Αφιέρωμα Στο Μέγαρο Μουσικής Για Το Δημήτρη Μητρόπουλο!

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους μαέστρους της Iστορίας. Ο Δημήτρης Μητρόπουλος θαυμάστηκε για τη δύναμη και πρωτοτυπία των ερμηνειών του διευθύνοντας τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου, ενώ παράλληλα υπήρξε συνθέτης και πιανίστας. Απόλυτα δοσμένος στη μουσική, την οποία υπηρέτησε εξαντλητικά, με ακούραστο πάθος, ο Δ. Μητρόπουλος διηύθυνε πάνω από δύο χιλιάδες συναυλίες, τις περισσότερες χωρίς χρήση μπαγκέτας… Φημισμένος για τη μοναδική του μνήμη, διηύθυνε πάντοτε -ακόμη και στις δοκιμές- χωρίς παρτιτούρα. Το ρεπερτόριό του υπήρξε ευρύτατο, ενώ σε πάνω από ογδόντα ανέρχονται τα έργα που παρουσίασε σε πρώτη εκτέλεση. Ήταν από τους λίγους μουσικούς που μπορούν να παίζουν πιάνο διευθύνοντας ταυτόχρονα την ορχήστρα – ίσως ο μοναδικός που έπαιζε και, ταυτόχρονα, διηύθυνε τόσο δύσκολα έργα, όπως το «3ο Κοντσέρτο για πιάνο» του Προκόφιεφ, που σήμανε την απαρχή της λαμπρής διεθνούς πορείας του.

ΣχετικάΆρθρα

Αφιέρωμα στην πολύπλευρη προσωπικότητα του «ιεροφάντη» της μουσικής, του Δημήτρη Μητρόπουλου, μέσα από τη σύμπραξη ήχου, λόγου και εικόνας, φιλοξενήθηκε τη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής. Την επιμέλεια της εκδήλωσης είχει αναλάβει η Αιμιλία Βλαχογιάννη, Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων (PhD), η οποία παρουσίασε και τα αφηγηματικά μέρη της βραδιάς.

Στο καλλιτεχνικό μέρος του αφιερώματος ο ηθοποιός Δημήτρης Καταλειφός -διάβασε επιλεγμένα αποσπάσματα από επιστολές και συνεντεύξεις του Δημήτρη Μητρόπουλου- και η μεσόφωνος Ειρήνη Καράγιαννη. Στο πιάνο ο Διονύσης Μαλλούχος. Πολύτιμη υπήρξε για τη διοργάνωση του αφιερώματος η συμβολή του Απόστολου Κώστιου, καθηγητή Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, PhD («Ρrofessor») και επιστημονικού συμβούλου της εκδήλωσης, ο οποίος πρόσφερε το μουσικό υλικό.

Στο μουσικό μέρος της βραδιάς ακούστηκαν οι Τέσσερις Κυθηραϊκοί χοροί για σόλο πιάνο, δύο από τις δέκα Inventions του Μητρόπουλου για φωνή και πιάνο σε ποίηση Κωνσταντίνου Καβάφη, καθώς και οι συνθέσεις για φωνή και πιάνο Ελπίδες χαμένες (σε στίχους αγνώστου ποιητή) και Η καρδιά της μάνας (σε ποίηση Ζαν Ρισεπέν και στιχουργική απόδοση στα ελληνικά του Αγγέλου Βλάχου). Το αφιέρωμα πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Σύλλογο Αποφοίτων Βαρβακείου Σχολής.