Μάνος Βακούσης: «Όλα μέσα μου είναι ένα γέλιο»

Η ποιότητα ενός ηθοποιού με την πραγματική σημασία της λέξης γίνεται αντιληπτή από τις απαντήσεις του, τις σκέψεις του και την εκφορά του λόγου του κατά τη διάρκεια της συζήτησης μαζί του και όχι μόνο από τις υποδύσεις του… Ένας από τους πιο διακεκριμένους και εξέχοντες ηθοποιούς του θεάτρου μας είναι ο Μάνος Βακούσης! Με ερμηνείες που έκαναν και κάνουν το σανίδι να τρίζει σε έργα σημαντικά του παγκόσμιου ρεπερτορίου και σε ρόλους δύσκολους και απαιτητικούς! Για αυτό και τιμήθηκε για την προσφορά του στη σκηνή, καθώς και για το ανεπανάληπτο ρεσιτάλ ηθοποιίας που έδωσε στον ”Επισκέπτη”. Συγκαταλέγεται στους sir του ελληνικού θεάτρου για το εκτόπισμα, το κύρος και τη στόφα του, αλλά και για το ήθος και την ευγένειά του. Την καλοκαιρινή σεζόν προσθέτει ένα ακόμη ρόλο στο ”βαρύ” παλμαρέ του- που επιθυμούσε διακαώς να υποδυθεί- τον Χρεμύλο στον ”Πλούτο” του διαχρονικού Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα. Πρόκειται για την καινούργια παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος που θα κάνει πρεμιέρα στις 3 & 4 Ιουλίου στο Θέατρο Δάσους. Ο ηθοποιός με όλα τα γράμματα κεφαλαία Μάνος Βακούσης, σε μια συνέντευξη από το Α ως το Ω με περιεχόμενο και ουσία.

ΣχετικάΆρθρα

Αριστοφάνης:

Μας φανερώνει τη δύναμη του «Πλούτου». Αν μπορούσε ο νους να κυριαρχήσει τότε θα ανακάλυπτε ο άνθρωπος την ισορροπία του. Τα ορυκτά, τα δάση, οι θάλασσες, οι ακρογιαλιές ό,τι υπάρχει στη φύση είναι ο «Πλούτος». Δεν ανήκουν στους λαοπλάνους, στους απατεώνες, στα λαμόγια, ανήκουν στη γη! Μέρος της γης ο άνθρωπος, τα διαχειρίζεται εκδικόντας τον εαυτό του και τους άλλους.

Βραβείο ερμηνείας:

Ενθουσιάστηκα! Ένιωσα ότι όλα ξαναρχίζουν από την αρχή. Μου άρεσε που άκουσα το όνομά μου και έτρεξα να το πάρω. Εκείνο το βράδυ πήρα αγκαλιά τον εαυτό μου, βγήκα, πήγα στον Αρδηττό, κοίταξα το σπίτι του Σεφέρη, τους άγνωστους περαστικούς, χαμογέλασα και χάθηκα στο σκοτάδι….

Γέλιο:

Γίνομαι γελοίος όταν δεν χαμογελώ, δεν κλαίω. Όλα μέσα μου είναι ένα γέλιο. Το γέλιο είναι ξόρκι για όλα όσα μας συμβαίνουν.

Δράμα ή κωμωδία:

Η τραγωδία της ύπαρξης κρύβει μυστικά, και το δράμα και την κωμωδία, διαλέγεις και ζεις με ό,τι ξέρεις ή δεν ξέρεις…

Επαγγελματισμός:

Κρύβει τον αγγελιαφόρο της λογικής και αδερφάκι της είναι η φαντασία. Τότε, ίσως, αποκτάς τα ‘’θέλω’’ σου!

Ζωή:

“Εκείνα που είναι να γίνουν δεν έγιναν ποτέ και αυτά που γίνονται δεν ήταν για να γίνουν!” Αναρωτιέμαι που ήμουν, που θα πάω, ξυπνώ και συνειδητοποιώ ότι το παρόν είναι η ζωή.

Ήθος:

Όταν φοβάμαι γίνομαι ανήθικος, όταν έχω ενοχή σκοτώνω το πλάσμα που έχω μέσα μου. Όταν παίζω νιώθω να με πλημμυρίζει το ήθος.

Θέατρο:

Το θέατρο προσπαθεί να αφυπνίσει τους έχοντες και κατέχοντες τη δύναμη της πολιτικής, του πλούτου και της εξουσίας. Να ξυπνήσει την ομορφιά που έχουν και αυτοί μέσα τους με στόχο την δημοκρατία. Για αυτό και το θέατρο είναι υπέρτατο πνευματικό αγαθό.

Ιδεατός:

Η ιδέα είναι το μυστήριο… Σωπαίνεις, αφουγκράζεσαι, ανακαλύπτεις την πράξη… Και τότε ιδέα και πράξη γίνονται ένα!

Κράτος:

Αν μπορούσαν οι άνθρωποι να έχουν πολιτική και κοινωνική συνείδηση και όχι “τρέχα όπου σε συμφέρει”, θα σεβόμασταν ο ένας τον άλλο… Τότε θα μπορούσαμε να αφουγκραστούμε τι είναι κράτος. Μεγάλος δάσκαλος της δημοκρατίας ο Καποδίστριας.

Λάθη:

Η ανισορροπία σε οδηγεί να κάνεις μόνο λάθη.

Μανιέρα:

Η συνήθεια της επανάληψης, η εμμονή ότι αυτό που λέω εγώ είναι το σωστό. Έτσι ξεκινάει ο εφιάλτης της μανιέρας.

Νους:

Ο σύμμαχός μας για όλα, το φως! Χωρίς νου δεν υπάρχει τίποτα.

Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο:

Το ελληνικό σε φέρνει μέσα σου και συναντάς φιλόξενα το όποιο ξένο ρεπερτόριο.

Ομοφοβικοί:

Η ντροπή φέρνει κάθε ανυπαρξία και γεννάει το φόβο. Το φόβο ακόμα και ο θάνατος τον αποφεύγει.

Πλούτος:

Ελάτε να δείτε την παράσταση, ξεκινάμε 3 Ιουλίου. Μέχρι τότε ψάξτε! Ψάξτε και θα συναντηθούμε! (…με το τι είναι Πλούτος…)

Ρόλοι:

Όταν αναγνωρίζω τους ρόλους που έχω μέσα μου, αρχίζει η επιθυμία να παίξω εκείνον ή τον άλλο ρόλο.
Ήθελα τον Χρεμύλο, ήρθε! Ευχαριστώ το ραντεβού μου με τον Γιάννη Κακλέα.

Σάτιρα:

Όταν θυμάμαι τα ταξίδια με τα φαντάσματά μου… Όταν βλέπω τον πρώτο ηθοποιό να μεταμορφώνεται, να ελίσσεται, από την αρχή του χρόνου έως τώρα…

Ταλέντο ή πολλή δουλειά:

Χωρίς τον καθρέπτη της εργασίας και χωρίς τη ρωγμή του ταλέντου δεν συμβαίνει τίποτα!

Υστεροφημία:

Μας παρακολουθεί χωρίς να τη βλέπουμε.

Φόνοι πανελλαδικά:

Δυστυχώς συνέβαιναν, συμβαίνουν και θα εξακολουθούν να συμβαίνουν… Ευχή να με διαψεύσει ο χρόνος.

Χρεμύλος:

Έρχεται στο όνειρό σου, σου ψιθυρίζει: “Πίστεψε στον άνθρωπο, αγάπησε τη ζωή, μπορείς αν θέλεις. Κοίτα! Εγώ τα κατάφερα! Δεν έγινα δόγμα, οδήγησα τον Πλούτο στον Παρθενώνα, να προστατεύει για πάντα τη Θεά την Αθηνά. Και όλα τα αγαθά που μας προσφέρει ο Πλούτος να διατεθούν για το δημόσιο συμφέρον!

Ψυχισμός:

Θυμήσου τα παιδικά σου χρόνια. Παντού παραφυλάει ο ψυχισμός. Φρόντισε αυτό το δώρο, είναι η δύναμη για να ζήσεις ό,τι κι αν σου συμβαίνει!

Ωριμότητα:

Έχεις μόνο όταν αποδεχτείς το χρόνο.