ΤΩΡΑ |
Aν ζούσε στη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, θα ήθελε να έχει σκηνοθετήσει την Κάλπικη Λίρα και Το Δόλωμα. Η τύχη όμως και οι ικανότητές του, έφεραν στη σκηνοθετική του πορεία τη Ζωζώ Σαπουντζάκη, την Άννα Φόνσου αλλά και τον Αλέκο Σακελλάριο (μέσα από το έργο Ο Αλέκος βγήκε απ΄τον Παράδεισο) και τώρα τα περιβόητα μπουλούκια. Ο Δημήτρης Μαλισσόβας με εμπειρία στις μουσικοθεατρικές παραστάσεις, έγραψε ένα υπέροχο έργο με τίτλο Μια Ελλάδα θέατρο. Θέμα του ένας περιπλανώμενος θίασος στα χρόνια του ΄50, οι ανησυχίες τους, οι έρωτές τους, τα έργα που έπαιζαν, οι ίντριγκες, τα κρυφά, τα ανομολόγητα…Όλα αυτά πλαισιωμένα με αγαπημένα θεατρικά τραγούδια, εξαιρετικούς ηθοποιούς, με πρώτο και καλύτερο τον Γιάννης Μπέζο στο ρόλου του θιασάρχη, στο μεγαλύτερο θέατρο της Αθήνας, το Badminton.
Πως είναι να ανεβαίνει μια παράσταση σε ένα χώρο σαν το Badminton;
Ευθύνη μεγάλη. Ο κόσμος πια δεν χαραμίζεται. Βγαίνει, μόνο αν έχει έναν καλό λόγο. To Badminton φημίζεται για τις αξιόλογες και προσεγμένες παραστάσεις του, και αυτός είναι ένας καλός λόγος για να βγει κάποιος από το σπίτι του και να έρθει στο θέατρο.
Μίλησέ μου για τις συνεργασίες σου με τη Ζωζώ Σαπουντζάκη και την Άννα Φόνσου. Πως είναι να σκηνοθετείς τέτοια μυθικά πρόσωπα και τι δυσκολίες συνάντησες -αν συνάντησες- μαζί τους;
Στη Ζωζώ οφείλω πολλά. Είναι μια θεατρίνα, που όμοια της δεν υπάρχει στο Ελληνικό θέατρο. Όταν της ζήτησα να συνεργαστούμε, ήθελα να κάνω μια παράσταση για την Αθήνα του τότε και τη χρυσή εποχή της επιθεώρησης. Ποιά θα μπορούσα να βρω καλύτερη από την ίδια τη φωνή της επιθεώρησης; Μου έκανε εντύπωση η επιμονή της και ο επαγγελματισμός της. Η δυσκολία με τη Ζωζώ είναι ότι, αν συνεργαστεί κανείς μαζί της πρέπει να το πάρει απόφαση ότι θα εργαστεί σκληρά. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Την Άννα τη χαρακτηρίζει η συνέπεια και η υπομονή. Έχει εξαιρετικό ήθος. Δεν μου έφερε καμία αντίρρηση, σε ό,τι και να της ζήτησα. Δεν χρειάστηκε όμως να της ζητήσω και πολλά. Έχει αυτή την εξυπνάδα των ηθοποιών παλιάς κοπής. Είναι σπουδαία ηθοποιός. Σαν άνθρωπος είναι περιβόλι. Έχει απίστευτο χιούμορ. Αυτοσαρκάζεται συνεχώς. Είναι μαγικό να έχεις στη συντροφιά σου την Άννα.
Μεγάλη επιτυχία -καλλιτεχνική και εισπρακτική- είχε η Piaf, σε δικό σου κείμενο και σκηνοθεσία και τη Μίλλη Καραλή στο δύσκολο ρόλο της Piaf, που τα κατάφερε περίφημα. Τι καινούριο νομίζεις ότι έφερε η Piaf στη μουσικοθεατρική σκηνή, δεδομένου ότι θα ανέβει σύντομα στο Εθνικό, παράσταση για τη ζωή της;
Ξεκίνησα την Piaf, με μοναδικό άξονα την αγάπη μου για τη μεγάλη Γαλλίδα ερμηνεύτρια. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ιδανικότερη ερμηνεύτρια για το ρόλο, από τη Μίλλη Καραλή και ιδανικότερο μαέστρο το Νίκο Λαβράνο. Ξεκινήσαμε το δύσκολο εγχείρημα δειλά. 2.30 ώρες με έναν άνθρωπο επί σκηνής, δύσκολο κείμενο και όλα τα τραγούδια με γαλλικό στίχο. Τι να περιμένει κανείς; Από τότε πέρασαν 3 χρόνια. Έγιναν περισσότερες από 150 παραστάσεις με έναν κόσμο να παραληρεί και στο τέλος να χειροκροτάει όρθιος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή.
Όταν γράφεις ένα έργο, σκέφτεσαι και ποιοι θα μπορούσαν να παίξουν;
Σχεδόν πάντα! Μου αρέσει να φαντάζομαι τον ήρωα. Το έκανα και παλιά, με τα βιβλία που διάβαζα. Έδινα στους ήρωες τη μορφή τους. Έφτιαχνα στο μυαλό μου την καθημερινότητα τους, τις συνήθειές τους. Έμπαινα ακόμα και στη σκέψη τους. Έκανα ένα δεύτερο κείμενο δηλαδή.
Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να σκηνοθετείς τα δικά σου κείμενα;
Καταρχήν, δεν είμαι συγγραφέας. Έχω γράψει 3 – 4 πράγματα, αλλά μόνο επειδή τα γούσταρα. Τα κείμενά μου είναι δύσκολο να τα γράψω, αλλά είναι πολύ εύκολο να τα σκηνοθετήσω. Είναι εύκολο, γιατί γράφω σκηνοθετώντας. Άσε που μπορώ μετά να καταργήσω το κείμενο, χωρίς να θυμώσει ο συγγραφέας (γέλια).
Ποιο νομίζεις ότι είναι το ιδιαίτερο σου χαρακτηριστικό που σε κάνει τόσο αγαπητό στο χώρο;
Αυτό που νομίζω ότι κάνει να αισθάνονται καλά οι άνθρωποι γύρω μου, είναι ότι ξέρω πάντα τι θέλω. Προσπαθώ να μην τους ταλαιπωρώ. Να μην τους εκθέτω. Να μην τους χρησιμοποιώ. Σέβομαι τους συνεργάτες μου. Κι αν καμιά φορά συμβεί το αντίθετο, βρίσκω κομμάτια τους που δεν τα άγγιξε η φθορά. Ή επινοώ μια καλύτερη συνθήκη για να μπορέσω να συνεχίσω. Το παν είναι η ισορροπία. Αυτή τη δουλειά την κάνω, κυρίως για να περνάω καλά!
Υπάρχουν συνεργασίες που μετάνιωσες που τις έκανες;
Μια, δυό, αλλά κάτι καλό μου έφεραν μετά. Για κάποιο λόγο γίνονται όλα.
Υπάρχουν συνεργασίες που μετάνιωσες που δεν τις έκανες;
Τις μετάνιωσα λίγο μετά ή και την ίδια στιγμή, αλλά πολύ αργότερα κατάλαβα ότι καλά έκανα!
Με ποιούς θα ήθελες να συνεργαστείς στο μέλλον;
Με αυτούς που θα μιλάμε την ίδια γλώσσα. Με αυτούς που δεν αντιμετωπίζουν το θέατρο με υστερία και υπερβολή. Με αυτούς που η αυτοπροβολή τους, δεν τους εμποδίζει να κάνουν ένα βήμα παραπέρα. Με αυτούς που αφήνονται να χαρούν και τη δουλειά, αλλά και το ταξίδι. Ευτυχώς μέχρι τώρα στάθηκα τυχερός. Η συνέχεια θα δείξει.
Πιστεύεις ότι το θέατρο πάσχει στις μέρες μας;
Δεν νομίζω ότι πάσχει, αντίθετα νομίζω ότι είναι στην ακμή του. Αυτή η περιβόητη κρίση, ευτυχώς, έφερε τον κόσμο πίσω στο θέατρο. Οι δουλειές που γίνονται πια, στην πλειοψηφία τους είναι προσεγμένες. Δεν προσπαθούν να κοροϊδέψουν κανέναν. Κι όχι μόνο στις μεγάλες παραγωγές. Στα μικρά θέατρα βλέπεις μεγάλες παραστάσεις. Ακόμα και στις ερασιτεχνικές ομάδες βλέπεις να γίνονται πράγματα με άποψη.
Το Μια Ελλάδα θέατρο, είχε μεγάλη ανταπόκριση από τον κόσμο -καλλιτεχνικό και μη- από την πρώτη κιόλας παράσταση, της πρεμιέρας. Το κοινό έδειξε θετικά δείγματα και αυτό είναι πολύ αισιόδοξο για τη συνέχειά της. Ποια ήταν τα δικά σου συναισθήματα της πρώτης παράστασης;
Ένιωσα μεγάλη συγκίνηση όταν είδα όλο αυτό τον κόσμο να τον έχει συνεπάρει η μουσική και τα τραγούδια της παράστασης, να ξεσπάει σε χειροκροτήματα και να αποθεώνει το Γιάννη Μπέζο -με τον οποίο συνεργάστηκα άψογα σε όλα τα επίπεδα- και να ενθουσιάζεται με τη Χριστίνα Αλεξανιάν, την Παναγιώτα Βλαντή, τη Μίλλη Καραλή, τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη, την Ελένη Καρακάση, τον Κωνσταντίνο Καζάκο και όλο το θίασο. Προσωπικά θα ήθελα να τους ευχαριστήσω όλους και καθένα ξεχωριστά, γιατί χωρίς αυτούς, το Μια Ελλάδα Θέατρο,δεν θα είχε το αποτέλεσμα που έχει.
Πότε είσαι πραγματικά ευτυχισμένος;
Όταν δεν με πιέζουν, όταν δεν με καταπιέζουν, όταν κοιτάζω τη θάλασσα. όταν καθαρίζει το μυαλό μου απο άσχημες σκέψεις και όταν είμαι με ανθρώπους που αγαπώ.
Σχόλια για αυτό το άρθρο