύ να παίζω. Μου αρέσουν όλοι οι ρόλοι, αρκεί να κλείνουν μέσα τους μια καλλιτεχνική πρόκληση…

Σειρές τηλεοπτικές: Ανακάλυψα με έκπληξή μου ότι υπάρχουν πολύ καλές κορεάτικες τηλεοπτικές σειρές. Νομίζω, ότι σέβονται πάρα πολύ αυτό που κάνουν: τηλεοπτικές σειρές για το ευρύ κοινό με πολύ υψηλά στάνταρ.

Τα Όρια: Ένα ερμηνευτικό στοίχημα που το απολαμβάνω κι εγώ και οι θεατές. Μιλάει για πράγματα που μας καίνε και μας αφορούν όλους. Μιλάει για τα παιδιά μας. Για το μέλλον της κοινωνίας μας. Είναι και διασκεδαστικό και συγκινητικό.

Υπερεκτιμημένος: Άνθρωποι που δεν αξίζουν είναι υπερεκτιμημένοι και ανθρωποι που αξίζουν είναι υποτιμημένοι. Αυτό συμβαίνει όλο και περισσότερο. Μοιάζει να είμαστε μια κοινωνία που στέκεται με το κεφάλι στο πάτωμα και τα βλέπει όλα ανάποδα…

Φροντίδα: Φροντίζω τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους που είναι δίπλα μου γιατί τις θεωρώ πολύτιμες. Φροντίζω πάρα πολύ τον κάθε ρόλο μου. Κοιμάμαι και ξυπνάω μαζί του σαν να μεγαλώνω ένα παιδί.

Χρονοβόρος: Δεν τα πάω καθόλου καλά με ό,τι μου ροκανίζει το χρόνο. Μου αρέσει να λειτουργώ σε γρήγορες ταχύτητες.

Ψυχή: Το θάρρος να ζεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις εσύ και να αγωνίζεσαι γι’ αυτό…

Ωραίες δουλειές: Τις καταλαβαίνεις από τον τρόπο που αντιδρά ο κόσμος. Η συγκίνηση του κόσμου και η ανταπόκριση είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή.

Ο Θίασος Μοντέρνοι Καιροί, παρουσιάζει ένα σύγχρονο Ρουμάνικο έργο «Τα Όρια”, των Μιχαέλα Μιχαΐλοβ και Ράντου Απόστολ, σε σκηνοθεσία Κώστα Νταλιάνη και με την Εβίτα Παπασπύρου σε ένα ερμηνευτικό στοίχημα…

Το έργο έχει ως θέμα ένα πραγματικό περιστατικό κακοποίησης (bullying) που συνέβη σε ένα σχολείο της Ρουμανίας. Η κακοποίηση και η σεξουαλική παρενόχληση είχε στόχο ένα υπέρβαρο κορίτσι. Και η καθηγήτρια όμως, που προσπαθεί να το υπερασπιστεί, πέφτει κι αυτή θύμα κακοποίησης.

Ξεκινώντας από αυτό το περιστατικό το έργο και η παράσταση διεισδύουν στο καυτό ζήτημα της Παιδείας με θάρρος και καυστικό χιούμορ.

“Τα Όρια”: Ένα τολμηρό, επίκαιρο έργο.

«Το σύστημα της διδασκαλίας είναι η διδασκαλία του συστήματος»

Μία ηθοποιός, πολλοί ρόλοι… Μπροστά μας παρελαύνει μια ολόκληρη σειρά από διαφορετικά πρόσωπα, με διαφορετικές απόψεις γύρω από την Παιδεία. Συγκρούονται μεταξύ τους, αντιπαρατίθενται, καμμιά φορά καυγαδίζουν κιόλας. Όλα αυτά τα πρόσωπα ερμηνεύονται από μια ηθοποιό, σε ένα ερμηνευτικό μαραθώνιο.

Μέσα από το καταλυτικό χιούμορ του έργου και τα σχόλια σπουδαίων Εκπαιδευτικών από όλον τον κόσμο, φωτίζονται οι κακοδαιμονίες της Εκπαίδευσης, οι συγκρούσεις ανάμεσα σε μαθητές- γονείς – δασκάλους – κράτος και ο εγκλωβισμός των δασκάλων – καθηγητών μέσα στα γρανάζια του εκπαιδευτικού συστήματος.

Όλα αυτά έχουν όρια;

Πολλοί ρόλοι, μια ερμηνευτική πρόκληση

Ερμηνεύει η Εβίτα Παπασπύρου

Συγγραφείς: Μιχαέλα Μιχαΐλοβ και Ράντου Απόστολ

Μετάφραση: Τίνα Γιαννούλη

Δραματουργική επεξεργασία: Κώστας Νταλιάνης, Εβίτα Παπασπύρου

Σκηνοθεσία: Κώστας Νταλιάνης

Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς

Κοστούμια: Αίσα Ντίρι

Σκηνοθετική επιμέλεια κινηματογραφημένου υλικού : Κώστας Σταματόπουλος

Κάμερα – Επεξεργασία Εικόνας: Σέργιος Κολισίκας

Μοντάζ – Γραφικά Βίντεο: Γιάννης Μαρούδας