Διαδραστικό «LO» για θεατές και ηθοποιούς

Ο Λευτέρης Παπακώστας σκηνοθετεί το «LO» του Μάριου Τσάγκαρη, ένα μελλοντολογικό μελόδραμα. Ένα sci-fi νουάρ που αγγίζει τον ονειρικό μελλοντολογικό ρεαλισμό, ένα έργο για την απέλπιδα προσπάθεια του έρωτα να κερδίσει.
Η ομάδα καλεί το κοινό σε μια διαφορετική εμπειρία θέασης, όπου οι θεατές, σε ρεαλιστική συνθήκη club-καμπαρέ, παρακολουθούν σε απόσταση αναπνοής από τους ηθοποιούς τη δράση των σκηνών, γίνονται μάρτυρες των γεγονότων, αφήνοντας τις καρέκλες και αναζητώντας μια πραγματική σύνδεση με τους performer.
Σε μια συνθήκη που μοιάζει με παιχνίδισμα… οι θεατές συμφωνούν ότι θα είναι όρθιοι, θα διασκεδάζουν, θα χορεύουν και θα δρουν μαζί με τους ηθοποιούς.
Η παράσταση παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στον κάτω χώρο του Bios.

ΣχετικάΆρθρα

Σημείωμα Σκηνοθέτη:
«Νομική κατάσταση υποκειμένου, υπό μερική παρακολούθηση. Βαθμός ατομικής ελευθερίας, δύο».

Το «LO» είναι ένα υπαρξιακό post pop–modern ψυχογράφημα της ανθρώπινης εξουσιαστικής προδιάθεσης του ανθρώπου να καταδυναστεύει ό,τι επιθυμεί. Μια αναζήτηση ενός αδιέξοδου έρωτα, ενός έρωτα που καταπιέζεται και προσπαθεί να βγει στην επιφάνεια μέσα από κοινωνικές, αλλά και προσωπικές αντιξοότητες. Ένα έργο που αγγίζει τον κινηματογραφικό ρεαλισμό, αλλά ταυτόχρονα ακουμπάει και την ονειρική υπόσταση που υπάρχει μέσα μας.
Προσπαθώντας η ομάδα να αναζητήσει νέες φόρμες, ζωντανεύει μια σφιχτά δομημένη παράσταση με κινηματογραφική ταχύτητα και ταυτόχρονα ένα underground μελλοντολογικό club-καμπαρέ, δημιουργώντας μια club-καμπαρέ παράσταση-εμπειρία, μαζί με τους θεατές.
Έτσι, οι θεατές θα μπορούν να παρακολουθήσουν την παράσταση με τη συνοδεία του ποτού τους, κινούμενοι και αυτοί μαζί με τους ηθοποιούς σε μια σχέση ενιαία, μια σχέση εγγύτητας, αφού η σχέση σκηνής και πλατείας σπάει τα στερεοτυπικά δεδομένα.
Θεατές και ηθοποιοί μπλέκονται σε ένα αισθησιακό καμπαρέ που οδηγεί στην εσωτερική κατάρρευση.

Λευτέρης Παπακώστας

Σημείωμα συγγραφέα:

Με εκκίνηση το σενάριο του Ηλία Λυμπερόπουλου για την ταινία Λόλα και τη νουβέλα του Philip Dick Do Androids Dream Of Electric Sheep?, και μέσα από τις συγγένειες του κλασικού film noir, του ρετρό μελοδράματος, των κόμιξ, της pop κουλτούρας και του sci-fi, αναδύθηκε μια μεταμοντέρνα αφήγηση θεάτρου και θεάματος, που εξιστορεί έναν καταδικασμένο έρωτα μέσα σε μια δυστοπία του μέλλοντος.
Με αναφορές στο μιούζικαλ, στην κοινωνική αλληγορία και στη φουτουριστική μυθοπλασία, σκιαγραφήθηκαν οι σκοτεινές όψεις ενός όχι και τόσο μακρινού μέλλοντος, όπου η σύγκρουση των ανθρώπων και των μηχανών έχει αποκτήσει τα χαρακτηριστικά της ταξικής και της έμφυλης αντιπαράθεσης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αναπτύσσεται η αδιέξοδη πορεία ενός έρωτα που ζουν δυο cyborg, μια αρτίστα του καμπαρέ κι ένας δολοφόνος, που, κόντρα στην περιρρέουσα σκληρότητα ενός κόσμου που διαλύεται, επιμένουν να ονειρεύονται ένα ταξίδι στο φως και την ελευθερία, όσο κι αν ξέρουν ότι οι ελπίδες τους θα γκρεμιστούν στο σκοτάδι.

Μάριος Τσάγκαρης

Ταυτότητα Παράστασης:

Κείμενο: Μάριος Τσάγκαρης
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Παπακώστας
Κοστούμια: Σπύρος Γκέκας
Μουσική: Μάριος Τσάγκαρης
Φωτισμοί:Λέων Εσκενάζυ
Φωτογραφίες / video art: Άρης Αθάνατος
Κίνηση: Βιβή Μπουτάτη
Σκηνικά αντικείμενα: Κατερίνα Παρισσινού / Λευτέρης Παπακώστας
Βοηθός σκηνοθέτη: Χρύσα Βουλουτάκη

Τεχνικός ήχου/ φωτισμού: Θεόδωρος Διαμαντής
Διεύθυνση παραγωγής: Μαριετίνα Σιμάτου
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Γιώτα Δημητριάδη

Παίζουν: Κατερίνα Παρισσινού, Γιώργος Τριανταφύλλου, Λίνα Πάτσιου, Θεοδόσης Σκαρβέλης, Πασέ Κολοφωτιάς, Χρύσα Βουλουτάκη, Λευτέρης Παπακώστας