Με αφορμή τη συμμετοχή της στην επιτυχημένη σειρά του Mega «Κάμπινγκ», όπου υποδύεται διπλό ρόλο, η Ασπασία Κοκόση σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη. Η ταλαντούχα ηθοποιός και δασκάλα υποκριτικής, μας μιλά με αφοπλιστική ειλικρίνεια και χιούμορ για τις εξελίξεις και τις ανατροπές που έρχονται στα επόμενα επεισόδια -οι βαρκάδες θα συνεχιστούν άραγε;- για την αγάπη της για την ομάδα και το καλό σενάριο αλλά και για τους ανθρώπους-σταθμούς που καθόρισαν την καλλιτεχνική της πορεία. Πέρα από τα φώτα της σκηνής και της κάμερας, η Ασπασία Κοκόση μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις και τις ανησυχίες της για τη σύγχρονη εποχή, την ταχύτητα της τεχνολογίας, την εικόνα και τα πρότυπα των νέων. Με βλέμμα καθαρό και αισιόδοξο, μας αποκαλύπτει το μεγαλύτερο ρίσκο της ζωής της που της χάρισε την οικογένειά της, τα καλλιτεχνικά της όνειρα, καθώς και την απαιτητική καθημερινότητά της ανάμεσα στα γυρίσματα, τη διδασκαλία και τη θεατρική σκηνή του «Από Μηχανής Θεάτρου». Μια συνέντευξη με αλήθεια και αυθεντικότητα, στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ξεχωριστή Ασπασία Κοκόση. Απολαύστε την!
-Ποιος είναι ο ρόλος σου στο «Κάμπινγκ»;
Έχω την τύχη να έχω έναν διπλό υποκριτικά ρόλο στο «Κάμπινγκ». Είμαι η Φαρίντα-Ειρήνη. Βασικά είμαι η Ειρήνη (αστυνομικός ειδικών δυνάμεων), που για να βοηθήσει στην εξιχνίαση των εγκλημάτων την Ιωάννα (Αναστασία Στυλιανίδη) και τον Λεωνίδα (Χάρη Χιώτη ) πάει undercover στο κάμπινγκ προσποιούμενη την Φαρίντα, νοσοκόμα-καθαρίστρια της Γιώτας (Βίκυ Σταυροπούλου). Ως Φαρίντα που καθαρίζει όλα τα σπιτάκια του κάμπινγκ, έχει την άνεση να κινείται μυστικά και να δίνει πληροφορίες στην Ιωάννα. Η άφιξη της στο κάμπινγκ είναι αναγκαία, εφόσον προηγούμενες προσπάθειες ξεσκεπάσματος των “ενόχων” ήταν άκαρπες. Η «Φαρίντα» μπαίνει να φροντίσει την Γιώτα, η οποία «υπέστη» εγκεφαλικό, και να αποκαλύψει αν όντως αυτό το εγκεφαλικό ήταν αληθινό… Θα τα καταφέρει; Γενικά, μέχρι το τέλος της σειράς είναι δίπλα στην Ιωάννα σε κάθε δύσκολη στιγμή της.
-Τι μπορείς να αποκαλύψεις για τα επόμενα επεισόδια της σειράς;
Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν μπορώ να είμαι πολύ αποκαλυπτική. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι ακόμα δεν έχετε δει τίποτα… Έχετε πάρει μια μικρή γεύση από τις “βόλτες” με τη βαρκούλα. Οι χαρακτήρες εξελίσσονται ανάλογα με τις ανάγκες τους. Προστίθενται κι άλλοι οι οποίοι έχουν τη δική τους ξεχωριστή ταυτότητα και μέχρι το τέλος υπάρχει δράση κι ανατροπή.

-Σε πόσα επεισόδια θα σε απολαύσουμε στο «Κάμπινγκ»;
Σε 15 επεισόδια, μέχρι και το τέλος της σειράς.
-Ήξερες την Κυπριακή σειρά;
Η αλήθεια είναι ότι δεν την γνώριζα. Άρχισα να την ψάχνω και είδα κάποια επεισόδια όταν με φώναξαν για κάστινγκ. Το δικό μας «Κάμπινγκ» είναι στηριγμένο στην κυπριακή σειρά του Φώτη Γεωργίδη αλλά δεν είναι το ίδιο. Η Έλενα Σολωμού και ο Κωστής Παπαδόπουλος, οι οποίοι έχουν αναλάβει σεναριακά τη μεταφορά, έχουν τη δική τους ταυτότητα και φαντασία, έτσι ώστε να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.
-Πώς έγινε η πρόταση για να παίξεις στο «Κάμπινγκ»;
Έχω συνεργαστεί στο παρελθόν σε αρκετές σειρές με το Mega (7 θανάσιμες πεθερές, Ένας μήνας και κάτι, Γοργόνες, Λατρεμένοι μου γείτονες, Η πολυκατοικία). Έτσι με φώναξε ο Μανώλης Δούνιας για δοκιμαστικό για το ρόλο της Φαρίντα-Ειρήνης, όπου τελικά και έκλεισα. Στις μέρες μας, δυστυχώς, είναι αρκετά δύσκολο ακόμη και να σου δοθεί η ευκαιρία να περάσεις από ένα δοκιμαστικό, καθώς συχνά βλέπουμε να επιλέγονται τα ίδια πρόσωπα. οπότε νιώθω τυχερή και αγαπώ την Ειρήνη-Φαρίντα για αυτή την ευκαιρία.

-Ξεχωρίζεις κάποιον χαρακτήρα στη σειρά και γιατί;
Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι ο Λουκάς (Αλέξανδρο ςΤωμαδάκης) . Ο Λουκάς είναι ένα παιδί στο φάσμα με αρκετές ιδιαιτερότητες, καλόκαρδο αλλά με αρκετές σκοτεινές στιγμές. Ο Αλέξανδρος Τωμαδάκης έχει καταφέρει να είναι φύσει και θέσει ο Λουκάς. Πιστεύει κάποιος, βλέποντας τον, ότι και στην πραγματική του ζωή είναι έτσι. Κι αυτό το θεωρώ τεράστια υποκριτική επιτυχία. Εύχομαι να είναι καλά και να τον δούμε σε σπουδαία πράγματα στο μέλλον.
-Τι σ΄αρέσει να βλέπεις στην τηλεόραση;
Λόγω δουλειάς, όταν έχω χρόνο, παρακολουθώ ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής μυθοπλασίας για να γνωρίζω τι γίνεται. Παρατηρώ τις επιλογές των καναλιών, των σεναρίων, των σκηνοθετών, των ηθοποιών και είμαι ενημερωμένη για τα πάντα, έχοντας τη δική μου άποψη. Εκτός από το «Κάμπινγκ», που το θεωρώ πρωτότυπο σε όλα τα επίπεδα, παρακολουθώ και το «Μια Γυναίκα», γιατί μ’ αρέσει η θεματική του και το κάστινγκ. Γενικά παρακολουθώ σειρές από πλατφόρμες και ταινίες όλων των ειδών. Πάω κάθε χρόνο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και παρακολουθώ ταινίες πριν τη διανομή τους. Μ’ αρέσει να στηρίζω αυτόν τον θεσμό και καλό είναι να στηρίζουμε όλοι όπως μπορούμε τον ελληνικό κινηματογράφο και ότι δρώμενο γίνεται στον τόπο μας .

-Πώς καθορίζεις μια ωραία δουλειά, τηλεοπτική ή θεατρική;
Είναι πολλοί οι παράγοντες για να διαμορφώσουν μία καλή δουλειά. Πρώτα απ’ όλα είναι το σενάριο ή το έργο… «Εν αρχή ην ο λόγος». Έπειτα ο σκηνοθέτης, που θα κάνει την επιλογή των περισσότερων συντελεστών: του διευθυντή φωτογραφίας, αν πρόκειται για τηλεόραση ή κινηματογράφο, των ηθοποιών και των υπόλοιπων συντελεστών (σκηνογραφίας, ενδυματολογίας, μακιγιάζ, μουσικής επιμέλειας κ.ά.). Παίζει μεγάλο ρόλο επίσης να υπάρχει κι ένας παραγωγός για να μπορέσει να στηρίξει όλο αυτό το όραμα. Αλλά νομίζω πάνω απ’ όλα, σε μία καλή δουλειά παίζει ρόλο η ομάδα, η διάθεση, η επιμονή, η υπομονή και η κοινή αισθητική.
-Η εποχή μας σε φοβίζει;
Πολύ! Φοβάμαι τη γρήγορη εξέλιξη του AI. Φοβάμαι ότι κάποιος στις μέρες μας είναι σημαντικός μόνο όταν έχει πολλούς ακολούθους. Φοβάμαι ότι η νέα γενιά μεγαλώνει με λάθος πρότυπα και δεν υπάρχει παιδεία σε κανένα επίπεδο. Φοβάμαι που τα παιδιά έχουν σταματήσει να παίζουν στη γειτονιά ή να παίζουν γενικά και βρίσκουν ενδιαφέρον μόνο στις οθόνες. Φοβάμαι που η δουλειά των ψυχολόγων και ψυχιάτρων έχει ανθίσει τόσο. Φοβάμαι τον εγκλωβισμό στην εξωτερική εικόνα και την εμφάνιση, χωρίς να υπάρχει καλλιέργεια πνευματική. Είναι πάρα πολλά αυτά που φοβάμαι αλλά απ’ την άλλη είμαι και αισιόδοξη, γιατί τα πράγματα αλλάζουν και πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι με τα νέα δεδομένα. Είμαι ανοιχτή, προσπαθώ πολύ να συμβαδίζω με όλα αυτά που συμβαίνουν. Ελπίζω μόνο να πηγαίνουμε προς το καλύτερο.

-Ποιες συνεργασίες σου ξεχωρίζεις στην πορεία σου μέχρι τώρα και γιατί;
Θα μιλήσω για ανθρώπους-σταθμούς στην επαγγελματική μου πορεία. Ήταν ο δάσκαλος μου Γιώργος Αρμένης, ο Κώστας Τσιάνος και ο Νίκος Μαστοράκης θεατρικά. Τηλεοπτικά, δεν μπορώ να μην αναφέρω τον Γρηγόρη Πετρινιώτη από τις «7 Θανάσιμες Πεθερές», που ήταν τα πρώτα μου βήματα και τον Βασίλη Θωμόπουλο. Αυτοί ήταν οι άνθρωποι που με έμαθαν σπουδαία πράγματα, ο καθένας στο αντικείμενο του και μου άνοιξαν την σκέψη κι άλλους δρόμους. Επίσης χαίρομαι που αυτή τη στιγμή δουλεύω με τον Σέργιο Κωνσταντινίδη, που μαζί του μαθαίνω έναν άλλο κινηματογραφικό τρόπο γυρίσματος.
-Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους θα ήθελες να συνεργαστείς και δεν έχει τύχει ακόμα;
Ου!!! Πολλοί! Θέλω να συνεργαστώ πάρα πολύ, είτε θεατρικά είτε κινηματογραφικά, με τον Γιάννη Οικονομίδη. Με ενδιαφέρει ο ωμός ρεαλισμός και είναι ένα είδος που μου ταιριάζει. Με τον Σωτήρη Τσαφούλια, θαυμάζω όλη τη δουλειά του και τον ίδιο. Θα ήθελα να γνώριζα και να συνεργαζόμουν με την Λένα Κιτσοπούλου, μου αρέσει ο λόγος της, τα έργα της και ότι είναι ασυμβίβαστη. Κι άλλοι πολλοί…

-Ποιο είναι το μεγαλύτερο ρίσκο που έχεις πάρει ως τώρα;
Το ότι παντρεύτηκα!!!! (γέλια). Σοβαρά τώρα, ο άντρας μου με γνώρισε σε μία περίοδο πραγματικά πολύ μπερδεμένη. Έπρεπε να αποφασίσω αν ήθελα να είμαστε μαζί. Με διεκδίκησε όσο δεν πάει και έκανε πολύ καλά, γιατί καμιά φορά μας έρχεται μία ριζική αλλαγή και δεν βλέπουμε τα θετικά της. Σ’ αυτόν οφείλω την υπέροχη οικογένεια που κάναμε και πάρα πολλά άλλα , καθημερινά κ ουσιαστικά!
-Θυμάσαι ποια ήταν η πρώτη παράσταση που είδες στο θέατρο;
Τώρα τι να πω ; Δεν μπορώ να πω ψέματα.Δεν θυμάμαι καθόλου ποια ήταν η πρώτη. Θυμάμαι την τελευταία (γέλια)…

-Είχες είδωλα όταν ήσουν παιδί;
Όχι ιδιαίτερα! Δεν ήμουν ποτέ από τις φανατισμένες με κάποιους, κι ούτε τώρα είμαι. Θαυμάζω πολλούς ανθρώπους αλλά σε κανέναν δεν ήθελα να μοιάσω. Παρατηρούσα στοιχεία, όπως το ίδιο κάνω και τώρα, από ηθοποιούς όπως η Τζένη Καρέζη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Μαίρη Αρώνη αλλά δεν μπορώ να πω ότι τις είχα σαν είδωλα. Τις θαύμαζα πολύ κι έκλεβα (ως παιδάκι) ότι μου αρέσει!
-Πες μου 5 ελληνικές ταινίες που αγαπάς.
«Η γυνή να φοβήται τον άνδρα», «Μια τρελή-τρελή οικογένεια», «Μανταλένα», «Η Παριζιάνα» και από σύγχρονο κινηματογράφο τον «Βασιλιά» του Νίκου Γραμματικού.

-Ποια ήταν η πρώτη σου τηλεοπτική δουλειά και ποια η πρώτη σου θεατρική;
Η πρώτη θεατρική δουλειά ήταν ενώ ήμουν στο τρίτο έτος της δραματικής σχολής, με τον δάσκαλό μου Γιώργο Αρμένη, το «Βασικά με τον Θανάση» και η πρώτη μου τηλεοπτική «Ο θησαυρός της Αγγελίνας» σε σκηνοθεσία Τάσου Ψαρρά στην ΕΡΤ1.
-Πώς είναι η καθημερινότητά σου;
Προσπαθώ να ανταπεξέλθω σε όλα κι όλους όσο καλύτερα γίνεται. Τρέχω σε μαθήματα (διδάσκω υποκριτική και αυτοσχεδιασμό στα ΙΕΚ ΑΛΦΑ), γυρίσματα, παραστάσεις και οικογενειακές υποχρεώσεις. Το κυριότερο είναι ότι προσπαθώ να περνάω ουσιαστικές ώρες με το παιδί μου .
-Θεατρικά πού σε βρίσκουμε τη φετινή σεζόν;
Είμαι στο Από Μηχανής Θέατρο κάθε Πέμπτη με «Το Νόημα της Ζωής» του Διονύση Μπουγά
σε σκηνοθεσία Σταύρου Νικολαΐδη.

-Θεωρείς ότι η Αθήνα αντέχει τόσες πολλές θεατρικές σκηνές;
Θεωρώ ότι υπάρχει υπερπληθώρα παραστάσεων στην Αθήνα… Αυτοί που αντέχουν, θα μείνουν! Αυτοί που δεν υπάρχει λόγος να υφίστανται, θα φύγουν. Όλα τα δείχνει ο χρόνος.
-Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σου σχέδια;
Συμμετέχω σε μία πολύ ενδιαφέρουσα ταινία μικρού μήκους του Βασίλη Ραΐση που αποτελεί ωδή για το γυναικείο φύλο. Έχω γίνει πολύ αυστηρή με τις επιλογές μου και έχω πει τον τελευταίο καιρό αρκετά «όχι» σε διάφορα που δεν με εκφράζουν . Έχω μεγαλώσει, έχω αλλάξει και θέλω να δοκιμαστώ σε διαφορετικά πράγματα, κι όχι σε αυτά που έχουν στο μυαλό τους κάποιοι που έχουν μείνει μόνο στην εικόνα. Έχω πολλά σχέδια, ακόμα και να φύγω από το comfortzone (του εργαζόμενου) και να δημιουργήσω εγώ τις συνθήκες για οτιδήποτε μ’ αρέσει. Το μόνο που θέλω είναι να έχω την υγειά μου.











































Σχόλια για αυτό το άρθρο