Αδάμ Τσαρούχης: «Αγαπώ πολύ να τραγουδώ»

Με μία φωνή που μοιάζει να κρατά μέσα της το ζεστό φως ενός καλοκαιρινού δειλινού και με μια καλλιτεχνική παρουσία που συνδυάζει ευαισθησία, παιδεία και αληθινό ήθος, ο Aδάμ Tσαρούχης διαγράφει τη δική του ξεχωριστή πορεία στο ελληνικό τραγούδι. Nέος, χαρισματικός και γεμάτος δημιουργική ανησυχία, ανήκει σε εκείνους τους καλλιτέχνες που δεν χρειάζονται υπερβολές για να επιβληθούν- αρκεί η στιγμή που θα σταθούν μπροστά στο μικρόφωνο και θα αφήσουν τη φωνή τους να μιλήσει… Η ζεστή και μεστή χροιά του έχει μια σπάνια ικανότητα: να αγγίζει τον ακροατή χωρίς να τον πιέζει, να γεννά εικόνες χωρίς να τις επιβάλλει, να μετατρέπει μια μελωδία σε συναίσθημα και έναν στίχο σε προσωπική μνήμη. Ο Αδάμ τραγουδά με εκείνη τη γλυκιά εσωτερικότητα που δεν αναζητά τον εντυπωσιασμό, αλλά την επικοινωνία. Και ίσως για αυτό η παρουσία του αφήνει μια αίσθηση οικειότητας, σαν μία γνώριμη μελωδία που επιστρέφει ύστερα από χρόνια και ξυπνά μέσα μας κάτι που θεωρούσαμε ξεχασμένο. Συστήθηκε στο κοινό το 2012, με τη δική του ιδιαίτερη διασκευή στο ”Μια αγάπη για το καλοκαίρι” του Γιάννη Σπανού, και από τότε άρχισε να χτίζει βήμα προς βήμα, μια καλλιτεχνική διαδρομή που έχει ως βασικούς της άξονες την ποιότητα, την αισθητική και τη διαρκή αναζήτηση. Δεν είναι ένας ερμηνευτής που αρκείται σε όσα ήδη γνωρίζει: είναι ένας δημιουργός που θέλει συνεχώς να ανακαλύπτει, να μαθαίνει, να εξελίσσεται και να αναμετριέται με νέες μουσικές προκλήσεις… Η καλλιτεχνική του συγκρότηση φέρει και τη σφραγίδα των σπουδών του στο εξωτερικό. Κερδίζοντας υποτροφία βρέθηκε στην Αμερική, όπου παρακολούθησε σεμινάριο πάνω στο musical theater, εμπλουτίζοντας την εκφραστική του φαρέτρα και διευρύνοντας την αντίληψή του για την τέχνη της σκηνής. Γιατί ο Αδάμ Τσαρούχης δεν αντιμετωπίζει το τραγούδι ως απλή ερμηνεία- το αντιμετωπίζει ως θεατρική πράξη, ως αφήγηση, ως διάλογο ψυχής ανάμεσα στον ερμηνευτή και σε εκείνον που ακούει. Και πίσω από τον καλλιτέχνη υπάρχει ένας άνθρωπος με μια σπάνια εσωτερική ευαισθησία. Ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την έμπνευση, γιατί έμπνευση για εκείνον δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη… Είναι ο αέρας που χρειάζεται για να δημιουργήσει, το φως που αναζητά μέσα στην καθημερινότητα, η μικρή σπίθα που μπορεί να μετατρέψει μια στιγμή, ένα βλέμμα, μια ανάμνηση ή μια λέξη σε τραγούδι. Η νέα του δισκογραφική δουλειά, ”Κάτω από το φως του φεγγαριού”, έρχεται να προσθέσει ένα ακόμη σημαντικό κεφάλαιο σε αυτή την πορεία, ενώ ήδη προετοιμάζει δύο καινούργια άλμπουμ. Η δημιουργική του ανησυχία μοιάζει αστείρευτη, σαν να υπάρχει μέσα του μια αδιάκοπη μουσική ροή που ζητά διαρκώς να βρει δρόμο προς το φως… Για τον Αδάμ το τραγούδι είναι συναίσθημα, μνήμη και ταξίδι. Είναι η τέχνη που μπορεί να διασχίσει το χρόνο, να ενώσει ανθρώπους, να ξυπνήσει ξεχασμένες εικόνες και να κάνει μία ολόκληρη αίθουσα να σιωπήσει για να ακούσει μία φωνή. Και η δική του φωνή έχει αυτή τη δύναμη της αφήγησης: δεν τραγουδά μόνο τις μελωδίες, αλλά μοιάζει να διηγείται τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από αυτές.

ΣχετικάΆρθρα

Ο Αδάμ Τσαρούχης μοιάζει να ανήκει σε εκείνη τη σπάνια γενιά νέων καλλιτεχνών που αντιλαμβάνονται πως η πραγματική διάρκεια δεν κατακτιέται με τον θόρυβο, αλλά με την ουσία. Με τη δουλειά, την καλλιέργεια, την ευγένεια την προσήλωση και την αλήθεια της ερμηνείας. Είναι ένας νέος άνθρωπος που κουβαλά μέσα του το όνειρο, χωρίς να το κάνει ποτέ επίδειξη- που προχωρά με σεμνότητα, αλλά με το βλέμμα στραμμένο ψηλά. Και η μεγαλύτερη φιλοδοξία του είναι ίσως η πιο ουσιαστική: να αφήσει πίσω του τραγούδια με ποιότητα και ουσία. Τραγούδια που δεν θα εξαντλούνται στη στιγμή, αλλά θα μπορούν να επιστρέφουν στη ζωή των ανθρώπων, όταν εκείνοι θα χρειάζονται μια μελωδία για να θυμηθούν, μια φωνή για να συγκινηθούν, ένα τραγούδι για να ταξιδέψουν. Γιατί τελικά αυτό είναι ο Αδάμ Τσαρούχης μια νέα φωνή με παλιότροπη ευαισθησία, ένας καλλιτέχνης που αγαπά τη μελωδία, ένας άνθρωπος που αναζητά την ομορφιά και ένας ερμηνευτής που θέλει, κάθε φορά που τραγουδά να αφήνει κάτι από την ψυχή του στον αέρα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο πολύτιμο χάρισμα ενός τραγουδιστή: να τελειώνει το τραγούδι του, αλλά η φωνή να εξακολουθεί να ακούγεται μέσα μας.

Στις 25 Αυγούστου, στο θέατρο Κήπου θα συνυπάρξει με την Μιρέλλα Πάχου, όπου μέσα από τα ντουέτα τους θα ζωντανέψουν μερικά από τα πιο γνωστά και αγαπημένα τραγούδια του παγκόσμιου και του ελληνικού κινηματογράφου. Μια βραδιά όπου η μουσική θα γίνει εικόνα, η εικόνα θα γίνει ανάμνηση και η ανάμνηση θα επιστρέψει ως τραγούδι. Δύο ξεχωριστές φωνές, με πλούσια καλλιτεχνική διαδρομή και σημαντικές συνεργασίες, ενώνονται για να μας θυμίσουν πως κάποια τραγούδια δεν παλιώνουν ποτέ – απλώς περιμένουν να τα ξανατραγουδήσουμε.

Αναγνωρισιμότητα: Είναι πολύ όμορφο να αναγνωρίζεται η δουλειά σου και η μουσική σου. Κάνουμε μια δουλειά, όπου η μουσική μπορεί να συντροφεύει τη ζωή των ανθρώπων, να γίνεται μέρος των στιγμών και των αναμνήσεών τους, και αυτό είναι πραγματικά πολύ σημαντικό. Για μένα, είναι μεγάλη ευτυχία όταν συμβαίνει αυτό.

Βιώματα: Είναι πολύ όμορφο να κουβαλάμε βιώματα, γιατί όλα αυτά που ζούμε μας διαμορφώνουν και μας ορίζουν ως ανθρώπους. Εγώ, έχω τη χαρά τα δικά μου βιώματα να είναι βαθιά συνδεδεμένα με τη μουσική, μέσα από έναν πατέρα καλλιτέχνη και μουσικό. Νιώθω πραγματικά τυχερός που γεννήθηκα σε ένα σπίτι όπου η μουσική ήταν πάντα παρούσα και αποτελούσε κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Γενική αναταραχή:

Γενικά είμαι λάτρης της ηρεμίας. Μου αρέσει να υπάρχει γαλήνη στις οικογενειακές και φιλικές μου σχέσεις και εκτιμώ πολύ ένα ήρεμο και όμορφο περιβάλλον. Με ενοχλεί ιδιαίτερα η βία, η ένταση και η ταραχή. Ίσως, γιατί πιστεύω πως μέσα στην ηρεμία βρίσκουμε τον χώρο να επικοινωνήσουμε καλύτερα με τους ανθρώπους γύρω μας, αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Διασκευές τραγουδιών: Τις αγαπώ πολύ τις διασκευές και έχω κάνει αρκετές μέχρι στιγμής. Συστήθηκα αρχικά στο κοινό το 2012 με τη διασκευή του «Μια αγάπη για το καλοκαίρι» του Γιάννη Σπανού. Στη συνέχεια ακολούθησε το «Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα» του Βασίλη Τσιτσάνη, που ήταν και από τα πρώτα τραγούδια μου που άρχισαν να παίζουν στο ραδιόφωνο.

Πρόσφατα, στον νέο μου δίσκο «Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού», επέλεξα να κάνω διασκευή σε ένα ακόμη αγαπημένο τραγούδι, το «Αγάπη μου, πού είσαι» του Μίμη Πλέσσα, που πρωτοτραγούδησε η Τζένη Βάνου. Για μένα, οι διασκευές είναι ένας όμορφος τρόπος να ξανασυστήνουμε σπουδαία τραγούδια σε ένα νέο κοινό, κρατώντας ζωντανή τη μαγεία τους.

Έμπνευση: Νομίζω πως δεν μπορώ να ζήσω χωρίς την έμπνευση. Είμαι ένας πολύ δημιουργικός άνθρωπος και μου αρέσει πολύ να γεννιέται μέσα μου η ιδέα για ένα καινούργιο project ή μια νέα συνεργασία. Όταν, μου έρχεται αυτή η έμπνευση, μπαίνω σε έναν τρομερό δημιουργικό οίστρο. Είναι μια κατάσταση που με γεμίζει ενέργεια και με κάνει να θέλω να δημιουργήσω, να εξερευνήσω και να δω πού μπορεί να με οδηγήσει μια καινούργια ιδέα.

Ζέση: Ζέση είναι για μένα το πάθος με το οποίο κάνεις κάτι. Είναι αυτή η εσωτερική φωτιά που σε κάνει να συνεχίζεις, να δημιουργείς και να δίνεσαι ολοκληρωτικά σε αυτό που αγαπάς. Στη μουσική, χωρίς ζέση δεν υπάρχει αληθινή επικοινωνία με τον κόσμο.

Ήθος: Είναι ένα πράγμα για το οποίο νιώθω πραγματικά πολύ περήφανος: για τις αρχές και το ήθος που μου έδωσε η οικογένειά μου. Για μένα είναι πολύ σημαντικό, περισσότερο απ’ όλα, να είμαι ένας καλός άνθρωπος. Πιστεύω πως ό,τι κι αν καταφέρουμε στη ζωή ή στην καριέρα μας, στο τέλος αυτό που έχει πραγματική αξία είναι ο άνθρωπος που έχουμε επιλέξει να είμαστε!

Θέατρο Κήπου : ‘’ Τα κινηματογραφικά’’: Ένα πρόγραμμα γεμάτο τραγούδια και νοσταλγία, με μουσικές από τον ελληνικό και τον παγκόσμιο κινηματογράφο, αλλά και ντουέτα που έχουν αγαπηθεί και έχουν ερμηνευτεί από πολύ σπουδαίους καλλιτέχνες. Νιώθω πολύ τυχερός που έχω τη δυνατότητα να μοιράζομαι αυτή τη μουσική διαδρομή με φίλους και εξαιρετικούς καλλιτέχνες, όπως η Μιρέλα Πάχου. Είναι μεγάλη χαρά για μένα να συνεργάζομαι με ανθρώπους που εκτιμώ και αγαπώ και με τους οποίους υπάρχει όμορφη χημεία πάνω στη σκηνή.

Ιταμός: Ιταμός είναι η στιγμή που αφήνεσαι στη ζωή χωρίς να προσπαθείς να την ελέγξεις. Να εμπιστεύεσαι το συναίσθημα, τη διαδρομή και τελικά τον ίδιο σου τον εαυτό. Νομίζω πως και στη μουσική, κάποιες φορές, πρέπει απλώς να αφεθείς…

Καλλιτεχνικά σχέδια: Υπάρχουν πολλά και όμορφα καλλιτεχνικά σχέδια για το επόμενο διάστημα. Έρχονται εμφανίσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, ενώ παράλληλα δουλεύω πάνω στη δημιουργία δύο καινούργιων άλμπουμ. Το ένα θα είναι ένα αφιέρωμα στην ελληνική τζαζ, ένα χώρο που αγαπώ ιδιαίτερα, και το δεύτερο θα είναι ένα live άλμπουμ μαζί με τη Μιρέλα Πάχου. Παράλληλα, υπάρχει και ένα ολοκαίνουργιο τραγούδι που έρχεται σύντομα και ανυπομονώ να το μοιραστώ με τον κόσμο. Νομίζω, πως είναι μια πολύ δημιουργική περίοδος και χαίρομαι πολύ γι’ αυτά που έρχονται.

Λογική: Μου αρέσει να υπάρχει λογική στα πράγματα και προσπαθώ να σκέφτομαι με καθαρό μυαλό, αλλά πάντα λειτουργώ μαζί και με το συναίσθημα. Νομίζω, πως αυτά τα δύο χρειάζονται ισορροπία. Άλλωστε, ειδικά στη μουσική και στην τέχνη, δεν μπορείς να αφήσεις έξω το συναίσθημα· είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του τρόπου με τον οποίο εκφράζομαι και επικοινωνώ.

Μιρέλα Πάχου: Την Μιρέλα Πάχου την αγαπώ πολύ. Πέρα από τη μεγάλη φιλία που μας συνδέει, υπάρχει και μια βαθιά εκτίμηση τόσο για τον άνθρωπο όσο και για την καλλιτέχνιδα. Είναι ένα ιδιαίτερο, φωτεινό πλάσμα, με πολλά σχέδια, όνειρα και μια υπέροχη ενέργεια. Νιώθω πραγματικά πολύ τυχερός που την έχω στη ζωή μου, όχι μόνο ως φίλη, αλλά και ως συνεργάτιδα.

Νότες (μουσική): Νότες είναι για μένα ένας τρόπος να πεις όσα δεν μπορούν να ειπωθούν με λόγια. Είναι συναίσθημα, μνήμη, ταξίδι. Μια νότα μπορεί να σε γυρίσει πίσω σε μια στιγμή, σε έναν άνθρωπο ή σε ένα συναίσθημα που νόμιζες πως είχες ξεχάσει.

Ξένοι και Έλληνες τραγουδιστές (ονόματα): Υπάρχουν πολύ αγαπημένοι μου τραγουδιστές Έλληνες και ξένοι όπως: Michael Buble , Whitney Houston ,Stevie Wonder , Aretha Franklin, JamieCallum αλλά και Γιάννης Βογιατζής , Δάκης , Τζένη Βάνου, Πέννυ Μπαλτατζη , Έλλη Πασπαλά , Μιρέλα Πάχου , Μεσιέ Μίνιμαλ.

Όρια: Τα όρια είναι απαραίτητα, αλλά πιστεύω πως πρέπει να τα γνωρίζουμε για να μπορούμε και να τα ξεπερνάμε. Στη ζωή και στην τέχνη προσπαθώ να μην φοβάμαι να δοκιμάζω τα δικά μου όρια, να εξελίσσομαι και να ανακαλύπτω μέχρι πού μπορώ να φτάσω.

Προοπτική μελλοντική: Κοιτάζω το μέλλον με περιέργεια και αισιοδοξία. Δεν με ενδιαφέρει τόσο να προβλέψω τι θα έρθει, όσο να είμαι ανοιχτός στις νέες εμπειρίες και στις νέες δημιουργίες. Θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος, χωρίς να χάνω την αλήθεια και την αγάπη μου για τη μουσική.

Ροή προγράμματος: Η ροή ενός προγράμματος είναι σαν μια μουσική ιστορία. Θέλω κάθε τραγούδι να οδηγεί φυσικά στο επόμενο, να υπάρχει εναλλαγή συναισθημάτων και ενέργειας και ο θεατής να αισθάνεται ότι ταξιδεύει μαζί μου, χωρίς να καταλαβαίνει πότε περνάει από τη μία στιγμή στην άλλη.

Σπουδές εξωτερικού: Νιώθω πολύ τυχερός που το 2007 κέρδισα μια υποτροφία για να παρακολουθήσω στην Αμερική ένα σεμινάριο πάνω στο musical theatre. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, καθώς είχα την ευκαιρία να μαθητεύσω δίπλα σε πολύ καταξιωμένους δασκάλους και να γνωρίσω παιδιά από όλο τον κόσμο, με τα οποία μοιραζόμασταν την ίδια αγάπη για τη μουσική και το θέατρο. Ήταν μια εμπειρία που με επηρέασε και καλλιτεχνικά και προσωπικά και σίγουρα δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Τραγούδι: Το τραγούδι είναι για μένα ένας τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας με τους ανθρώπους. Είναι κάτι που μου δίνει ζωή και με κάνει να νιώθω πραγματικά ο εαυτός μου. Αγαπώ πολύ να τραγουδώ, γιατί μέσα από τη μουσική μπορώ να μοιράζομαι συναισθήματα και να δημιουργώ μια ουσιαστική σύνδεση με τους ανθρώπους.

Υστεροφημία: Προσπαθώ να λέω όμορφα τραγούδια και να κάνω επιλεγμένες εμφανίσεις και συνεργασίες, γιατί με ενδιαφέρει πολύ το τι θα αφήσω πίσω μου. Θέλω ό,τι κάνω να έχει ουσία, να με εκφράζει και, αν μπορώ, να έχει μια μικρή θέση στη μνήμη και στην καρδιά των ανθρώπων. Για μένα, αυτή είναι και η πιο σημαντική παρακαταθήκη ενός καλλιτέχνη.

Φωνή: Λατρεύω τις ανθρώπινες φωνές και θεωρώ ότι είναι το πιο όμορφο μουσικό όργανο. Ίσως, γι’ αυτό αγαπώ τόσο πολύ και τη δουλειά μου ως καθηγητής φωνητικής. Μου αρέσει να ακούω ανθρώπους να τραγουδούν, να ανακαλύπτω τη μοναδικότητα της κάθε φωνής και να βλέπω πώς μέσα από αυτήν μπορούν να εκφράσουν τον δικό τους κόσμο και τα συναισθήματά τους.

Χροιά: Η χροιά είναι κάτι μοναδικό που έχει κάθε άνθρωπος. Είναι αυτό που κάνει μια φωνή ξεχωριστή και αναγνωρίσιμη. Προσωπικά, μου αρέσουν πολύ οι ζεστές φωνές, αυτές που έχουν συναίσθημα και μπορούν να σε αγγίξουν

Ψυχισμός: Ο ψυχισμός είναι, ίσως, το πιο αληθινό κομμάτι ενός ανθρώπου. Είναι όλα αυτά που κουβαλάμε, οι χαρές, οι φόβοι, οι μνήμες και οι ευαισθησίες μας. Και πιστεύω πως ένας καλλιτέχνης δεν μπορεί παρά να τα αφήνει να περνούν μέσα από τη μουσική του…

Ωραίες συνεργασίες: Είμαι πολύ περήφανος γιατί όλα αυτά τα χρόνια έχω συνεργαστεί με σπουδαίους ανθρώπους και εξαιρετικούς καλλιτέχνες, όπως η Μαρινέλλα, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου και ο Δημήτρης Καλαντζής. Κάθε συνεργασία ήταν για μένα και μια διαφορετική εμπειρία και ένα σημαντικό μάθημα! Ξεχωριστή θέση έχει και η δισκογραφική μου συνεργασία με τον Tom Gaebel, μια εμπειρία που εκτιμώ ιδιαίτερα και για την καλλιτεχνική της αξία!