
Η παράσταση «Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν» του Χένρικ Ίψεν, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Αλκμήνη σε σκηνοθεσία και εικαστική επιμέλεια του Μανώλη Ιωνά, αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις της θεατρικής σεζόν. Το σκοτεινό, ύστερο αριστούργημα του Σκανδιναβού δραματουργού ζωντανεύει μέσα από μια ευρηματική διασκευή και εξαιρετικές ερμηνείες, κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Η ανταπόκριση του κοινού οδήγησε την παράσταση σε δεύτερο χρόνο επιτυχίας, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της

Ο Μανώλης Ιωνάς καταπιάνεται με ένα από τα πιο απαιτητικά και αμείλικτα έργα της ώριμης περιόδου του Χένρικ Ίψεν, παραδίδοντας μια παράσταση σφιχτοδεμένη, εσωτερικής έντασης και απρόσμενης επικαιρότητας. Η σκηνοθετική ματιά του, καταφέρνει να αποφορτίσει το έργο από το παραδοσιακό, βαρύ σκανδιναβικό «έρεβος» και να του δώσει μια πνοή μεσογειακής ζωντάνιας, αναδεικνύοντας τις τραγικωμικές του προεκτάσεις. H ιστορία του έκπτωτου τραπεζίτη που ζει αυτοεξόριστος στον επάνω όροφο του σπιτιού του, περιμένοντας μια φαντασιακή αποκατάσταση, ξεδιπλώνεται σαν ένα ψυχολογικό θρίλερ δωματίου, όπου τα «φαντάσματα» του παρελθόντος ζητούν επίμονα δικαίωση
Ο Μανώλης Ιωνάς αποφεύγει στη σκηνοθεσία του, τη μουσειακή σοβαροφάνεια που συχνά βαραίνει τα σκανδιναβικά δράματα. Αξιοποιώντας τη ρέουσα και κοφτερή μετάφραση του Παύλου Μάτεσι, εστιάζει στο ρυθμό και στην υπόγεια ειρωνεία του κειμένου. Ο χώρος λειτουργεί ως ένας κλειστοφοβικός καθρέφτης των ηρώων: οι σκιές, οι αποστάσεις ανάμεσα στα σώματα και η οικονομία στην κίνηση υπογραμμίζουν τη συναισθηματική παγωνιά μιας οικογένειας που έχει θυσιάσει τα πάντα στο βωμό του χρήματος και της κοινωνικής καταξίωσης.

Το κλειδί της επιτυχίας αυτού του εγχειρήματος βρίσκεται στον απόλυτα συντονισμένο θίασο. Οι ηθοποιοί αναμετρώνται με τους πολυεπίπεδους χαρακτήρες του Ίψεν, προσφέροντας δυνατές ερμηνείες:
Ο Μανώλης Ιωνάς αποδίδει με ακρίβεια την ψυχοσύνθεση του Μπόρκμαν, ενός ανθρώπου απομονωμένου, στοιχειωμένου από το πάθος του για εξουσία και τη μετέπειτα ηθική του πτώση. Στον διπλό ρόλο σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή, πλάθει έναν Μπόρκμαν που ακροβατεί ανάμεσα στο μεγαλείο και τη γελοιότητα. Δεν τον παρουσιάζει ως ένα μονοδιάστατο τέρας αλλά ως έναν άνθρωπο εγκλωβισμένο στις ίδιες του τις αυταπάτες, διατηρώντας μια επιβλητική, σχεδόν υπνωτική σκηνική παρουσία. Μία κορυφαία στιγμή στην καριέρα του Μανώλη Ιωνά.

Η Ειρήνη Παπαδημάτου είναι μια σημαντική σύγχρονη θεατρίνα. Οι ρόλοι εποχής της ταιριάζουν απόλυτα. Αποδίδει με σκληρότητα, περηφάνια και υπόκωφη οργή την σύζυγο που επιβιώνει μέσα από το μίσος και την εμμονή της για κοινωνική «εξιλέωση». Το βλέμμα και η στάση του σώματός της αποπνέουν μια ατσάλινη ακαμψία που καθηλώνει.

Η πολυδιάστατη Φανή Γέμτου αποτελεί το συναισθηματικό πυρήνα του έργου. Με ευαισθησία, αξιοπρέπεια και βαθιά εσωτερικότητα, ενσαρκώνει την γυναίκα που πλήρωσε το τίμημα της προδοσίας, δημιουργώντας με την Ειρήνη Παπαδημάτου ένα εκρηκτικό υποκριτικό ντουέτο στις σκηνές της μεταξύ τους αναμέτρησης.

Ο εξαιρετικός Περικλής Λιανός με την πείρα του, φέρνει στη σκηνή την πιο ανθρώπινη και τραγικωμική νότα του έργου. Είναι συγκινητικός στην αφέλεια και την αφοσίωσή του, λειτουργώντας ως η απαραίτητη ρωγμή στο παγωμένο σύμπαν του Μπόρκμαν.

Ο Πάνος Κωνσταντέλης ενσαρκώνει πειστικά τον νεαρό γιο που ασφυκτιά κάτω από το βάρος των προσδοκιών των γονιών του. Αποδίδει με νεύρο και ειλικρίνεια την αγωνία ενός νέου ανθρώπου που διεκδικεί το δικαίωμα να ζήσει τη δική του ζωή, έστω και αν αυτό σημαίνει τη ρήξη.













































Σχόλια για αυτό το άρθρο