ΤΩΡΑ |
Όταν βρίσκεσαι στη Ρώμη, κάνε ότι κάνουν οι Ρωμαίοι.. είπε κάποτε ο Aurelius Ambrosius, που δεν φανταζόταν ποτέ πως είναι να βρίσκεσαι στη μυθική αυτή πόλη με καύσωνα και καθημερινές συναυλίες των Coldplay στο Stadio Olimpico! Eίχα χρόνια να πάω στη Ρώμη και πέταξα από το Λονδίνο πανευτυχής και χαλαρή με το γιο μου πως όλα θα πάνε ρολόι.
Μέχρι που πέτυχα την ουρά για ταξί, μέσα σε ένα ειδικό κλειστό διάδρομο και κατάλαβα πως καλύτερα θα ήταν να οργανωθώ και να καλέσω ένα δικό μου. Φυσική είχε κίνηση και φυσικά ο οδηγός δεν μιλούσε καλά αγγλικά. Στη Ρώμη δηλαδή μίλα τα κορακίστικα αγγλικά που μιλάνε οι Ρωμαίοι για να έχεις πιθανότητες να φτάσεις στον προορισμό σου.
Με το που έφτασα στο Soho House Rome με αγκάλιασε η δροσιά του χώρου. Ούτε ήξερα που βρισκόμουν αλλά ανεβαίνοντας στο δέκατο όροφο του εντυπωσιακού industrial κτιρίου στης Via Cesare De Lollis, και χαζεύοντας την υπέροχη θέα 360μοιρών , έμαθα πως ήμουν στην καρδιά του San Lorenzo, της πιο artistic γειτονιάς της πόλης, δύο βήματα από το πανεπιστήμιο της Sapienza. Φυσικά παρήγγειλα Aperol και κάθισα δίπλα στην πισίνα με τα κατακόκκινα πλακάκια που ήταν γεμάτη χαρούμενο κόσμο που απολάμβανε τον ήλιο πριν τη συναυλία. Στο δωμάτιο έβαλα θερμοκρασία πάγου και θαύμασα τη διακόσμηση και τις λεπτομέρειες που χαρακτηρίζουν τα Soho House ανά τον κόσμο. Τα έπιπλα ήταν όλα ιταλικά με κομμάτια από ντόπια vintage markets.
Kατέβηκα χαρούμενη να πάρω ταξί για το Στάδιο και η κοπέλα στη ρεσεψιόν με κοίταξε με έκπληκτα μάτια εξηγόντας μου πως όποτε έχει μεγάλο event στη Ρώμη τα ταξί δεν υπάρχουν! Και δεν υπήρχαν όντως, ούτε για δείγμα. Το πάθημα έγινε μάθημα και παρήγγειλα για την επόμενη μέρα ενώ ένα συμπαθέστατο ζευγάρι από το Brooklyn μου έδωσε lift για τους Coldplay.
Ο αγαπημένος μου φίλος Johnny, είχε κανονίσει friends and family πάσο από τον μπασίστα του γκρουπ Guy Berryman και μπήκα αεράτη. Ξεκίνησα να ρωτάω που είναι αυτό το ειδικό δωμάτιο λοιπόν, και με έστελναν πέρα δώθε, κυριολεκτικά. Έκανα γύρω στις 8.000 βήματα ψάχνοντας το friends and family μαζί με άλλους friends που και εκεινοι εψαχναν απεγνωσμένα.
Στο τέλος πήγα στη θέση μου και λίγο πιο δεξιά μπροστά μου καθόταν ο Roger Federer με τα τρία παιδιά του ντυμένα στην εντέλεια για βάφτιση και τη σύζυγό του με φούστα από παγέτες.
Σε κατάσταση Hotplay, βρήκα τους φίλους μου και διασκέδασα με την καρδιά μου επιστρέφοντας στο Soho House , στο πίσω κάθισμα με 4 πάρα πολύ σικάτες κυρίες και ένα πρώην σουπερ μόντελ, για να πάμε στο after party που γινόταν στον περίφημο 10ο όροφο. Κλασικά μας κόλλησαν το αυτοκόλλητο καρδούλα, με χρώματα ουράνιου τόξου γιατί οι φωτογραφίες δεν επιτρέπονται και είδα και τον Chris Martin με μία παρεα με εντυπωσιακές παρουσίες και τη Dakota Johnson και τα κράτησα στη μνήμη μου. Η ζέστη δεν είχε πέσει και με μεγάλη χαρά επέστρεψα στο λατρεμένο μου παγωμένο δωμάτιο. 
Την επόμενη ξύπνησα και έκανα pilates στο συγκλονιστικό γυμναστήριο του Soho House και μία κρυοθεραπεία για να ξεχυθώ στους δρόμους με το γιο μου να φάμε σε ένα τυπικό ιταλικό oνόματι Cacio e Pepe και μετά να περπατήσουμε στα κλασικά τουριστικά μέχρι την Piazza di Spagna.
Kάποια στιγμή σκεφτήκαμε να βουτήξουμε σε κάποιο συντριβάνι και φυσικά ταλαιπωρηθήκαμε τουλάχιστον μία ώρα για να βρουμε ταξί . Κάναμε σαν τους Ρωμαίους και περιμέναμε στην ουρά στην πιάτσα των ταξί, όπου οι Ρωμαίοι γκρίνιαζαν για το χάλι και εμείς μέσα μας δοξάζαμε την Αθήνα και τα apps μας. Βγάλαμε φωτό Ηi and Bye τύπου στο Κολοσσαίο και ξεκίνησε η βραδιά Coldplay νούμερο 2. Πέρασαν και με πήραν φίλοι Έλληνες, φτάσαμε , βρήκα αμέσως το Friends and Family room που είχα εντοπίσει την προηγούμενη και μία security τύπου Lara Croft με πηγε παντού, πίσω, πάνω στη σκηνή, σε ειδικό μπαλκόνι κλπ. Coldplay Concert PHD, δηλαδή πλέον έχω εμπεδώσει τα πάντα και για πάντα. Τι ωραίο εφέ και με τα 3D γυαλιά και τις καρδούλες, ο Chris είπε όσα είπε και σε μας, τα έδωσαν όλα, τα πυροτεχνήματα έφεραν το γνωστό ντελίριο και την euphoria αυτή που σε εθίζει στις συναυλίες των Coldplay με τη διάχυτη αγάπη και τα sing a long.
. Hταν εκεί και ο Woody Harrelson.
Eίχα μεγάλη χαρά για το after party στο Zuma. Όμως το αυτοκίνητο ακύρωσε τελευταία στιγμή , έτσι για 2 ώρες περιφερθήκαμε οι πατριώτες μαζί με τους Roman’s στην περιοχή, που δεν είχε τίποτα, εκτός από μία πιτσαρία που ήταν τίγκα και ένα μπαράκι που μας πέταξε κανονικά όταν πήγε 1. Στη διάσωση ήρθε Ιταλός φίλος φίλης ,μετά από γάμο και έκανε διανομή κατάκοπων κατοίκων. Το πάρτυ χάθηκε και την επόμενη μέρα έφυγα 2 ώρες νωρίτερα μήπως κολλήσω στην αγαπημένη κατά τα άλλα πόλη, στην οποία καλό είναι να πας οργανωμένος μήνα πριν ή χωρίς κανένα πρόγραμμα. To Soho House Rome μου έφτιαξε τη διάθεση με το σέρβις και την αισθητική του που δεν έχει να κάνει με περασμένα μεγαλεία αλλά με ένα updated version της Ιταλικής αισθητικής, τέχνης και highlight τα θρυλικά φωτιστικά Bitossi τύπου 70ς. Επέστρεψα με υπέροχες αναμνήσεις, μουσικές στα αυτιά μου και μεγάλη χαρά που είμαι Αθηναία.
Σχόλια για αυτό το άρθρο