ΤΩΡΑ |
Ο Πάνος Σταθακόπουλος είναι ένας ηθοποιός με ξεχωριστή σκηνική ευχέρεια, αμεσότητα και βαθιά συναίσθηση της θεατρικής τέχνης που ξέρει να υπηρετεί την κωμωδία με μέτρο, ευφυΐα και αληθινή επικοινωνία με το κοινό. Με λόγο γενναιόδωρο και ειλικρινή, αναγνωρίζει τη μεγάλη προσφορά του Γιώργου Θεοδοσιάδη στο ελληνικό θέατρο, τιμώντας τον δημιουργό που άφησε το δικό του αποτύπωμα στη θεατρική μας διαδρομή και υπέγραψε την κωμωδία ‘’Δεν ακούω, δεν βλέπω, δεν μιλάω’’ στην οποία πρωταγωνιστεί ο ίδιος και ανεβαίνει στο Θέατρο Κολοσαίον από τις 5 έως τις 8 Νοεμβρίου. Ιδιαίτερα θερμά είναι και τα λόγια του για το συνάδελφό του και σκηνοθέτη τη παράστασης Σπύρο Σπαντίδα, με τον οποίον συνδέεται μέσα από τη γνωριμία και την κοινή τους πορεία στο Εθνικό θέατρο. Η σκηνοθετική του ματιά του Σπύρου Σπαντίδα προσδίδει τη δική της δυναμική στο έργο, αναδεικνύοντας τις κωμικές του αποχρώσεις και τις δυνατότητες των ηθοποιών. Παράλληλα, ο Πάνος Σταθακόπουλος δηλώνει έτοιμος να αναμετρηθεί με ένα δραματικό ρόλο, τον οποίο όχι μόνο επιθυμεί, αλλά και αναζητά συνειδητά… Γιατί ο ηθοποιός που γνωρίζει να προκαλεί το γέλιο, μπορεί όταν του δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία, να αποκαλύψει με την ίδια αλήθεια και τη σιωπηλή ένταση του ανθρώπινου πόνου.
– Γιατί η κωμωδία του Γιώργου Θεοδοσιάδη ‘’Δεν ακούω, δεν βλέπω, δεν μιλάω’’, παίζεται με τόσο μεγάλη επιτυχία, όποτε ανεβαίνει;
Επειδή, ο Γιώργος Θεοδοσιάδης έχει φτιάξει μία καταπληκτική πλοκή και εκτός από αυτό έχει πάρει την ιστορία από ένα μύθο. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Γιώργος Θεοδοσιάδης ήταν ένας από τους καλύτερους και μεγαλύτερους σκηνοθέτες που είχαμε – σκηνοθετούσε πολλά χρόνια στο Εθνικό Θέατρο και στην Επίδαυρο πολλές παραστάσεις- και είχε ιδρύσει τη δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη, από την οποία έχουν βγει πολλοί ηθοποιοί. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν γνωστής πολύ καλός της κωμωδίας και το πώς μπορούσε να δουλέψει ένα κείμενο.
– Γιατί έγινες κωμικός ηθοποιός; Ταιριάζει πολύ στην ιδιοσυγκρασία σου;
Ακριβώς έτσι, όπως το είπες. Θυμάμαι από παιδάκι να κάνω μιμήσεις και αστεία μπροστά στους μεγαλύτερούς μου και όταν πήγα στο δημοτικό το μόνο που με ενδιέφερε ήταν το πότε θα κάνουμε γιορτές για να απαγγείλω ποιήματα και να παίξω σε σκετσάκια εορταστικά. Για τα μαθήματα δεν γινότανε λόγος. Όταν πήγα 12 -13 χρόνων στην Ιερατική Σχολή της Τήνου, παρόλο που υπήρχαν κανόνες, γιατί ήταν ένα αυστηρό οικοτροφείο, εγώ ήμουν η ζωή του οικοτροφείου και διοργάνωνα κάθε μήνα μία παράσταση. Ήμουν, δηλαδή, η ευχάριστη νότα στη σχολή!
– Ποιων κωμικών Ελλήνων ή ξένων θαυμάζεις την καριέρα και θα ήθελες να τους μοιάσεις;
Από τους ξένους τον Άντονι Χόπκινς! Από Έλληνες αυτούς που έχω ως κορυφή είναι ο Βασίλης Λογοθετίδης και ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος! Ειδικά, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, αν και έχει κάνει ελάχιστες ταινίες ως πρωταγωνιστής, τον είχα μέσα στην καρδιά μου. Η υποκριτική του δεινότητα ήταν τόσο εξαιρετική που επισκίαζε και τους πρωταγωνιστές ακόμη. Θέλω, λοιπόν, να κάνω την καριέρα του Διονύση Παπαγιαννόπουλου!
– Θα επιχειρήσεις να παίξεις δραματικό ρόλο;
Τώρα ‘’ναι’’ θέλω πολύ! Παλαιότερα όταν μου προτάθηκε από τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη να κάνω δραματικό ρόλο στη ‘’Φωλιά του κούκου’’ , ήμουν λίγο διστακτικός. Δεν ήθελα, αλλά επέμενε πολύ, τον έπαιξα και μάλιστα πήρα και εξαιρετικές κριτικές. Σήμερα θα έλεγα το ‘’ναι’’ αμέσως και μη σου πω ότι το επιδιώκω κιόλας. Και τηλεοπτικά θα με ενδιέφερε, αλλά κυρίως θεατρικά.
– Πώς προσέγγισες το ρόλο του κουφού στο έργο;
Επειδή σε κάθε σπίτι όλο και κάποιος έχει προβλήματα ακοής, τον προσέγγισα με ρεαλιστικό τρόπο, αλλά επειδή είναι κωμωδία το έργο τον έφτιαξα λίγο πιο κωμικό.
– Πώς είναι ο συνάδελφός σου Σπύρος Σπαντίδας ως σκηνοθέτης;
Εξαιρετικός και χαίρομαι πάρα πολύ που είχαμε αυτή τη συνεργασία! Τον Σπύρο τον γνώρισα στο Εθνικό θέατρο όταν παίζαμε σε έργο που είχε σκηνοθετήσει ο Γιώργος Θεοδοσιάδης, κάναμε παρέα και γίναμε φίλοι και τώρα ήρθε η στιγμή να με σκηνοθετήσει. Είχαμε μία άριστη συνεργασία και επειδή έχει παίξει αυτό το ρόλο ήξερε πάρα πολύ καλά το έργο και το σκηνοθέτησε με μεγάλη μαεστρία! Όμως, του προσέδωσε μια καινούργια σημερινή σκηνοθετική μάτια σε σχέση με το παλαιότερο ανέβασμά της. Άλλωστε, είμαστε όλοι οι ηθοποιοί που παίζουμε σήμερα τελείως διαφορετικής ηλικίας από τους προηγούμενους για αυτό και βασίστηκε η σκηνοθεσία στις ηλικίες μας.
– Ποια μηνύματα περνάει το έργο στο κοινό;
Το ότι όσα προβλήματα κι αν έχουμε, εάν υπάρχει αισιοδοξία και θέληση για ζωή, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα και τόσο καλά, ώστε να μην φαίνεται το ‘’όποιο πρόβλημα’’ μπορεί να υπάρχει. Επίσης, να βάζουμε στόχους, ανεξάρτητα εάν υπάρχει κάποιο πρόβλημα αναπηρίας…
– Τι καινούργιο ετοιμάζεις;
Κάνω γυρίσματα για μια ταινία που δεν είναι ακόμη ανακοινώσιμη. Τηλεοπτικά, είχα πρόταση από τον Νίκο Ζαπατίνα, αλλά λόγω της περιοδείας δεν μπόρεσα να βρίσκομαι στη σειρά. Παρόλα αυτά ,όμως, δεν στεναχωρήθηκα καθόλου, επειδή αγαπώ πολύ αυτό το έργο και ήθελα να συμμετέχω σε αυτό!
Σχόλια για αυτό το άρθρο